DNA-profielen bij misdrijven

Dit is een betoog wat ik heb gehouden in de 6e klas. Het gaat over het gebruiken van DNA-profielen bij het oplossen van misdrijven.

Het gebruik van DNA-profielen bij het oplossen van misdrijven

Ons lichaam zit vol met cellen. Al deze cellen bevatten dezelfde erfelijke informatie. 2% van ons DNA bepaalt onze erfelijke eigenschappen, waaronder de kleur van je ogen en de kleur van je huid. Dit betekent dat 98% van ons DNA hier niets over te zeggen heeft. Deze niet-coderende stukken DNA, ook wel hypervariabele gebieden genoemd, bestaan uit zich telkens weer herhalende stukjes DNA van een bepaald aantal bouwstenen. DNA is opgebouwd uit nucleotiden, waar we er 4 van kennen: Adenine, Cytosine, Guanine en Thymine. Deze worden vereenvoudigd weergegeven door de letters A, C, G en T. Zo kan zich bijvoorbeeld ergens op ons DNA, in zo’n hypervariabel gebied, het stukje TCAT vijf keer worden herhaald. Het aantal keer dat zo’n stukje DNA zich herhaald verschilt per persoon. Door deze herhalingen te tellen op beiden delen van onze chromosomen (Ons DNA bestaat uit 23 chromosomenparen, dus 46 chromosomen. Dit zijn allemaal eiwitten bij elkaar, die door het DNA, dat er omheen is opgerold, bij elkaar worden gehouden.) kunnen we een zogenaamd DNA-kenmerk maken. Dit wordt aangegeven door het aantal herhalingen op het ene deel van het chromosoom, gevolgd door het aantal herhalingen van ditzelfde stukje DNA op het andere chromosoom, bijvoorbeeld 6/8. Dit DNA-kenmerk kun je voor elke chromosoom opnieuw gaan bepalen, en al deze DNA-kenmerken samen vormen het DNA-profiel.

De huidige stand van zake:

Op dit moment is het zo dat DNA-profielen alleen worden gemaakt bij misdrijven waar een straf van minimaal 8 jaar voor staat. Een tweede vereiste is dat de verdacht een volwassen persoon is. Het overgrote deel van het kabinet wil dat deze leeftijdsgrens wordt verlaagd naar 4 jaar, en verder willen ze het ook mogelijk maken bij jongeren.

Mijn stelling:

Ik ben vóór het gebruik van DNA-profielen bij het oplossen van misdrijven, en sterker nog, ik ben ook vóór het aanleggen van een grote Databank, waarin alle DNA-profielen die tijdens het oplossen van een misdaad zijn gemaakt liggen opgeslagen.

Daar heb ik de volgende argumenten voor:

• Het is een goede methode voor het oplossen van misdrijven. Het maken van een DNA-profiel uit de op het plaats delict gevonden DNA-sporen geeft zeer nauwkeurige informatie over de dader. Wanneer men deze informatie zou kunnen vergelijken met de DNA-profielen van iedereen in Nederland, of beter nog, met iedereen op de wereld, kan men zeer nauwkeurig en efficiënt bepalen wie de dader is en kan deze gemakkelijk worden opgepakt.
• Door invoering van een Databank zal het aantal opgeloste misdaden stijgen. Door het aanleggen van een databank, waarin van iedereen hun DNA-profiel ligt opgeslagen, is de kans dat een dader niet kan worden gevonden enorm klein. Men kan heel snel weten wie de dader is, maar het enige probleem is dan nog het vinden van deze persoon, want iedereen weet dat een crimineel niet z’n vaste woonplaats door zal geven, of wellicht geen vaste woonplaats heeft.
• Door invoering van een Databank zullen misdaden tevens sneller worden opgelost. Doordat het hele traject, dat zal leiden tot de mogelijke dader, wordt vervangen door simpelweg een DNA-profiel op het plaats delict te maken en deze te vergelijken met de informatie uit de Databank, kost het veel minder tijd om de dader te bepalen. Een overduidelijk voordeel wat hiermee verwant is, is dat het dus ook veel minder zal kosten om tot de daadwerkelijke arrestatie van de dader te komen.

Tegenstanders dragen bijvoorbeeld de volgende argumenten aan:

• Inbraak op de privacy van mensen. Men vindt over het algemeen vaak dat het maken van DNA-profielen een inbreuk is op de privacy van deze mensen. Maar ik vind dat onzin. Ik zie het meer als een opluchting wanneer ik word verdacht van een zwaar misdrijf, maar mijn DNA pleit mij terecht vrij. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn dat wij erop kunnen vertrouwen dat deze databank vol met DNA-profielen niet zal worden misbruikt.
• Er is toch een kans dat men de verkeerde persoon oppakt, op basis van overeenkomst in het DNA-profiel? Dit is een onterecht en ongegrond argument. Door het gebruik van een aantal stukjes DNA-materiaal en door deze met elkaar in verband te brengen, is de kans dat er meerdere verdachten met ditzelfde DNA worden gevonden minimaal. Het NFI (Nederlands Forensisch Instituut) maakt DNA-profielen. Doordat men weet wat de frequentie is waarmee de verschillende stukjes DNA bij de mens voorkomen, kan men berekenen dat de kans dat een persoon, die geen bloedverwant is van een mogelijke verdacht, hetzelfde DNA-profiel heeft, kleiner dan één op een miljard. Sterker nog, wanneer men alle informatie op een stuk DNA uitpluist en de frequenties waarmee de loci voorkomen in de bevolking (die zijn bekend) met elkaar te vermenigvuldigen krijg je de kans 1 op 34.000 miljard.
  

Maar omdat dit zo onwijs klein is, zegt men dat de kans kleiner dan één op een miljard is. Wanneer een persoon wel bloedverwante is van de verdacht, is de kans aanzienlijk groter, maar nog steeds niet relevant: ongeveer 1 op de 10.000 (wanneer men 10 loci vergelijkt).

• Hoe ben je van plan zo’n DNA-databank aan te leggen? Je kunt nooit van iedereen het DNA-profiel gaan bepalen en opslaan, dat kost veel te veel tijd, en geld.
  

Daarvoor wil ik gebruik gaan maken van de hielprik, die bij elke pasgeboren baby wordt afgenomen. Dit monster wordt gebruikt om te kijken of de baby helemaal gezond is, maar zou met weinig moeite ook kunnen worden gebruikt voor het maken van een DNA-profiel. Op deze wijze is het mogelijk om vanaf nu van de nieuwe generaties van Nederlanders, of mooier nog, van de hele bevolking, DNA-profielen op te slaan in een grote Databank. © 2006 - 2009 Dominique, gepubliceerd in Onderzoek (Wetenschap) op 24-11-2006. Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Dominique is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer...

Verwante artikelen

• DNA test: ben je de vader van je kind of niet?: De DNA test is een term die te pas en te onpas gebruikt wordt op televisie tegenwoordig. De makers achter CSI pretenderen dat DNA onderzoek hét technische snuf…
• Soorten strafbare feiten: misdrijven en overtredingen: In ons strafrecht worden twee soorten strafbare feiten behandeld: misdrijven en overtredingen. De wet geeft geen exacte omschrijving van beide begrippen…
• Allemaal in de databank: De discussie is in volle gang; moeten we toestaan dat het DNA van alle Nederlanders opgeslagen wordt in een databank? Veiligheid en preventie zijn enkele van de genoemde redenen om t…
• De moord op Marianne Vaatstra: Marianne Vaatstra werd op 1 mei 1999 vermoord. In 2009 is er nog steeds geen dader gevonden, ondanks het feit dat gedurende 10 jaar wel 7 mannen werden aangehouden. Bij geen va…
• Wanneer wordt de DNA-Databank nu eens een feit?: Wie merkt in deze tijd niet op dat er steeds meer misdrijven opgelost worden middels het herkennen en vergelijken van DNA? Het speelt steeds meer. Toch lopen…