InfoNu.nl > Wetenschap > Diversen > Geografie Israël: stedelijke planning vóór 1948

Geografie Israël: stedelijke planning vóór 1948

Geografie Israël: stedelijke planning vóór 1948 In deze geografische studie willen we kijken naar de stedelijke planning in het Land Israël c.q. Palestina vóór 1948. Gekeken wordt vanaf het begin van de 20ste eeuw (Ottomaanse Periode). Daarna wordt de stedelijke planning ten tijde van het Britse Mandaat onder de loep genomen. Wat opvalt is dat vóór 1948 nauwelijks sprake was van planning in het hele land. Alleen bepaalde steden kregen aandacht.

Stedelijke planning sinds het begin van de 20ste eeuw

Ottomaanse autoriteiten

Het feitelijke begin van de bouw in het Land Israël begon in 1882 met de Zionistische kolonisatie (Joodse stedelijke nederzettingen begonnen al midden 19de eeuw). Bouwactiviteiten vonden plaats door de Ottomaanse autoriteiten (Beer Sheva 1903, Akko 1906, Duitse kolonies in Jaffa en Haifa). Ahuzat Bayit was in 1909 het begin van Tel Aviv zonder bestemmingsplan.

Mediterraan-Oriëntaalse stijl

Stedelijke planning werd beïnvloed door een Mediterraan-Oriëntaalse stijl die niet paste binnen de Zionistische ideologie. De Joodse bouw legde geen nadruk op stedelijke constructie en zag alles vanuit het perspectief van de arbeidersklasse. Er waren geen verschillen tussen huizenprojecten in de stad en op het platteland, zoals wel het geval was in de Midden-Oosterse landen. Privé huizen zijn pas de laatste decennia in Israël in opkomst (in de Arabische sector bestond dit al veel langer).

Bouw gedurende de Mandaat Periode

stedelijke planning

Onder het Britse Mandaat van Palestina zien we een andere benadering van stedelijke planning. De Britten combineerden een hoge standaard stedelijke cultuur met een romantisch vleugje van het Midden-Oosten.

Jeruzalem

Tussen 1919 en 1930 werden een aantal plannen voor Jeruzalem opgesteld. Die de stadsproblemen aanpakte (hoewel tegenwoordig deze plannen redelijk naïef overkomen). Er werd ook een Pro-Jerusalem Society opgericht om de schoonheid van de stad te waarborgen.

Zionisten en Arabieren

De Zionisten concentreerden zich nog steeds op de rurale sector. Terwijl de Arabieren redelijk onverschillig waren ten aanzien van stedelijke planning (of juist het ontbreken ervan).

Garden City

De planning in het Britse Mandaat werd beïnvloed door de Garden City beweging. Grote stukken land werden onderverdeeld en de economische belangen van de individu en de gemeenschap werden beschermd. Er was geen lange termijn planning. De houding t.a.v. stedelijke planning was wat vreemd: nauwe straten in dicht bewoond gebied, geen hiërarchie in straten, geen rekening houden met modern verkeer, geen rekening houden met verkeerstechnologie.

administratieve stedelijke planning commissies

In de Joodse sector werd gebouwd waar land was aangekocht. Later blokkeerde de Mandaat Regering dit. De regering richtte stedelijke planning commissies op voor administratieve bouwcontrole (lokaal, gemeentelijk en district commissies) De commissies werden in 1936 ingesteld toen veel Joden uit Europa naar Palestina kwamen. Er was een grote vraag naar woningen, openbare gebouwen en ook commerciële en industriële bedrijven. Joods initiatief werd belemmerd door officiële instanties die geen snelle verstedelijking van het land wilden hebben. De Britten wilden rust, terwijl de Zionisten een snelle ontwikkeling wilden.

planning in een beperkt aantal steden

De Britten pasten de knowhow van stedelijke planning alleen toe in gebieden waarnaar hun aandacht uitging. De Britten hebben zodoende nauwelijks een stempel op het land gedrukt. Hun beweegredenen werden geleid door veiligheid, strategie en economie. Zo werd er veel aandacht besteed aan Haifa als grote havenstad. Jeruzalem kreeg ook veel prioriteit als administratief centrum door het bouwen van overheidsgebouwen en woonwijken voor Britse functionarissen. Andere plaatsen die aandacht kregen waren Beer Sheva, Jaffa, Gaza, Ramla, Lod, Nahariyya en Netanya. Er werd wel wat economische hulp geboden aan bepaalde Joodse nederzettingen waar industrie was en die stedelijke groei te zien gaven. Maar er kwam geen regionaal plan voor steden.

Lees verder

© 2011 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Geografie Israël: stadsgeografie Tel Aviv, Jeruzalem, IsraëlGeografie Israël: stadsgeografie Tel Aviv, Jeruzalem, IsraëlStadsgeografie Israël: Arie Shachar (1935-2006) was een groot stadsgeograaf in Israël. Hij hield zich o.a. bezig met met…
Marketingplanning en strategieontwikkelingMarketingplanning en strategieontwikkelingPlanning en strategieontwikkeling vinden plaats op verschillende niveaus. We onderscheiden de concernstrategie, de onder…
Project planning maken, voorbeeldProject planning maken, voorbeeldEen projectplanning stem je af op de grootte van het project. Soms kun je verschillende fasen in het project samenvoegen…
Geografie Israël: stedelijke planning na 1948Geografie Israël: stedelijke planning na 1948Met de oprichting van de staat Israël in 1948 kregen de Joden volledige zeggenschap over het stedelijk planningsbeleid i…
Het schrijven van een plan van aanpakHet schrijven van een plan van aanpakOp veel opleidingen wordt er aan projecten gewerkt, deze projecten lopen vaak minimaal vaak 10 weken. Om een goed overzi…
Bronnen en referenties

Reageer op het artikel "Geografie Israël: stedelijke planning vóór 1948"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 04-07-2018
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Diversen
Special: Geografie Israël
Bronnen en referenties: 2
Schrijf mee!