Mu: Het gezonken continent Lemuria
Het verhaal van Atlantis, het gezonken eiland kennen we vrijwel allemaal. Het is niet het enige gezonken eiland. In de loop van de geschiedenis zijn er boeken gevonden die melding maken van het verdwijnen van een continent genaamd Mu of Lemuria. Dit is een continent dat veel groter zou zijn geweest dan Atlantis. Over het bestaan van Atlantis is veel geschreven in de oudheid, over Mu is een stuk minder informatie bekend.Let op! Dit artikel is geschreven vanuit de persoonlijke visie van de auteur en bevat mogelijk informatie die niet wetenschappelijk onderbouwd is en/of aansluit bij de algemene zienswijze.
Inhoud:
- Zeeniveau
- Lemuria, ouder dan Atlantis
- Onderwaterpiramide van Japan
- Historische teksten over Mu
- Megalithische monumenten in de Stille Oceaan
- Wereldwijde cultuur
- Kaart van Churchward
Zeeniveau
Volgens geologen was het niveau van de zeespiegel 12.000 jaar geleden, tijdens de laatste ijstijd, ongeveer 130 meter lager. In die tijd waren de oceanen een stuk kleiner. Dat betekent dat er grotere landmassa´s waren. Door de snelle stijging van de zeespiegel, 130 meter in 12.000 jaar, hebben culturen zich moeten verplaatsen naar hoger gelegen gebieden zoals Zuid en Midden Amerika en China.Lemuria, ouder dan Atlantis
Van Lemuria wordt gezegd dat het gezonken is voordat Atlantis is gezonken. Atlantis wordt normaal gesproken gesitueerd in de Atlantische Oceaan. Deze oceaan heeft zelfs zijn naam daaraan te danken. Sommige Atlantis-onderzoekers zeggen dat de Stille Oceaan allerlei tekenen vertoont van de vroegere aanwezigheid van een grote landeenheid. Er zijn daarom Atlantis-onderzoekers die het gezonken eiland in de Stille Oceaan localiseren. Die vlieger gaat volgens andere oude boeken niet op; er zou in de Stille Oceaan een heel continent zijn gezonken, genaamd Mu. De landmassa van het continent moet zich in de geschiedenis hebben uitgestrekt van Hawaii, Paaseiland, tot Fiji. Australië en Nieuw Guinea hoorde er ook bij. Allerlei kleine eilandjes en eilandengroepen van nu zoals Tahiti, de Cook eilanden, Vanuatu, Samoa en Tonga zouden oude bergtoppen zijn van het grote gezonken continent Lemuria. De Stille Oceaan ligt in een actief vulkanisch gebied. De theorie dat hier eens een land heeft bestaan wat door verschuivingen in de aardkorst is gezonken lijkt daarom goed mogelijk.Onderwaterpiramide van Japan
Te Yonaguni, een eiland van Japan, is een groot door mensen gemaakt onderwatercomplex gevonden. Het lijkt een soort tempel te zijn; het wordt een onderwaterpiramide genoemd. Aangezien mensen niet snel een tempel onder water zullen bouwen, kunnen we er dus vanuit gaan dat de zeespiegel bij Japan tientallen meters lager moet zijn geweest in vroegere tijden. Dat betekent dat er meer land was dan vandaag in dit gebied. Dat klopt op zich met bevindingen van geologen die zeggen dat gedurende de laatste ijstijd-periode Japan aan China en Korea vast zat; Japan was dus niet altijd een eiland. De laatste ijstijdperiode is 12.000 jaar geleden. Deze onderwaterpiramide stamt dus uit dezelfde tijd als de beroemde piramide van Cheops in Egypte. De aanwezigheid van een gelijkwaardige cultuur aan die van Egypte in de gebieden van het huidige Japan is een anomalie in de wetenschap.Historische teksten over Mu
De historische teksten die gewag maken van het continent Mu zijn de Troano Codex van de Maya´s, de Naacal tablets gevonden in India, de tabletten van de Paaseilanden en Sanskriet teksten uit Tibet. Deze teksten verhalen allen van de Lemuriërs die door een ramp moest vluchten naar andere plaatsten in de wereld. Dat lijkt veel op het zondvloed-verhaal uit de bijbel. Niet alleen de zondvloed is een overeenkomst met archetypen uit andere religies; ook de onsterfelijke ziel en het paradijsbeeld behoren daartoe. James Churchward heeft er enkele boeken over geschreven. Hij claimt de ontdekker te zijn van de Naacal tabletten. Volgens Churchward zijn er veel overeenkomsten van teksten van de Naacal tabletten met teksten uit het Egyptische Dodenboek, Hindoeteksten en Maya-teksten. Hij neemt daarom aan dat de cultuur op Lemuria ten grondslag lag aan de hiervoor genoemde latere culturen in Egypte, India en Midden-Amerika.Megalithische monumenten in de Stille Oceaan
Op de eilanden van de Stille Oceaan zijn vele overblijfselen van megalithische monumenten. Op elk eilandje is er wel iets te vinden. Op de Marquesas eilanden zijn meerdere grote megalithische tempelcomplexen. Vele huizen zijn nog steeds gebouwd op plateaus die men in Polynesië marae noemt. Dat is een meter hoog vierkant opgebouwd uit stenen. Op Nuku Hiva, één van de Marquesas eilanden die bij Frans Polynesië horen, zijn nog steeds megalithische complexen totaal overwoekerd door het oerwoud. Er leven nu te weinig mensen om de complexen oerwoudvrij te maken. Dat duidt erop dat de eilanden ooit veel meer bewoond waren dan nu. Op Tahiti is een overblijfsel van een Piramide. De enige berg op het Cookeiland Rarotonga kent een puntige piek die als vierkante rots begint. De piek lijkt wel bewerkt door mensen. Feit is dat deze piek lange tijd als belangrijkste religieuze plek werd gezien door de bewoners van Rarotonga. Een zelfde gek gevormde vierkante bergpiek is op het Frans Polynesische eiland Bora Bora te zien. Op het Cook eiland Atiu, dat eigenlijk welbeschouwd een vijfhoekige heuvel is met een afgeplatte top, ligt een megalithische weg die het eiland omcirkelt. De weg is duidelijk uitgehakt uit de rots. De weg bevindt zich dichtbij zee en is gedeeltelijk door koraalgroei overwoekerd. Ook op Rarotonga ligt een gedeelte van een megalithische weg, net als op Paaseiland. Van alle megalithische objecten in de Stille Oceaan zijn de grote standbeelden op de Paaseiland zijn het meest bekend.Wereldwijde cultuur
Al deze megalithische overblijfselen duiden op een omvangrijke, wereldwijde cultuur, want dergelijke megalithische objecten zijn overal ter wereld gevonden. Mu zou het centrum van de wereld zijn geweest waarvan uit alle andere grote culturen zijn ontstaan. Nadat Mu was verzwolgen door het water werd Atlantis het centrum van de wereld. Atlantis zou later ook door de zee verwoest worden. Dat is gebeurt in de tijd waarin volgens de bijbel de zondvloed plaats vond. Overigens is het idee van de zondvloed terug te vinden in alle oude literatuur. In de Naacal tabletten wordt ook een zondvloed geschreven. Hetzelfde geldt voor de Soemerische literatuur die bestudeerd is door de schrijver Zecharia Sitchin. De Indiase literatuur, de boeken van de Maya´s en vrijwel alle oude wereldliteratuur verhalen over de zondvloed.
Op deze kaart van Churchward staat Nieuw Guinea los getekend van Australië terwijl volgens de huidige theorie van geologen beide landmassa´s één geheel waren in de laatste ijstijd. Rond deze periode moet ook het continent Mu zijn gezonken, volgens Churchward. / Bron: James Churchward, Wikimedia Commons (Publiek domein)
