Grenzen in de zee - Islam en Wetenschap

De moderne wetenschap leert ons dat, daar waar twee zeeën elkaar ontmoeten, er een onzichtbare barrière tussen hen bevind. Deze barrière verdeelt de twee zeeën waarbij elk zijn eigen temperatuur, zoutgehalte, en dichtheid heeft. In de Koran wordt hier over gesproken maar ook het verschil met een andere barrière namelijk die tussen zoet en zout water.

Scheiding tussen de zeeën

De Middellandse zee is warmer, zouter en heeft een hogere dichtheid dan het water van de Atlantische oceaan. Het water van de Middellandse Zee, entert de wateren van de Atlantische Oceaan, bij de straat van Gibraltar.
Daar beweegt het zich enkele honderden kilometers de Atlantische Oceaan in, op een diepte van ongeveer een kilometer. Hier behoudt het zijn eigen karakteristieken met betrekking tot warmte, zout gehalte en mindere dichtheid. Het water van De Middellandse Zee wordt op deze diepte begrensd.

Door de barrière tussen de zeeën, blijven zijn hun eigenschappen behouden. Zelfs tot op een diepte van 1.400 meter en op een afstand, die varieert tussen -100 tot 2500 meter, behouden de zeeën hun eigen temperatuur en zoutgehalte. Ondanks hoge golven, sterke stromingen en wisselende getijden, blijft de barrière bestaan.

In de Koran staat de barrière tussen twee zeeën vermeld in de volgende twee verzen:

Scheiding tussen de zee en een rivier

De Koran spreekt anderzijds ook over de scheidingslijn tussen zoet en zout water, en het feit dat de wateren niet met elkaar mogen mengen:


De Koran legt een duidelijke specifiek verschil door de afscheiding te noemen, als er gesproken wordt over zoet en zout water. Deze afscheiding wordt niet ter besproken als het over de begrenzing tussen twee zeeën gaat? Dit heeft een duidelijke reden en die kunnen we hedendaags verklaren.

De wetenschap heeft ontdekt dat in estuaria, waar zoet en zout water elkaar ontmoeten, de situatie verschilt met plaatsen waar twee zeeën elkaar ontmoeten. Het verschil zit hem in het onderscheid, dat gemaakt wordt door het grote verschil in zoutgehalte, tussen een laag zoet en een laag zoutwater. Deze scheiding wordt gevormd door een pycnocline zone(Een grenslaag tussen water met verschillende temperaturen of zoutgehalten), met een sterke dichtheidsdiscontinuïteit tussen de beide lagen.

De afscheidingszone ontstaat dus door het grote verschil in zoutgehalte van het zoete en zoute water.

Conclusie

Deze informatie is pas recentelijk ontdekt met behulp van geavanceerde apparatuur. Apparatuur voor het meten van de temperatuur, zoutgehalte, dichtheid en zuurstof oplossingen.

Met het menselijk oog kan je de grens tussen de twee zeeën niet zien. Wij zien uitsluitend één, homogene zee. Ook kun je de scheidingen van water in estuaria niet zien; namelijk zoet water, zout water en de scheidingszone.

Het is duidelijk dat de bovenstaande verzen worden bevestigd door de hedendaagse wetenschap.