EES, epidermal electronic system, de elektronische pleister

De EES is een nieuw technisch hoogstandje. Het is een pleister waarmee belangrijke lichaamsfuncties kunnen worden gemeten. Zal het de huidige pleister vervangen?

Hoe wordt de pleister gemaakt?

Om De pleister te maken, maakten onderzoekers eerst een siliconen schijfje dat zo dun is dat het flexibel en rekbaar is als de menselijke huid. Daarna werd het schijfje in een S-vorm gesneden zodat er aan worden getrokken, het kon worden opgerekt en verlengd. Dit was weer om het aan het menselijk lichaam aan te passen. Daarna werd het in stroomcircuits gemaakt en werd het bevestigd aan een zacht velletje van silicoon-rubber

Wat doet de pleister?

De pleister is ontwikkeld door een internationaal team van onderzoekers. Het is een superdunne pleister die op de huid wordt gemaakt als een soort tijdelijke tatoeage. De pleister is dunner dan een haar, bijna gewichtloos en kan zichzelf opladen met miniatuur-zonnepanelen of elektronische straling. De pleister kan tot wel 24 uur aan de huid vastzitten zonder gebruik van een lijm.
Het verschil tussen biologie en technologie wordt een stuk kleiner volgens de onderzoekers. 'We wilden een technologie ontwikkelen die in de huid kon worden geïntegreerd op een manier die zowel mechanisch als fysiologisch onzichtbaar is voor de gebruiker.' De pleister kan de elektrodes vervangen die vroeger werden gebruikt om het hart, het brein en de spierweefselactiviteit te registreren. Mensen moesten aan een groot apparaat worden vastgelegd met draden en kabels. Met de revolutionaire nieuwe pleister kan alles draadloos worden geregistreerd. De pleister kan zonder dat de patiënt het merkt allerlei gegevens zoals de hartslag, de spierweefselactiviteit, de hersenen en de temperatuur meten. Hierdoor denken wetenschappers dat de gegevens betrouwbaarder worden omdat patiënten zich zo meer op hun gemak gaan voelen.
Daarnaast kan de pleister gebruikt worden als een soort van microfoon. Wanneer de pleister op de keel wordt geplakt, kan het stemcommando's registreren met een nauwkeurigheid van negentig procent. Dit werd getest met een proefpersoon die videospelletjes met stemcommando's speelde. De wetenschappers denken dat hierdoor mensen met keelproblemen kunnen worden geholpen of kan helpen bij andere stemproblemen.
'Maar is het dan wel een pleister?' Zal u denken. Ja, zeker! Deze vergevorderde pleister zal niet zomaar in de schappen liggen, hij zal waarschijnlijk alleen gebruikt worden om metingen uit te voeren. Maar een simpelere versie die elektronische simulaties uitzendt zal heel goed als vervanging van de gewone pleister kunnen komen. Deze elektronische stimulaties kunnen namelijk voor snellere wondgenezing zorgen.

Wat is de volgende stap voor de onderzoekers?

De onderzoekers moeten er nu voor gaan zorgen dat alle elementen samen een systeem gaan vormen. Ook kunnen er extra's aan de pleister toegevoegd worden zoals wifi> Er moet ook gekeken worden naar betere energiebronnen zoals batterijen, spoelen en zonnecellen.

Wat betekent deze pleister voor de toekomst?

Deze pleister kan de manier waarop we medische informatie verzamelen erg veranderen. Daarnaast kan het op andere vlakken als gamen, spioneren, computeren en telefonie grote veranderingen teweegbrengen. Verwacht wordt dat we snel smartphones en computers op onze polsen kunnen bevestigen. Radio's en computers zouden in de toekomst met de pleister verbonden kunnen worden door een zeer kleine antenne.