Water op de maan? Ja hoor!

Is er water op de maan? Nasa-onderzoekers maakten op 13 november 2009 bekend dat er water op de maan gevonden was. En niet zo’n beetje ook. Onder de ogenschijnlijk droge oppervlakte van de doodse maan, is veel water aanwezig. Het water is gevonden op de Zuidpool van de maan, waar zich veel ijs bevindt. IJs wat op de maan terechtgekomen is door de inslag van kometen. Water op de maan. Al heel veel jaren speculeerde men over de mogelijkheid dat de maan geen droge dorre plaats zou zijn, maar dat er onder de oppervlakte van de maan ijs en dus water aangetroffen zou worden. Al eerder werden er watermoleculen aangetroffen, maar nu is er echt bewijs voor de aanwezigheid van veel water. Men hoopte water te vinden om meerdere redenen. Men kan de maan in de toekomst bijvoorbeeld vol zetten met zonnepanelen om de energie van de zon op te vangen en deze voor doeleinden op aarde te gebruiken. Rond de maan zweven geen wolken en het zonlicht is daar dus overvloedig aanwezig. Mensen hebben water nodig om langdurig in de ruimte aanwezig te zijn, onderzoek te doen of om te verblijven op een maanbasis. En de mens zou de mens niet zijn als men niet uit zou zijn op het winnen van grondstoffen die op de maan gevonden zullen worden.

Het begrijpen van de maan

NASA stuurde het nieuws over het aangetroffen water in de vorm van een persbericht op de 13e november 2009 de wereld in en opende als volgt: 'De geheimen die de maan al miljarden jaren achterhoudt, worden nu ontsluierd, dit tot grote vreugde van wetenschappers en liefhebbers van de ruimte. De NASA is vandaag aan een nieuw hoofdstuk begonnen in het begrijpen van de maan…’

Water op de maan, hoe werd het ontdekt?

Op 9 oktober sloeg een Centaur-raket, die half juni naar de maan was geschoten, met een snelheid van 9000 km per uur in op de Cabeus-krater op de maan. De inslag vond dicht bij de Zuidpool van de maan plaats, waar zich vermoedelijk veel ijs zou bevinden. Dit gebied bevindt zich voortdurend in duisternis omdat er nooit zonlicht komt. De Centaur-raket stortte volgens planning samen met de LCROSS-satelliet neer op de maan met als doel een grote stofwolk te veroorzaken. Deze stofwolk met puin en stoffen werd onderzocht op de aanwezigheid van onder andere ‘ijs’. De eerste wolk bestond uit fijn stof en damp, de volgende wolk uit zwaarder materiaal wat al miljarden jaren onder de oppervlakte moet hebben gelegen. De inslag veroorzaakte het vrijkomen van ongeveer 95 liter water. De NASA moet de gegevens van de LCROSS satelliet nog verder beoordelen maar er blijken nog meer aangetroffen dan water. Ze speculeert men over de aanwezigheid van helium 3, een isotoop van het edelgas dat we op aarde nauwelijks tegenkomen en wat uitermate geschikt zou zijn als brandstof voor kernfusie, omdat er geen radioactiviteit bij vrijkomt. Volgens deskundigen moeten er tonnen helium-3 op de maan voorkomen. En er zijn nog meer stoffen op de maan gevonden. Interessante stoffen, die miljarden jaren opgeslagen zaten in de ijskoude onherbergzame velden van de Zuidpool van de maan. De maan is een geheimzinnige plaats die steeds meer van zijn raadsels prijs zal geven. Het maanwater wat gevonden is kan mogelijk ook informatie bevatten over het ontstaan van het zonnestelsel.

De maan als basis voor de mens

Nu de maan water blijkt te bevatten komt de realisatie van een maanbasis steeds dichterbij. Voor het winnen van energie, onderzoek en het maken van ruimtereizen... De raket heeft pas een plaats op de maan geraakt, de kans dat er op andere plaatsen nog meer water gevonden wordt is door de resultaten van de afgelezen data, erg groot geworden. Voorlopig zal de maan dan ook niet met rust gelaten worden. De NASA zou in 2020 een nieuwe bemande vlucht naar de maan willen sturen, alleen het financiële plaatje is nog niet rond. Tussen 1969 en 1972 hebben er twaalf mensen op de maan gelopen, het waren allen Amerikanen en allen van het mannelijk geslacht.

• Neil Armstrong - Apollo 11 - juli 1969
• Edwin Aldrin - Apollo 11 - juli 1969
• Charles Conrad - Apollo 12 - november 1969
• Alan Bean - Apollo 12 - november 1969
• Alan Shepard - Apollo 14 - februari 1971
• Edgar Mitchell - Apollo 14 - februari [1971
• David Scott - Apollo 15 - juli 1971
• James Irwin - Apollo 15 - juli 1971
• John Young - Apollo 16 - april 1972
• Charles Duke - Apollo 16 - april 1972
• Gene Cernan - Apollo 17 - december 1972
• Harrison Schmitt - Apollo 17 - december 1972