Pseudowetenschap: Radiohalo’s

De grenzen van de tijd worden bijvoorbeeld overschreden wanneer bepaalde wetenschappelijke methoden van ouderdomsbepaling of datering met elkaar in conflict komen. Dergelijke methoden berusten steeds op wat algemenere opvattingen over de ontwikkelingsgang van al het bekende.

Zo biedt de geologie een uitgebreide verklaring van de evolutie van de aarde, met de nodige onderverdelingen en verdere verfijningen in soorten, perioden en wat dies meer zij. Een dergelijk inzicht geeft bijvoorbeeld de archeologie op het gebied van de ontwikkeling van het mensenlijke vernuft. De paleontologie en de zoölogie belichten weer andere levensvormen. Deze en dergelijke wetenschappen werken soms min of meer samen en kunnen een redelijk goed beeld geven wat zich in de wereld afspeelt en heeft afgespeeld.

Beeldverstoring

Het beeld dat door de wetenschap wordt bepaald, kan ernstig verstoord raken. Dit gebeurt bijvoorbeeld wanneer een huisvrouw tot de ontdekking komt dat er een stukje ketting zit in een brok steenkool, of wanneer een mijnwerker een levende pad aantreft die opgesloten heeft gezeten in een stuk steen. Dergelijke dingen kiinnen niet, volgens de wetenschap. Ze passen immers qua tijd niet bij elkaar. De steenkool is veel ouder dan de ketting die er is ‘ingebakken’ (maar hoe?). Hoe kan nu een dier in leven blijven in een steenmassa, dus afgesloten van cle buitenwereld? Iets dergelijks past nu eenmaal niet in het beeld dat de wetenschap ons voorschotelt.

Dit geldt ook voor een betrekkelijk obscuur Afrikaans volk als de Dogon, wanneer dit blijkt te beschikken over een ingewikkelde sterrenkundige kennis die verbluffend juist is. Niemand weet echter hoe de Dogon daaraan zijn gekomen. Al even raadselachtig zijn de verzen van oude Indiase dichters met hun beschrijving van gebeurtenissen die aan de ontploffing van een kernwapen doen denken. Zij schrijven daarover alsof zij dit zelf hebben meegemaakt. Dit kan natuurlijk niet.

De gevestigde wetenschap lijkt zich van zulke uitzonderlijke zaken weinig of niets aan te trekken. Toch worden er van tijd tot tijd ontdekkingen gedaan die de kennis verruimen — zij het doorgaans binnen het gevestigde beeld. Dan kan bijvoorbeeld blijken dat de kunst van het maken van kettingen ouder is dan men dacht, hoewel het stukje ketting in het brok steenkool dan altijd nog tientallen miljoenen jaren te jong zal blijkten te zijn voor een logische verklaring.

Een van de nieuwste wetenschappelijke ontdekkingen die de gevestigde wetenschap op zijn minst belaagt, is die van de radiohalo’s. Dit zijn kleine kleurbelletjes die te vinden zijn in mica, steenkool en andere mineralen. Zij komen voor wanneer daar radioactief materiaal in kan doordringen tijdens een vroeg stadium van de vorming van een minerale afzetting.

Uranium- en poloniumdeeltjes kunnen bijvoorbeeld afzettingen binnendringen van organisch materiaal dat op weg is steenkool te worden. Is het proces van de ‘versteenkoling’ afgerond, dan geven de radioactieve deeltjes nog altijd straling af. Deze straling uit zich in de kleurbelletjes, de radio-halo’s. Hun reeks en stralen houden rechtstreeks verband met het energieniveau van de straling en met de tijdsduur van het proces.

Radio-halo’s zouden op een of andere manier dienstig kunnen zijn om tijd te meten. De vraag is hoe dit zou moeten gebeuren. In geologisch opzicht zijn de radiohalo’s namelijk te klein. Gezien de energie van het stralingsdeeltje en de tijdsduur dat het is opgesloten geweest in het mirieraal, zouden zij veel groter moeten zijn. Dit betekent dat de radiohalo’s ook veel ouder moeten zijn dan het erbij behorende gesteente volgens de geologische berekening is. Met andere woorden: moet de geologische tijdschaal misschien worden herzien? © 2008 - 2009 Sophocles, gepubliceerd in Diversen (Wetenschap) op 25-01-2008. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Sophocles is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• De structuur van de aarde: Sedimentatie: Sediment is de benaming voor door wind, water en/of ijs verplaatste en vervolgens afgezette korrels of deeltjes. Voorbeelden van sedimenten zijn grind, zand of slib.…
• De oude kopermijn van Stolzembourg: Een nieuwe attractie in Stolzembourg, (ongeveer 6 kilometer van Vianden) is een voor het publiek geopende kopermijn welke op 1,5 kilometer van het dorp in het bos ligt. N…
• De Pacifische ring van vuur: De vulkanen en aardbevingen die op aarde voorkomen zijn niet steeds op een willekeurige plek aanwezig. In de ring van vuur is de geologische activiteit veel groter dan in andere…
• Toerisme - Eilat III: Natuur en ecologie: De natuur in Eilat is wonderschoon. De stad ligt in de woestijn omringd door bergen. Eilat staat bekend om zijn vele kleurrijke vissen en koraalriffen. Maar er trekk…
• Fossielen, geschiedenis en andere weetjes: Fossielen zijn overblijfselen van vergane dieren en planten. Deze zijn te vinden in gesteenten, op het strand en andere plaatsten. Deze fossielen zijn vaak miljoene…