InfoNu.nl > Wetenschap > Wetenschappers > De holle aarde gezien door Jan Lamprecht

De holle aarde gezien door Jan Lamprecht

Jan Lamprecht is computeradviseur en onderzoeker die zich jarenlang heeft verdiept in de vraag of de aarde hol is. Hij werd op het spoor van deze gedachte gebracht door een vriend. De holle aarde zou volgens verhalen bevolkt zijn door overleveraars van rampen die met het ondergaan van Atlantis en Lemuria gepaard gingen. Er zouden 800 miljoen zielen wonen. Sommige groepen mensen, zoals de Tibetanen, zouden weet hebben en zelfs contact onderhouden met de onderaardse cultuur. In de subterraanse wereld zouden steden zijn en een inventief monorailsysteem waardoor reistijden kort zijn. Bovendien zou men er gebruik maken van UFO´s. Jan Lamprecht heeft alle verhalen terzijde geschoven en is richtte zich op wetenschappelijke theoriën die verschijnselen verklaren. Hij stelde formules op die uitgingen van een holle aarde en controleerde middels computerberekeningen of hiermee exactere voorspellingen kunnen worden gedaan dan wanneer het massieve aardemodel gebruikt wordt in de berekeningen.

Inhoud:


Geen verhalen maar wetenschap

Jan Lamprecht nam de verhalen voor lief aan en besloot deze als indicatie te zien maar onderzocht slechts wetenschappelijke verschijnselen. De verhalen over de holle aarde lijken wel sprookjes. Volgens de verhalen kunnen mensen, die er ook wonen, makkelijk 800 jaar worden omdat ze minder last hebben van de straling van de zon. Er is een aparte zon binnenin de aarde die voor licht zorgt. Veel aardse rivieren zouden hun water naar onder de aarde brengen zodat het weelderig begroeid is. Druiven zouden er zo groot zijn als appels en appels zo groot als een voetbal.

Byrd en de holle aarde

Ook het verhaal van admiraal Byrd, een bron uit het Amerikaanse leger, liet Lamprecht links liggen. Admiraal Byrd is een Amerikaanse piloot in dienst van het leger die ooit heeft gezet dat hij de belangrijkste ontdekking van de wereld heeft gedaan; namelijk dat er ´voorbij´ zowel de Noord- als Zuidpool land is waar bossen zijn. Hij zag zelfs een mammoet lopen, die bovenop de aarde zo´n 12.000 jaar geleden plotseling is uitgestorven. Sommige verhalen vertellen dat binnenin de aarde dinosauriërs nog leven.

Elektriciteit en zwaartekracht

Lamprecht merkt op dat de zwaartekrachttheorie sinds Newton deze heeft ontdekt nooit is veranderd. Einstein zei dat hij zeker wist dat elektrische stromen invloed hebben op de zwaartekracht. Binnenin de aarde zijn er elektrische stromen van 1 miljard volt. De wetenschap begrijpt nog steeds niet precies hoe elektriciteit en de zwaartekracht die massa´s op elkaar uitoefenen aan elkaar gelinkt kunnen worden. Wetenschappers accepteren over het algemeen de methode van Cavendish om de massa van de aarde te meten. Elke massa oefent invloed uit op een andere massa. Deze invloed is meetbaar. Cavendish heeft in 1797 twee massief loden kogels gebruikt om hun onderlinge aantrekkingskracht te meten en de resultaten geëxtrapoleerd naar het meten van de massa van de aarde. Zijn eeuwenoude methode is nog steeds de enige manier om de massa van de aarde te meten. Dr Tom van Flandern gaat hier tegenin door te stellen dat de aarde snel ronddraait, namelijk eenmaal per 24 uur. Door de centrifugale kracht zouden er binnenin de aarde verschillende lagen van dichtheid gemeten moeten worden. Hoe meer je in het centrum van de aarde nadert, hoe hoger de dichtheid, met andere woorden: wetenschappelijk-theoretisch is het goed mogelijk dat de aarde hol van binnen is.

Boek Jan LamprechtBoek Jan Lamprecht

Het twijfelachtige bestaan van de G-constante

De gravitatietheorie van Newton is ouder dan de methode van Cavendish om de G-constante te bepalen. Newton heeft een werkbare formule opgesteld met een constante G zonder prijs te geven wat de waarde van die constante is. Het kan goed zijn dat deze niet onder alle omstandigheden gehanteerd moet worden. In een universum waarin alles beweegt bestaan geen rechte lijnen, met ander woorden; de appel valt in feite nooit recht naar beneden. Newton maakte in zijn formule grbuik van de constante G. Daar ligt hem de crux. Newton had zelf geen formule opgesteld hoe je de constante G moet berekenen. Dat heeft Cavendish gedaan, en aan de hand van zijn berekeningen kunnen wetenschappers de massa van de aarde en andere hemellichamen berekenen. Maar Cavendish ging in de berekening van zijn G-constante uit van een aantal vooronderstellingen, zoals dat alle hemelichamen massief zijn. Lees daarover meer in het artikel: De holle aarde, buitenissige theorie of verhulde waarheid?

Anomolieën rond de zwarrtekrachttheorie

Anomalieën in de wetenschap zijn natuurverschijnselen die zich herhaaldelijk onder dezelfde omstandigheden voordoen waarvoor geen verklaring kan worden gevonden. Wat de zwaartekrachttheorie betreft, zijn er diverse anomalieën. Normaal gesproken haalt een anomalie een theorie onderuit zodat wetenschappers een nieuwe theorie moeten opstellen. In de praktijk komt het vaker voor dat een anomalie genegeerd wordt danwel een uitzondering wordt genoemd waarvoor een aparte verklaring wordt gegeven. De ringen van Saturnus zijn een anomalie in de theorie van de zwaartekracht. Mensen en door hen ontwikkelde computermodellen kunnen niet verklaren waarom de planeet Saturnus dunne, platte ringen rondom zich heeft draaien. Een andere anomalie is dat een pendule zich niet normaal gedraagt tijdens een zonsverduistering. Er is blijkbaar meer dan alleen de zwarrtekracht. Is het antwoord: elektromagnetische kracht? Ook de omgekeerde
De ringen van een Saturnus zijn een anomalie wat de theorie van de G-constante betreft.  / Bron: Publiek domein, Wikimedia Commons (PD)De ringen van een Saturnus zijn een anomalie wat de theorie van de G-constante betreft. / Bron: Publiek domein, Wikimedia Commons (PD)
kwadratenwet verloopt niet altijd zoals hij zou moeten. Deze omgekeerde kwadratenwet, die hoort bij Newton´s universele zwaartekrachtwet, geeft aan dat het verloop van een grootheid omgekeerd evenredig verloopt met het kwadraat tot de afstand van een grootheid. Er wordt telkens weer aangetoond dat deze wet lang niet altijd opgaat in combinatie met de zwaartekrachttheorie. Er speelt een onbekende factor mee, iets waarmee fysici nog geen rekening houden. Fysici zien in dat daarmee de hele zwaartekrachttheorie op instorten staat en proberen deze vervolgens hoog te houden door bijvoorbeeld te opperen dat een zwaartekrachtveld zelf ook een zwaartekracht uitoefent. Dat zijn lapmiddelen die de oorzaak van een foutieve berekening niet wegnemen.

Het weermodel en de holle aarde

De oplossing van bovengenoemde anomalieën zit hem hoogstwaarschijnlijk in de door universitaire geesten bepaalde ontkenning dat elektriciteit of elektromagnetisme invloed heeft op de zwaartekracht. Deeltjes zoals atomen, protonen en elektronen kennen zelf sterke en zwakke zwaartekrachtwerkingen. Door deze buiten het oog van de wetenschap te houden worden kunnen simpele berekeningen als het computermodel om het weer mee te berekenen telkens weer compleet de soep inlopen wat leidt tot foutieve weersvoorspellingen. Wat het weermodel betreft stelt Lamprecht dat het wel eens zo zou kunnen zijn dat als wetenschappers rekening houden met het feit dat de aarde hol is en er openingen aan Noord- en Zuidpool zijn, het weer wel eens tot 6 maanden vooruit zal kunnen worden voorspeld. Het weer voorspellen over 1, 2 of 3 dagen gaat steeds beter (...alhoewel?), dus waarom zou het niet mogelijk moeten zijn om over een langere termijn het weer te voorspellen? Dan moeten wel alle factoren in het weervoorspellingsmodel worden meegenomen omdat een kleine verandering van invoergegevens tot grote verandereingen aan uitvoergegevens kan leiden. Met andere woorden; we zijn als wetenschappers niet precies genoeg omdat we telkens anomalieën uitsluiten in plaats van ze te gebruiken om kennis en wijsheid te vergroten.

Lamprecht komt tot de conclusie dat of alle planeten hol moeten zijn, of alle planeten massief. Was er een verschil geweest in het gedrag van massieve en holle hemelichamen dan hadden astronomen dat alleang vast gesteld.

Schematische voorstelling holle aarde, inclusief innerlijke zon / Bron: JiFish, Wikimedia Commons (CC BY-SA-2.5)Schematische voorstelling holle aarde, inclusief innerlijke zon / Bron: JiFish, Wikimedia Commons (CC BY-SA-2.5)

Mercurius, en hete planeet met ijskappen?

Op de evenaar van Mercurius is het ruim 400 graden. Toch beweren wetenschappers dat de polen van Mercurius beschikken over ijs, dat er poolkappen zijn. Dat is bijzonder, nee, dat is ook een anomalie. Het vinden van ijs op Mercurius wordt door sommige wetenschappers een raadsel genoemd dat gelijk staat aan het vinden van sneeuwballen in de hel. Wat we aanzien voor poolkappen zou wel eens licht kunnen zijn dat uit het binnenste van Mercurius komt. Ook van de poolkappen van Mars wordt gezegd dat het om licht van binnenuit kan gaan. Dat geeft een andere maar logische verklaring voor het raadsel van de zogenaamde poolkappen. Wetenschappers verklaren de ijsvorming op Mercuris door het vormen van koude wind. Dat zou wel eens een hele creatieve maar waarheidsgetrouw gezien weinig waardevolle theorie kunnen zijn.

Rechtopstaande luchtspiegelingen

Lamprecht somt nog veel meer aanwijzingen en argumenten op die het idee van een holle aarde versterken. Zo zijn er de landeenheden Crockersland en Sannikovland die respectievelijk in Canada en Rusland heel eventjes op de kaart hebben gestaan. Deze twee landeenheden zijn duidelijk waar genomen, steeds vanaf dezelfde plekken, maar ze zijn nooit gevonden. Het is zelfs zo dat vandaag de dag ze onder de juiste omstandigheden gezien worden. Men spreekt van een luchtspiegeling, alleen zijn deze mirages altijd op hun kop in de lucht afgebeeld. Het bijzondere aan de onafhankelijke waarnemingen van Crockersland en Sannikovland is dat de geziene landerijen niet op hun kop waren afgebeeld. Wel wordt ervan uitgegaan dat het afspiegelingen waren, maar waarvan? Van het binnenste der aarde?

Lamprecht oplossing voor diverse anomalieën

Wanneer je uitgaat van een gat in de aarde ter hoogte van de Noordpool is het mogelijk dat rechtopstaande luchtspiegelingen van binnenuit de aarde worden waar genomen. Dit gat is niet een plotseling ravijn maar een geleidelijk glooiend verschuiven rond de rand van de 800 tot 1000 kilometer dikke aardkorst. Hierdoor zou je vrijwel ongemerkt de holle aarde binnen gaan, behalve dat de plaats van de zon aan de hemel ineens absurd snel verandert. Deze waarneming is gedaan door ontdekkingsreiziger Fridtjof Nansen. Zo heeft Lamprecht een verklaring voor allerlei anomalische verschijnselen die wetenschappers verspreid over de aarde hebben geconstateerd.
© 2012 - 2019 Tom008, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
De holle aarde, buitenissige theorie of verhulde waarheid?De holle aarde, buitenissige theorie of verhulde waarheid?Wetenschappers gaan ervan uit dat de aarde massief is. De wetenschappelijke onderbouwing van dit uitgangspunt hangt van…
Wanneer er geen maan om de aarde draaitWanneer er geen maan om de aarde draaitDe maan draait om de aarde. Ze lijken bij elkaar te horen. Maar als er nu eens geen maan zou zijn. Alleen de aarde en ge…
Valversnelling - zwaartekracht en snelhedenWanneer je valt, uit bijvoorbeeld een vliegtuig, dan doe je dit niet met een constante snelheid. Tijdens zo'n val richti…
De Maan (schijngestalten)De Maan (schijngestalten)De maan. Weetjes, astronomische wetenswaardigheden over de maan. Waar komt de maan vandaan? Hoe groot is de maan eigenli…
Zwaartekracht op de aarde: de basisZwaartekracht op de aarde: de basisHet is vanzelfsprekend dat we buiten kunnen wandelen en dat als we iets uit de handen laten vallen dat het op de grond v…
Bronnen en referenties
  • http://nl.wikipedia.org/wiki/Omgekeerde_kwadratenwet
  • http://www.sr.bham.ac.uk/gravity/rh,c,4.html
  • http://en.wikipedia.org/wiki/Cavendish_experiment
  • http://en.wikipedia.org/wiki/Edmond_Halley
  • http://www.youtube.com/watch?v=RLhDgmufszg
  • https://thescienceclassroom.wikispaces.com/Gravitational+Interactions
  • http://www.sacred-texts.com/earth/jei/index.htm
  • Boek Dr R. W. Bernard, The Hollow Earth
  • Boek: Jan Lamprecht, Hollow Planets
  • Afbeelding bron 1: Publiek domein, Wikimedia Commons (PD)
  • Afbeelding bron 2: JiFish, Wikimedia Commons (CC BY-SA-2.5)

Reageer op het artikel "De holle aarde gezien door Jan Lamprecht"

Plaats als eerste een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Infoteur: Tom008
Laatste update: 21-12-2012
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Wetenschappers
Bronnen en referenties: 11
Schrijf mee!