InfoNu.nl > Wetenschap > Diversen > Geografie Israël: nieuwe steden – geografische verdeling

Geografie Israël: nieuwe steden – geografische verdeling

Geografie Israël: nieuwe steden – geografische verdeling Eén van de redenen waarom de nieuwe steden in Israël niet echt een succes zijn geworden is het feit dat ze vanuit geografisch oogpunt bezien niet juist verdeeld zijn (te dicht op elkaar of te dicht bij grote steden gebouwd). De nieuwe steden zijn ook te snel in een korte periode gebouwd: 1948-1963. De ligging van de steden kan niet meer veranderd worden, maar wel kan de permanente infrastructuur verbeterd worden zodat de steden beter passen binnen Israëls stedelijk systeem.

Geografische verdeling van de nieuwe steden in Israël

Vanuit geografisch oogpunt bezien liggen veel ontwikkelingssteden te dicht bij elkaar om goed te kunnen functioneren als voorzieningencentrum voor omliggende de steden. Ook liggen veel nieuwe steden te dicht bij de grote steden. In sommige gebieden zoals Oostelijk Galilea en de Arava zijn helemaal geen nieuwe steden opgericht. De nieuwe steden werden om praktische redenen, om onmiddellijk noodzaak, en op goedkoop land opgericht.

Er zijn 35(36) nieuwe steden opgericht. Een groot aantal in 1949 en 1950 (10 stuks). Dit waren verlaten Arabische nederzettingen die snel bewoond werden door Joden. Vanaf 1951 werden nieuwe huizen gebouwd. Tussen 1948 en 1956 werden 24 nieuwe steden gebouwd. In 1961 werd Arad en in 1964 Karmiel opgericht. Deze twee steden kennen een zorgvuldig uitgekozen bevolking bestaande uit immigranten die al eerder in Israël woonden. Na 1964 zijn er geen nieuwe steden meer bijgekomen (wel in Judea en Samaria).

De meeste nieuwe steden liggen in de Kustvlakte gevolgd door het noorden. Hier lagen veel verlaten Arabische nederzettingen. In het zuiden werden geheel nieuwe steden opgericht tussen 1951-1956. Van de 36 nieuwe steden zijn er 24 geheel nieuw, 4 oud en nieuw, en 8 verlaten Arabische nederzettingen.

De geografische verdeling is minimaal geweest. Dit gold wel voor Eilat (havenstad), het tussengebied tussen hoog- en laagland en de Jeruzalem Corridor en zelfs de Hula Vallei. De rest was een willekeurige keuze. Omdat water- en energiebronnen beperkt zijn heeft dit geen rol gespeeld bij de keuze van de nederzettingen. Wel speelden topografie, klimaat en landeigendom een rol. In de Negev is alles staatsland dus daar was geen probleem bij de keuze.

Regionale impact

De meeste nieuwe steden werden opgericht in de periferie en droegen zo bij aan de bevolkingsspreiding. Er werd eerst in het centrum en later in het noorden en vervolgens in het zuiden gebouwd. In de Negev (het zuiden) kwamen pas in de jaren '50 asfaltwegen en werd het gebied toegankelijk. Landbouw en verstedelijking gingen hier hand in hand. In het noorden hadden de steden moeite te integreren in het bestaande agrarische systeem. In het zuiden was dat niet het geval. Daar werden nieuwe moshaviem opgericht die een sterke band aangingen met de nieuwe steden waardoor de verstedelijking versterkt werd. De nieuwe steden hebben de perifere gebieden bevolkt. Vanaf midden jaren '60 tot eind jaren '80 was er niet veel groei. Maar met de komst van de Sovjet Joden groeiden de steden weer.

De nieuwe steden zijn afhankelijk van nieuwe immigranten en niet de bestaande Israëlische bevolking. In het begin waren immigranten jonge, alleenstaand, sociaal en economisch ambitieuze mensen. In de jaren '50 kwamen grote families met veel kinderen en ouderen naar Israël. Veel van hen kwamen uit Azië en Afrika. Ze kwamen veelal terecht in de nieuwe steden. Eind jaren '50 nam de groei van de steden af.

Pas vanaf eind jaren '80 wordt meer aandacht aan de kwaliteit van de steden. Er wordt compacter en hoger gebouwd. Ook het Central Business District wordt verbeterd. Voor werkgelegenheid zijn industrieterreinen opgericht (maar niet voldoende).

De komst van de Sovjet Joden naar Israël begin jaren '90

Na de val van het communisme konden Joden uit de voormalige Sovjet Unie massaal verlaten en naar Israël emigreren. In korte tijd trok Israël 1 miljoen nieuwe immigranten aan. Dat was enorm veel omdat de Israëlische bevolking toen nog slechts uit 4,3 miljoen zielen bestond.

Bij de absorptie van de voormalige Sovjet Joden kreeg een gezin van 3 personen 10.000 dollars van de Israëlische overheid om zich ergens in Israël te vestigen. In tegenstelling tot vroeger werden de nieuwe immigranten niet naar de nieuwe steden geleid maar konden ze vrij kiezen. Het was een testcase voor de nieuwe steden of ze attractief genoeg waren om nieuwe immigranten aan te trekken.

In 1989 trok 13,1% van de Sovjet Joden naar de nieuwe steden. In 1990, toen 188.866 Joden naar Israël emigreerden – het hoogste aantal ooit, trok 12,7% (24.435 immigranten) naar de nieuwe steden. De meesten verkozen Tel Aviv, Jeruzalem of Haifa en andere steden in de Kustvlakte. In 1991 trok 13% naar de nieuwe steden. Dit gold ook voor 1992 en 1993.

De conclusie luidt dat de meeste immigranten zich in het centrum van het land vestigden. Ze vreesden de veiligheidssituatie in de perifere gebieden en hadden geen pioniersmentaliteit. Ook was er een gebrek aan werk en was het voorzieningenniveau in de nieuwe steden laag.

Overzicht nieuwe steden en ligging

Nieuwe stadligging
1. Kiriat ShemonaNoorden
2. Shelomi,,
3. Ma'alot – Tarshiha (gemengde Joods Arabische stad),,
4. Hatzor,,
5. Karmiel,,
6. Akko (gemengde Joods-Arabische stad),,
7. Ramat-Yishai,,
8. Tirat Karmel,,
9. Yoqne'am Illit,,
10. Migdal Ha'Emek,,
11. Nazareth Illit (gemengde Joods-Arabische stad),,
12. Or AkivaCentrum
13. Beth She'an,,
14. Or Jehoeda,,
15. Rosh Ha'Ayin,,
16. Azur,,
17. Jehoed,,
18. Bet Dagan,,
19. Lod (gemengde Joods-Arabische stad),,
20. Ramla (gemengde Joods-Arabische stad),,
21. Yafne,,
22. Ashdod,,
23. Ashkelon,,
24. Bet Shemesh,,
25. Kiriat Malachi,,
26. Kiriat Gat,,
27. Sederot,,
28. Netivot,,
29. OfakimZuiden
30. Beer Sheva,,
31. Arad,,
32. Dimona,,
33. Yeruham,,
34. Mitspe Ramon,,
35. Eilat,,

Lees verder

© 2011 - 2019 Etsel, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Israëls nederzettingen: ruimtelijke ontwikkeling 1949-1966Israëls nederzettingen: ruimtelijke ontwikkeling 1949-1966Het Nationaal Ruimtelijk Plan beoogt een uitgebalanceerde verdeling van de bevolking over het gehele land. De verdeling…
Urbanization in Israel (stadsgeografie) – Elisha EfratrecensieUrbanization in Israel (stadsgeografie) – Elisha EfratBoekrecensie: 'Urbanization in Israel' (1984) is een boek van de Israëlische geograaf Elisha Efrat. Hij behandelt in het…
Israëls nederzettingenbeleid: historisch en ruimtelijkIsraëls nederzettingenbeleid: historisch en ruimtelijkOm Israëls nederzettingenbeleid is altijd veel te doen. Het gaat hierbij niet alleen om de nederzettingen in Judea en Sa…
Israëls nederzettingen: historische ontwikkeling 1881-1948Israëls nederzettingen: historische ontwikkeling 1881-1948Er wonen ongeveer 24.000 Joden in de Jisjoev (de Joodse gemeenschap in Palestina) voor de komst van de eerste Joodse imm…
Geografie Israël: urbanisatie onder het Zionisme vóór 1948Geografie Israël: urbanisatie onder het Zionisme vóór 1948De Zionisten hadden gedurende de periode 1880-1948 weinig belangstelling voor de oprichting van steden in Palestina. Het…
Bronnen en referenties
  • Inleidingsfoto: OpenClipartVectors, Pixabay
  • Atlas of Israël
  • Efrat, E. (1994). The new development of towns of Israel (1948-1993) - A reappraisal. Cities, 11(4), 247-252. (artikel)

Reageer op het artikel "Geografie Israël: nieuwe steden – geografische verdeling"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Etsel
Laatste update: 04-07-2018
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Diversen
Special: Geografie Israël
Bronnen en referenties: 3
Schrijf mee!