Leptine, CCK, PYY, incretine en ghreline; hongerhormonen

Er zijn verschillende hormonen die een effect hebben op het honger- en verzadigingsgevoel. De meeste van deze hormonen (CCK, PYY, incretine en ghreline) worden afgegeven door het spijsverteringsstelsel. Leptine wordt echter afgegeven door het vetweefsel. Leptine, CCK, PYY en incretine remmen het hongergevoel en stimuleren het verzadigingsgevoel. Ghreline stimuleert juist het hongergevoel en remt het verzadigingsgevoel.

Effecten van leptine op honger en verzadiging

Leptine is een peptidehormoon. Dit betekent dat leptine niet door het celmembraan heen kan, maar bindt aan receptoren van de celmembraan. Leptine wordt door het vetweefsel geproduceerd wanneer de vetvoorraad toeneemt. Leptine wordt aan het bloed aangegeven en bindt aan receptoren van het verzadigingscentrum in de hersenstam. Wanneer het verzadigingscentrum wordt geprikkeld, wordt er een signaal afgegeven dat de vetvoorraden groot genoeg zijn en dat er niet meer gegeten hoeft te worden. Het hongergevoel neemt dus. Daarnaast vergroot leptine het energiegebruik, waardoor het lichaam meer calorieën gaat gebruiken. Sommige mensen produceren te weinig leptine en/of de receptoren van het verzadigingscentrum zijn ongevoelig voor leptine. Het gevolg is dat het lichaamsgewicht zeer sterk toeneemt en mensen obees worden. Daarnaast blijkt dat bij mensen die steeds zwaarder worden het verzadigingscentrum eveneens steeds ongevoeliger wordt.

Effecten van CCK (CholeCystoKinine) op honger en verzadiging

CCK is een peptidehormoon. CCK wordt geproduceerd door de dunne darm (het duodenum en jejunum). CCK stimuleert de verdere vertering van koolhydraten, vetten en eiwitten. Door de galblaas gal af te laten geven. Gal emulgeert vetten, waardoor verteringsenzymen er beter op in kunnen werken. CCK daarnaast stimuleert de afgifte van lipase, amylase en proteasen van de pancreas. Dit zijn enzymen die verantwoordelijk zijn voor de vertering van vetten, zetmeel en eiwitten, waardoor deze vervolgens opgenomen kunnen worden. Daarnaast stimuleert CCK het verzadigingsgevoel en remt CCK het hongergevoel door het verzadigingscentrum in de hersenstam te stimuleren en het hongercentrum in de hersenstam te remmen.

Effecten van PYY op honger en verzadiging

PYY is een hormoon wat door de dunne darm wordt gemaakt wanneer er voedsel in terecht komt. PYY remt de eetlust en zo de voedselinname.

Effecten van incretine op honger en verzadiging

Incretine wordt door het verteringsstelsel geproduceerd wanneer er voeding in terecht komt. Incretine stimuleert de insulineproductie van de beta-cellen van de eilandjes van Langerhans van de alvleesklier (pancreas). Daarnaast remt incretine (met name GLP-1; glucagon like peptide 1) de glucagonproductie van de alfa-cellen van de eilandjes van Langerhans van de alvleesklier. Daarnaast remt incretine de maaglediging, waardoor mensen langer een vol gevoel houden en remt incretine de eetlust. Incretine wordt afgebroken door het enzym dipeptidyl peptidase-4 (DPP4). Er zijn bepaalde medicijnen die de werking van DPP4 remmen. Deze medicijnen worden gebruikt bij mensen met diabetes mellitus type II.

Effecten van ghreline op honger en verzadiging

Ghreline is eveneens een peptidehormoon. Ghreline wordt met name geproduceerd door de maagwand, maar ook een klein beetje door de hypothalamus. Ghreline heeft een tegengestelde werking als PYY. Ghreline stimuleert het hongergevoel en de opbouw van vetvoorraden en dus vetopslag. Ghreline zet dus aan tot eten. Daarnaast zorgt ghreline ervoor dat men makkelijker leert, omdat het de hippocampus stimuleert. Tenslotte stimuleert ghreline bij de foetus de groei en ontwikkeling van de longen.

Lees verder

© 2014 - 2020 Wieschrijft, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Hormonen van de pancreas; insuline en glucagonDe pancreas heeft een exocriene functie en een endocriene functie. De exocriene functie van de pancreas is het producere…
Hormonen en cyclisch-adenosine mono fosfaat (cAMP)Hormonen zijn boodschapperstoffen die door hormoonproducerende organen via de extracellulaire aan het bloed worden afgeg…
Hormoonstelsel; een kort overzichtHet hormoonstelsel bestaat uit organen die hormonen produceren. Deze hormoonproducerende organen worden klieren genoemd…
Snelle en trage schildklier, hyperthyreoïdie, hypothyreoïdieDe schildklier ligt als een schild om de luchtpijp en slokdarm heen. De schildklier is het meest doorbloede orgaan van h…

Hormoon van de epifyse (pijnappelklier); melatonineDe epifyse is een zeer kleine hormoonproducerende klier die met name melatonine produceert. Melatonine is een hormoon wa…
Hormoon van het hart; Atriaal Natriuretisch Peptide (ANP)Het hart is een holle spier die ritmisch contraheert en zo het bloed de kleine en grote bloedsomloop in perst. De kleine…
Bronnen en referenties
  • JE. Hall, 2006, Pocket Companion to Textbook of Medical Physiology, Elsevier Inc
  • GA Thibodeau, Patton KT 2007, Anatomy & Physiology, Mosby/Elsevier
  • EN Marieb, Hoehn K 2007, Human Anatomy & Physiology, Pearson/Benjamin Cummings

Reageer op het artikel "Leptine, CCK, PYY, incretine en ghreline; hongerhormonen"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Wieschrijft
Laatste update: Januari 2014
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Anatomie
Special: Hormonen
Bronnen en referenties: 3
Schrijf mee!