De gevaren van MRI

MRI is tegenwoordig een belangrijk instrument om diagnoses van uiteenlopende aard te kunnen stellen en is daarom van grote betekenis voor de medische wetenschap. Maar MRI kan helaas bij onjuiste voorbereiding en in bepaalde situaties gevaarlijk zijn. Claustrofobie kan optreden, metaal in het lichaam kan leiden tot bloedingen en brandwonden, en de onwetendheid van artsen tezamen met de immense herrie van MRI kan de start zijn van zeer ernstige ooraandoeningen zoals hyperacusis en tinnitus.

Hoe MRI werkt

Magnetische resonantie ( Magnetic resonance imaging) is de tot op heden laatste ontwikkeling binnen de radiodiagnostiek. De werking is hierbij niet gebaseerd op rontgenstralen, maar op magnetische velden en korte radiogolven. Kortweg zet een computer de signalen, die als reactie op de magnetische werking worden uitgezonden, om in contrastrijk beeldmateriaal. Hierbij ontstaat een doorsnede van het betreffende lichaamsdeel waarvan zeer gedetailleerde driedimensionale reconstructies van organen en weefsels kunnen worden gemaakt. De techniek is zeer precies en de procedure is vooral van nut als weke delen moeten worden onderzocht, iets dat met rontgen niet mogelijk is. Het onderzoek is met name geschikt voor het in beeld brengen van de hersenen, organen, zenuwen, spieren, pezen, bloedvaten, ruggenmerg en gewrichten. De volgende ziekten kunnen worden opgespoord: Tumoren, kanker, MS, herseninfecties, beroertes en diverse hersenziekten.

De procedure

De uitvoering van een MRI gaat als volgt: Je komt op een smalle tafel te liggen en krijgt een hoofdsteun, daarna word je een grote smalle cilinder ingeschoven. Deze tunnel is de magneet zelf. De bedoeling is nu dat je zo stil mogelijk blijft liggen. De technicus zal de kamer verlaten maar zal gedurende de hele procedure in contact met je blijven. Mocht je de procedure voortijdig willen staken dan kun je op de alarmknop drukken die je in je handen hebt gekregen. In dat geval stopt de machine en word je ogenblikkelijk uit het apparaat gehaald.
MRI geeft dreunende, metalige geluiden af die de 100 decibel ruim overstijgen, hierdoor is de procedure in het gunstigste geval slechts onplezierig en in het ergste geval ondraaglijk. De patient wordt geacht oordoppen en/of een koptelefoon met muziek op te krijgen. Echter, dit verschilt per ziekenhuis en per te onderzoeken lichaamsdeel. Afhankelijk van welk deel van het lichaam in beeld moet worden gebracht duurt het maken van een MRI-scan tussen de 10 minuten en een uur.

Verboden voorwerpen

MRI kan niet worden uitgevoerd als er zich metaal in en om het lichaam bevindt omdat de magneet een sterke aantrekkingskracht heeft op metalen. Te denken valt aan:

Inwendige metalen zoals: Pacemaker, kunstmatige hartkleppen, vaatclips, aneurysma clips, cochleair implantaat of andere electronische en metalen implantaten, metaaldeeltjes in de ogen, granaatscherven in het lichaam, onderhuidse insulinepomp, orthopedische prothesen, schroeven en pennen, kunstgewrichten, neurostimulators, spiraaltje.
Versieringen en kleding zoals: Sieraden, horloge, piercings, riem, gesp, ritssluiting, metalen beugel in bh, haarspelden, schoenen, sommige tattoos, make-up en haarlak.
Persoonlijke bezittingen zoals: Pennen, potloden, aanstekers, sleutels, geld, portemonnee, zakmessen, magneetpaskaartjes zoals pinpas, parkeerkaart, creditcard, etc.
Medische hulpmiddelen zoals: Gehoorapparaten, gebitsprothese, bril.
Zwangerschap.

Gevaren en nadelen van MRI

Een belangrijk nadeel van een MRI-onderzoek is dat veel mensen het door allerlei omstandigheden eenvoudigweg niet kunnen ondergaan en dat de bijverschijnselen dramatisch kunnen zijn, ook al zeggen de artsen dat het een volkomen veilige procedure is. Hieronder staan voorbeelden van eventuele gevolgen.

Claustrofobie
De schatting is dat 10% van de mensen claustrofobisch is en om die reden in paniek raakt in de nauwe tunnel. De MRI-buis waar de patient in ligt is zeer smal en het lichaam wordt in de meeste gevallen, afhankelijk van het soort onderzoek, volledig omringd door holle wanden. Een heel enkele keer wordt er een spiegel opgehangen waardoor een stuk kamer zichtbaar wordt, maar vaker is dit niet het geval en blijft de patient voor zijn gevoel alleen achter in een soort 'doodskist'. In andere gevallen worden de ogen bedekt met een washandje om het 'gevangen' gevoel te verminderen maar dit kan ook juist het tegenovergestelde effect hebben. De alarmknop die de patient vasthoudt kan worden ingedrukt maar dit betekent dat daarna een groot stuk van de procedure overnieuw moet of dat het hele onderzoek moet worden afgeblazen. Of je claustrofobie oftewel engtevrees hebt weet je dikwijls pas als je eenmaal in de machine ligt maar een indicatie hiervoor is aanwezig als je je onbehaaglijk voelt terwijl je in je eentje in een onbekende lift staat. Indien je dat gevoel kent dan kun je helaas ook moeilijkheden bij MRI verwachten. Om de angst tegen te gaan kun je van te voren een rustgevend middel innemen.

Hyperacusis en tinnitus
De huidige MRI's produceren net zoveel decibellen als een drilboor en een house-dreun bij elkaar. Het immense lawaai komt in series op je af en duurt minutenlang per keer, en dit op korte afstand van je oren. Stel je de herrie van heien voor, alsof er iemand met een metalen moker snoeihard tegen een pijp slaat. Artsen zijn in de meeste gevallen onwetend over de zeer ernstige effecten die de herrie van MRI-scans op mensen kan hebben. Patienten met onbekende oorproblematiek, bijvoorbeeld beginnend oorsuizen, sensaties in de oren en overgevoeligheid voor geluid stellen zich bloot aan risico's waartegen ze eigenlijk beschermd moeten worden en ook gezonde oren kunnen ernstige gevolgen ondervinden.
MRI-technici worden wel geacht gehoorbescherming te verstrekken, varierend van een headset tot oordoppen, maar dit voorkomt bij lange na niet een ernstig geluidstrauma, mits de patient daar gevoelig voor is. In sommige gevallen wordt er niet eens gehoorbescherming gegeven. Aandoeningen die de gevolgen kunnen zijn van geluidstrauma zijn hyperacusis, een hypergevoeligheid voor normale geluiden, en tinnitus oftewel oorsuizen. Beide aandoeningen kunnen zich ontwikkelen tot niet met het leven verenigbare situaties.

Voor hyperacusis zie:
Hyperacusis, een auditieve nachtmerrie

Voor tinnitus zie:
Oorsuizen, een gekmakend geruis

Indien MRI beslist noodzakelijk is voor patienten met gehoorproblemen dan zou in de eerste plaats een speciale gehoortest moeten plaatsvinden die de LDL van de patient meet. LDL staat voor 'loudness discomfort level' en geeft per frequentie aan waar de tolerantiegrens ligt voor geluid. Deze is bij gezonde oren rond de 100 db maar kan bij elke willekeurige ooraandoening zakken naar veel lagere waarden waardoor MRI onmogelijk wordt. Indien toch MRI wordt uitgevoerd onder deze omstandigheden zal dit leiden tot een nog verdere daling van deze grens waardoor een aanvankelijk aanwezige doch lichte hyperacusis ontaardt in een onleefbare situatie die zich uit in het absoluut niet meer kunnen verdragen van normale geluiden om ons heen.
Ook tinnitus kan ontstaan of zwaar verergeren na een MRI onderzoek. Je wordt er altijd, ook door KNO-artsen, op gewezen je niet te lang te bevinden in een luide omgeving maar bij MRI lijkt die regel niet meer op te gaan en word je blootgesteld aan een onvoorstelbaar kabaal in een holle ruimte, een risico dat in veel gevallen zeer onzorgvuldig wordt genomen.

Verstoring hersenen
De werking van de oren en ook de hersenen kunnen na MRI op ingrijpende wijze verstoord raken. Soms rapporteert een patient na een MRI duizeligheid en evenwichtsstoornissen die maandenlang kunnen aanhouden, ook zijn er patienten die wekenlang nachtmerries, geheugenverlies en concentratieverlies melden na het ondergaan van een MRI die als hels werd ervaren. Wat MRI op de lange termijn voor schade aanricht aan zowel brein als andere lichaamsdelen is voorlopig nog niet duidelijk.

Risico's bij metaal
De magnetische kracht van de massieve MRI machine is zo sterk, dat zelfs de zwakste machine van ca. 0,5 tesla 10.000 maal sterker is dan de kracht van het magnetische veld van de aarde. Wat er gebeurt als er toch per ongeluk iemand met metaal de scanner ingaat? Het metaal in het menselijk lichaam verschuift en de apparatuur, bijvoorbeeld de pacemaker, wordt abrupt onwerkzaam. In Amerika zijn mensen gestorven doordat ze met een pacemaker de test ondergingen en deze onmiddellijk buiten werking raakte. Tevens kunnen er inwendige bloedingen ontstaan en uiteindelijk de dood, bijvoorbeeld door verschuiving van inwendige clips zoals die bij aneurysma worden gebruikt.

Bij metalen splinters in het oog, zoals lassers kunnen hebben, kan blindheid ontstaan door de verschuiving van deze metaaldeeltjes. Metalen die vastzitten aan het lichaam kunnen inbranden en ernstige brandwonden veroorzaken. Wie met eye-liner op de machine ingaat krijgt te maken met fladderende oogleden. Mensen met tatoeages die nog met oude inkt met metaaldeeltjes erin zijn gemaakt krijgen tintelingen en soms ernstige pijn. Een MRI-machine is in principe nooit in de uit-stand want dit vraagt een minutenlange procedure met helium. Er is geen aan/uit knop en elk metaal dat zich in de nabijheid bevindt wordt naar de machine getrokken.

Metalen buiten het lichaam maar wel in de machine brengen letsel toe omdat ze veranderen in rondvliegende projectielen! MRI heeft zelfs zo'n sterke magnetische kracht dat elk object in de kamer, denk aan stethoscopen, stofzuigers, zuurstoftanks, scharen, hartmonitors en brancards met grote kracht de tunnel in kunnen vliegen. Kleinere voorwerpen worden door de grote magneet zelfs uit de zakken van ziekenhuispersoneel getrokken en brachten grote schade toe. Een voorbeeld van waar MRI toe kan leiden is de tragische dood van een 6-jarige jongen die werd samengedrukt door een zuurstoftank die in de tunnel vloog waar hij zijn scan onderging.

Risico's door verhitting
Doordat er tijdens de MRI-scan een temperatuurstijging in het lichaam en aan het oppervlak van het lichaam kan plaatsvinden van enkele tienden van graden tot een paar graden kunnen er verschillende effecten optreden. Een voorbeeld is dat dit mogelijk in de toekomst consequenties heeft voor de vruchtbaarheid van mannen want een te sterke verhitting ter plaatse kan in het ongunstigste geval leiden tot steriliteit. Babies en patienten die verdoofd zijn zijn ook gevoelig voor de opwarming van hun lichaam in de magneet. Elke plaatselijke verhitting kan bij alle risicogroepen leiden tot min of meer ernstige brandwonden.

Afweging

Veel MRI's worden uitgevoerd om bepaalde zeldzame ziekten uit te sluiten maar juist door de beschikbaarheid van moderne onderzoeksmethoden zoals MRI slaat de balans vaak uit naar ' het zekere voor het onzekere' nemen in plaats van een duidelijke vaststelling dat MRI-onderzoek strikt noodzakelijk is. Er zou altijd een afweging moeten plaatsvinden tussen enerzijds de mate van noodzakelijkheid en de eventuele consequenties van MRI en anderzijds de staat van de patient en de gevolgen als er van MRI wordt afgezien. Nog steeds wordt door een diagnostische overdaad een groot deel van de MRI-onderzoeken volkomen voor niets ondergaan en een relatief kleine groep wordt zelfs slachtoffer van MRI zelf.

Samengevat is MRI een van de beste manieren om een lichaamsdeel in kaart te brengen maar kan bij een onjuiste voorbereiding en onwetendheid van de behandelende artsen leiden tot zeer ingrijpende ooraandoeningen en andere ongunstige nawerkingen en beschadigingen. MRI is om die reden helaas niet zo veilig als wordt voorgespiegeld.

© 2007 - 2012 Astrid-d-g, gepubliceerd in Onderzoek (Wetenschap) op . Het auteursrecht van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van Astrid-d-g is vermenigvuldiging van dit artikel verboden. Meer informatie…

Gerelateerde links

MRI startpagina, Goedbegin net, Ziekenhuis 2link Be, Medisch Eigenstart en Medisch wetenschap ws.

Gerelateerde artikelen

Oorsuizen, een gekmakend geruis Oorsuizen is een plaag die miljoenen mensen dagelijks teistert. Een kortdurend gesuis is…
Brandwonden: oorzaken en behandeling Brandwonden...het overkomt ons allemaal wel een keer. Hoe vaak verbrand je jezelf ni…
Oormyoclonus, als het oor wild wordt Behalve hyperacusis en tinnitus is er nog een derde bizarre aandoening die het leven…
Claustrofobie; symptomen, oorzaken en behandeling Claustrofobie is een fobie voor kleine ruimten. Daarom wordt het ook we…
Tinnitus: oorzaken en behandeling Iedereen heeft wel eens last van piepende oren of oorsuizingen. Als de klachten na een…

Reageer op het artikel "De gevaren van MRI"

Lenie, 31-01-2012 12:27
Aangezien ik hele erge claustorfobie heb, ben ik dus ook naar de Open MRI in MILL gegaan. Nou het woord Open doet meer vermoeden dan het in werkelijkheid is.
Je hebt opzij idd wat meer ruimte, dus je voelt de wanden niet zoals in een normale MRI.
Maar je ligt in feite als een sandwich tussen de boven en onderwand in, wat ik heel erg benauwend vond. Alleen door mijn hoofd iets naar rechts te draaien, kon ik een glimp van het personeel achter het glas opvangen. Verder vond ik het rekje wat over mijn buik werd geplaats en ook nog eens werd vastgemaakt,onderhand nog het meest benauwend werken.
Dus voor mensen met erge claustorfobie, is er blijkbaar toch geen echte oplossing.
Dat de MRI warm wordt is eigenlijk wel bekend, in de folder die ik had gekregen stond dat ook vermeld. Vandaar dat men aanbeveelt om katoenen kleding aan te trekken, zodat er geen direct huidcontact is. Ik moet zeggen dat mijn buik ook nog zeker 1 dag heeft nagegloeid, net alsof je een zonnebrand hebt, ik had die dag ook vreselijke dorst. Maar ja aangezien er geen ander methodes zijn, zullen we het er toch mee moeten doen.

Joke, 24-01-2012 21:55
Ik heb ik 2007 een MRI gehad voor mijn hoofd/hersenen vanwege onderzoek tinnitus (!).
Mijn hersenen voelde aan alsof ze verhit werden, deed bijna pijn, heel naar,
ook mijn hart ging versnellen. Ik was daarna heel duizelig en voelde me afwezig en ook mijn lichaam tintelde. Kreeg toen ook te horen dat ze dit nog niet eerder hadden meegemaakt.

Domi, 22-01-2012 22:20
Vandaag een NMR/MRI gehad voor de enkel. Alles verliep vrij goed alleen dat je je werkelijk voelt opwarmen. Alleen... bij het beeindigen werd het echt naar... Ik kreeg een schok en mijn hele lichaam begon te tintelen, ik kreeg het extreem warm en mijn hartslag ging de lucht in. Nu vertelde de dokters daar dat het in zeldzame gevallen wel voor kwam. Nog iemand hier enige ervaringen mee en/of een onderbouwde verklaring hiervoor?

Anne, 15-01-2012 17:33
Aangezien ik hele erge engtevrees heb, ben ik naar het ziekenhuis in Mill gegaan. Daar hebben ze een open MRI. die is dus ook aan de zijkanten open. Het lijkt meer op een groot uitgevallen zonnenbank. Is een stuk prettiger, je voelt je niet zo opgesloten. Ik weet niet of er in nederland al meer ziekenhuizen zijn, die een open MRI hebben. Maar het is echt aan te bevelen, als je voor de normale MRI schrik hebt. Wel veel herrie tijdens het scannen, maar dat hoort er nu eenmaal bij.

Desiree, 11-01-2012 10:31
Ik heb afgelopen donderdag 5 januari een MRI gehad voor mijn hart met contrastvloeistof. Ik had ook al een paar jaar last van tinnitus en wist niet dat het verergerd kon worden door de MRI. Nou, dat heb ik geweten! Sinds donderdag is mijn hoofd één suismachine. Er is gewoonweg geen stilte meer. Ook ben ik van de contrastvloeistof erg misselijk geworden en had ik erg veel last van hoofdpijn. Er kunnen dus wel degelijk nawerkingen (blijvend?) van een MRI ontstaan.

Henja, 15-12-2011 09:46
Ik ben afgelopen dinsdag 13 december 2011 in een MRI scan geweest had een dag van te voren al wat pilletjes in genomen en ook in de ochtend ook nog een paar dus was gelukkig en beetje suf ik moest om 1 uur kreeg oordoppen in mijn oor en kreeg ook een infuus naadje na een tijdje werd er vloeistof toe gediend kreeg ook een kap over mijn hoofd. Ik ben heel erg bang voor kleine ruimtes ik heb de hele tijd mijn ogen gesloten het moest gebeuren maar fijn vond ik het niet en als je op de knop zou drukken duurde het onder zoek nog langer. wel een hoop herrie was wel misselijk toen ik er uit kwam en in de nacht toch wel van gedroomd ik heb er een half uur ingelegen en nu nog op de uitslag wachten.

Car, 06-12-2011 19:49
Ik heb 3x een mri gehad,de eerste 2x geheel erin,ik was toen erg dik en lag erg krap.
heb al jarenlang van tinnitus(harde pieptonen in oor)en kreeg een koptelefoon met muziek op beide keren.
Muziek veel te hard,resulteeerde in nog hardere tinnitus.
Ook voelde ik de magnetische stralen,als het apparaaat naar links draaide of naar rechts merkte ik het,me ogen gingen in schokjes mee die richting op,ik had ze dicht.de laborant had dit ook nog nooit van iemand gehoord.
Geen last van claustrofobie gehad.
De laatste keer mri van knie.dit was in een nieuw soort apparaat speciaal voor arm of been..zat op een verstelbare stoel en mijn been werd in het mri apparaat geschoven. de opening was wat smal voor mijn dikke been,was erg proppen en moest 2x over.kreeg ook muziek op maar geluid van mri was niet hard. handig apparaat maar niet als je dik bent.
nu inmiddels hoop kg.kwijt dus mocht het nog eens nodig zijn pas ik er wel goed in.

Lenie, 04-12-2011 18:14
Het geluid is me eerlijkgezegd nog het meest meegevallen. Ik kreeg een koptelefoon op, maar tot 2x toe vergat men na een sessie de muziek weer aan te zetten, en zelfs toen viel het nog wel mee. Je hoort echt wel iets, maar ik vond het meer een geluid als er ergens aan een weg wordt gewerkt, dus echt niet vreselijk. Ik ben ben volslank dus veel plaats had ik in de tunnel niet, maar gewoon de ogen dicht en verstand op nul zetten.
Tussen de sessies door, heb je ook nog elke keer wel een paar minuutjes, om je even te bewegen. Ik heb het al met al toch 45 min. goed uit weten te houden. Voor mensen met echt hele grote engtevrees, zijn er ook een paar ziekenhuizen die een staande MRI hebben. Dat schijnt niet zo beklemmend te werken, maar ik heb geen idee waar ze die dan hebben.

René, 29-11-2011 11:22
Ik heb nu drie keer een MRI-onderzoek gehad. Ogen dicht en het verstand op nul en dan is het best te verdragen. Het apparaat maakt inderdaad veel herrie, maar veel meer dan een drilboor zal het niet zijn. Muziek op de headset lijkt mij niet aangewezen, dat zou nog meer geluid geven.

Esmé, 17-11-2011 18:45
Ik ben afgelopen maandag in de MRI-scan geweest voor mijn knie. Ik heb claustrofobie en werd bang toen ik de smalle tunnel zag. Ik ging op de brancard liggen en kreeg houders om mijn been. Toen kreeg ik gelukkig te horen dat ik maar tot mijn middel in de scan moest. De eerste paar keren schrok ik van het gedreun en ik schokte dan ook af en toe een beetje. @ Elsje Ik voelde die golven ook en ze kwamen vanuit mijn heupen en liepen zelfs door tot aan mijn rug. En ook ik voelde dat echt.. Ijzerrijk bloed hebben wij haha.

Lees meer reacties en antwoorden op het artikel "De gevaren van MRI"…

Simon, 01-11-2011 11:12
Bovenstaand artikel is je reinste bangmakerij. Als het personeel naar behoren handelt zullen alle genoemde ´gevaren´ voorkomen worden. Het gebruik van degelijke gehoorbescherming is een standaardprocedure en er zal altijd grondig gecontroleerd worden of de patient metalen delen in zijn of haar lichaam draagt, ofwel een pacemaker bezit.
Het lijkt wel een propaganda/artikel dat tegen moderne geneeswijzen ageert.

Julie, 06-10-2011 16:11
Ik ging voor een hersenscan maar moest er helemaal in en kreeg nog een soort helm over men hoofd ook. Het geluid viel mee, maar ik schrok telkens wanneer na een stilte het hele ding luid begon te ronken en dan weer stopte en dan terug begon te ronken enz.. Oh ja en toen ik de contraststof ingespoten kreeg, een tweetal minuten voor het gedaan was, werd ik misselijk en dacht dat ik over men nek ging, al liggend... Ik duwde tot tweemaal op het belletje maar ik werd er niet uitgehaald. Achteraf kreeg ik de vraag waarom ik gebeld had. Lichte duizeligheid maar toch wel met hoofdpijn ging ik terug naar huis. Maar goed dat ik een uitzondering ben!

Angel, 22-09-2011 15:18
Ik sluit me helemaal aan bij Tine. Vandaag een MRI-scan gehad van hoofd en nek ivm ernstige migraineklachten. Had me op het ergste voorbereid maar het viel me voor 500% mee. Als het moest zo ik het zo weer doen. Nu wachten op de uitslag....

Marco, 20-09-2011 21:35
Ik heb vandaag en MRI scan gehad. Omdat ik graag wat ervaringen wilde horen van anderen heb ik ook dit forum bezocht. Ik kan me best voorstellen dat een MRI bepaalde risico's met zich mee kan brengen voor mensen die onvoorbereid het onderzoek ingaan. Vraag altijd naar bijzonderheden bij de behandelend arts en op afdeling Radiologie. Ik heb mezelf ontzettend zorgen gemaakt door het bovenstaand artikel en sommige reacties. Geheel ten onrechte! De enige fout die ik gemaakt heb: ik heb een kalmeringsmiddel gekregen van het ziekenhuis tegen de engtevrees. Volstrekt onnodig en het middel begon pas te werken een half uur na de scan waarna ik twee uur thuis knockout in bed gelegen heb.

De scan is luid, maar in Venlo krijg je passende kleding en je krijgt een goede koptelefoon. Het ongemak van de scan is minimaal en ik moet hierbij opmerken dat ik zowel amalgaan vullingen heb als een gouden kroon. Geen enkel probleem, mits ze ouder dan 6 weken zijn.

Al met al: lees inderdaad dit soort fora, lees alle reacties en bij twijfel bel de afdeling. Dan heb je niks om je zorgen over te maken!
Groetjes, Marco

Ritzen, 17-09-2011 00:57
Ik moet binnen kort ook een mri-scan ondergaan. Met het lezen van dit artikel vraag ik me af of ik met een mirena spiraaltje toch in zo'n scan kan?

Grannysas, 08-09-2011 13:54
Ik kreeg een MRI van hoofd en nek, kreeg hoofd- en nekkap, deed mijn ogen dicht en ging er blanco in, zonder te denken aan de evt. gevolgen, ik wil toch weten waar mijn klachten vandaan komen. Van 2 x 15 minuten werd het 2 x 30 minuten, het kabaal is inderdaad oorverdovend maar met koptelefoon en concentreren op de muziek was het te dragen. Na afloop vibreerde en bonsde en gonsde mijn hele lijf. Daarna erg moe, veel water gedronken en vroeg naar bed. Veel nachtmerries gehad, en vanochtend opgestaan met veel spierpijn en voor mijn gevoel vibrerend lichaam. Maar al met al niet zo erg als ik had verwacht door het lezen van dit artikel. Je wilt graag geholpen worden door de dokter en dit onderzoek hoort erbij om uit te zoeken waar je klachten vandaan komen. Ik hoop dan ook, hoe gek dat ook klinkt, dat ze wat gevonden hebben en dat ze mij daardoor kunnen helpen om van mijn al 6 jaar durende hoofdpijn en wankel evenwicht af kunnen helpen.

Elsje, 26-08-2011 17:49
Ik heb een MRI ondergaan voor mijn enkel. Ik zat tot m'n middel in het apparaat. Het geluid vond ik wel overheen te komen, wel kreeg ik bijna een gehoorbeschadiging van de muziek in de koptelefoon die waanzinnig hard stond. Heb ik dus maar even gevraagd of het zachter mocht. Wat ik wel heel raar vond was dat ik een soort van golven door m'n lichaam voelde gaan ongeveer tot aan m'n heupen, 'n soort druk. Toen ik dit na afloop meldde aan de verpleegster zei ze dat het onmogelijk was dat ik er iets van had gevoeld. Maar ik voelde het toch echt... zeker veel ijzer in m'n bloed?

Rits, 23-07-2011 01:08
Voor het eerst een MRI-scan ondergaan vanwege een opgezette klier t.h.v. mijn linkerkaak. Dit is nu 4 dagen geleden en ben natuurlijk in afwachting van de resultaten welke ik binnenkort zal horen. De scan ook als niet prettig ervaren: had zeker niet langer moeten duren...
De reden dat ik hier nu reageer is vanwege 'after-effects' welke ik nog steeds ervaar:
1) allereerst sinds de scan een dizzy en zweverig gevoel wat nog nog steeds aanwezig is.
2) gelijk de eerste dag al het gevoel van te willen slapen...en ook nu nog steeds de drang om veel en langdurig te willen slapen.
3) concentratiestroonissen en moeite met lezen.
4) sinds de scan een overgevoelige maag gekregen en last van buikgerommel, winderigheid en lichte diaree.

Kortom....ik heb de MRI-scan als onaangenaam ervaren maar meer nog maak ik me wel wat zorgen voor de bijwerkingen die ik heb overgehouden van e.e.a......de uitslag van de scan laat nog op zich wachten.

Madi, 19-07-2011 16:41
Heb vandaag voor de 2x een mri onderzoek gehad. Bij het 1e onderzoek heb ik de volledige 40 min volgehouden maar dit had geen 1 min langer moeten duren. Vandaag een jaar later de 2de, tot mijn eigen verbazing raakte ik in paniek na 7 min en wilden er direct uit. Ook wilde ik er niet meer in. het personeels heeft nog van alles geprobeert maar ik wilde echt niet meer. Nu moet ik wachten op bericht van de neuroloog wat hij nu verder gaat doen. Ik heb begrepen van het personeel dat het ook kan maar dan met volledige narcose. Het geluid valt idd erg mee het was meer de ruimte die ik had. Voor mij is het duidelijk ik ga er NOOIT meer in tenzij er iemand met een hamer bij staat voor een dutje.

Kato, 13-07-2011 22:39
3 X MRI gehad en ik kijk er nog elke keer tegenop. Als je ervoor staat denk je dat je dat je nooit in dit apparaat zult geraken (terwijl ik 55kg weeg en 1.65 groot ben), eenmaal je erin ligt kan je best je ogen toehouden. Als je je ogen opendoet zit je net niet tegen 'het plafond' (ik spreek hier over 2cm). De geluiden vallen best mee (mij doen ze aan een drilboor denken), maar wat er in dit artikel is geschreven is sterk overdreven!! Nadeel is wel dat je 30 tot 45min muisstil moet liggen.. Voor alle mensen die er nog in moeten: eigenlijk moet je gewoon je verstand op 0 zetten, hoe bang je ook bent, en denken dat ze je niets gaan laten doen dat niet veilig is.. (nog een voordeel, je kan er altijd zelf uitkruipen ;) )

Bart, 08-07-2011 10:49
Ik vond het ook enorm meevallen. Het geluid is echt niet hard met (standaard) oordoppen in en van clausterfobie had ik ook absoluut geen last. Wel werd ik even kort misselijk, maar dit was vrij licht en van korte duur. Dit artikel is gewoon bangmakerij, al zou ik me misschien kunnen voorstellen dat iemand met HELE zware oorklachten hier niet tegen zou kunnen... maar ik denk dat een MRI-scan dan zeker niet het grootste probleem is.

Tine, 23-06-2011 18:08
Vandaag MRI scan hoofd gehad.
Dat viel mij 100% mee, voor je hoofd ga je er half in, dus je benen en voeten zijn nog buiten. Je kon ook de ruimte buiten de scan zien. Voelde me niet opgesloten.
Het enorme lawaai is echt overdreven. Ik had een koptelefoon met lekker skyradio op, en ja je hoort allerlei gezoem en getik/geratel, maar echt niet oorverdovend of zo.
Echt laat je niet bang maken, want dat is helemaal niet nodig en binnen 20 minuten stond ik weer op de gang!

Aagje, 21-06-2011 14:08
Gisteren een MRI ondergaan voor mijn schouder. Ik heb er veel te licht over gedacht van te voren. De injectie in mijn schoudergewricht was zeer pijnlijk en toen ik de MRI-buis inging bleek ik ontzettend bang te zijn. Voor mij voelde het weldegelijk aan als een doodskist. Ik lag met mijn hoofd en schouder midden in de tunnel, kon niets zien en zat voor mijn gevoel echt klem. Een verschrikkelijke ervaring. Ik heb de scan dan ook niet afgemaakt, maar moest voortijdig de noodbel indrukken, iets dat ik nooit had verwacht van mezelf. Ik ben in mijn leven nog nooit ergens bang voor geweest. Dus onderschat het effect van die benauwde ruimte op je geest niet. Blijkbaar kan het toch claustrofobische gevoelens losmaken. Nu, de dag erna ben ik erg draaierig in mijn hoofd. Ook heb ik gisteravond dikke voeten gehad omdat de vloeistof in mijn voeten was weggevloeid. Al met al een ervaring die ik niet nog eens wil meemaken. Op zich wel goed om eens te ervaren wat andere mensen meemaken omdat ik zelf wijkverpleegkundige ben.

Marijaa, 02-06-2011 21:25
Was gisteren voor MRI-scan hoofd. Kreeg gelukkig oordoppen op, waande me in een betonboor fabriek hihi. Gewoon ogen dicht en verstand op nul, je ligt er ook niet voor de lol. Wel verstandig om altijd naam en geboortedatum te laten controleren, zodat daar geen vergissing kan worden gemaakt en je met andere patient wordt verwisseld. Zeker als je een veel voor komende naam hebt is dat bij ieder onderzoek aan te bevelen, er wordt n.l. lang niet altijd gecontroleerd in je bijzijn.

Youvan, 24-05-2011 17:00
Net een MRI ondergaan. Ik heb tinnitusklachten en problemen met mijn gehoor. Door het artikel was ik nerveus geworden. Dat was echt niet nodig! Ik had oordopjes in en daaroverheen een koptelefoon. Het is inderdaad een geluid alsof je in een disco staat met oordoppen in. De laboranten waren erg behulpzaam. Mijn tinnitus is niet verergerd. Ik ben het helemaal eens met een van de reacties: dit soort bangmakende artikelen zouden niet geplaatst moeten worden!

Monique Rosseau, 19-05-2011 16:40
Ik heb sedert jaren chronische tinnitus mede door aangeboren gehoormankementen. Ik ben 2 keer aan dezelfde oor geopereerd omdat er een cyste moest worden verwijdert. De eerste keer heb ik anderhalf jaar na de ingreep een ct-scan moeten laten nemen om na te gaan of alles o.k bleek. Spijtig genoeg bleek er opnieuw een cyste te zitten. Nu na weer anderhalf jaar na de 2e ingreep stelt de arts voor om een MRI-scan te laten doen omdat op een sc-scan niet duidelijk te merken zou zijn of het om een cyste gaat of om littekenweefsel !!!! ik stel mij dus nog steeds in vraag of ik de 2e keer wel een cyste had !!!! of dat het om littekenweefsel ging !!!!. ik zal het toch nooit weten.
Nu zou ik dus die MRI moeten laten nemen maar daar ben ik doodsbenauwd van omwille van het helse lawaai dat het meebrengt. Ik weet dat indien ik dat 20 min. moet ondergaan ik volledig doof en draaierig zal zijn. Er is geen sprake van evenwichtstoornissen en ik heb geen oorpijn . Het onderzoek van buitenaf toont aan dat het trommelvlies mooi doorzichtig is. Ik heb momenteel geen enkel probleem: IS EEN MRI ONDER DEZE OMSTANDIGHEDEN EEN NOODZAAK ???? Dat is mijn vraag. Ik heb grote angst dat mijn gehoor na een MRI er nog slechter zal door worden.
Dank voor Uw spoedig antwoord.
M.Rosseau

Renee, 06-05-2011 14:31
Ben net terug uit de MRI en een beetje boos op dit bangmakende artikel. Een MRI-scan doet geen pijn, maakt wel lawaai maar niet zoveel als het artikel suggereert en is zeker geen doodskist. De eerste keer stak m'n hoofd uit en kon ik de kamer en m'n vriend zien. De tweede keer hoefde alleen m'n hoofd in de tunnnel en kon ik via m'n borst de kamer in kijken. Ook is contrastvloeistof niet altijd nodig. Als je bang bent, laat jezelf niet gek maken door artikelen zoals deze, maar vraag eerst naar de feiten en praat erover met kundige mensen zoals je arts.

He, 08-04-2011 11:51
Ook net terug van de MRI scan, ondanks alle verhalen over wachttijden in de gezondheidszorg verbaasde het mij de afgelopen week de snelheid waarmee er een mri en een afspraak bij de rugspecialist kon worden gemaakt. Voorafgaand aan de mri was ik wat ongerust over eventuele metaalsplinters die in de afgelopen 30 jaar wellicht in mijn oog waren beland. Ik kon me niet herinneren dat er ooit iets was blijven zitten, de huisarts zag geen noodzaak voor een rontgenfoto vooraf dus de afspraak van vamorgen laten staan. De scan op zich viel alles mee, de ruimte was absoluut niet benauwd, ik lag comfortabel op mijn rug, zeker na het vervoer in een personenauto. Het lawaai vond ik, zeker met de koptelefoon op, te verwaarlozen, beetje café, concert o.i.d produceert meer kabaal. Dus geen oorsuizen, pijn aan vullingen etc. Viel alles mee

Hb, 31-03-2011 15:21
Henk, op 1 april (geen grapje) mag ik ook door de MRI scan. Ook ik ben eerder geopereerd, waarbij er metalen onderdeeltjes in mijn lijf zijn geplaatst. Ook ik heb navraag gedaan. Eerst bij mijn huisarts, die wist er eigenlijk helemaal niks over. Daarna ben ik gaan informeren in het ziekenhuis waar ik 2 x ben geopereerd. Het was èrg moeilijk om duidelijke informatie te krijgen en dat ging allemaal veel te lang duren. (schriftelijk aanvragen en dan duurt het een week of 3-4 voordat je wat info hebt)
Toen heb ik gebeld met de bewuste MRI afdeling waar ik morgen naar toe mag. Daar kreeg ik een erg vaag antwoord, maar het kwam er op neer dat het GEEN probleem moest zijn voor MIJ. (schouder en voet, mijn MRI is voor mijn rug) De "specialist" die ik aan de telefoon had gaf aan dat het geen probleem was, als de operaties langer dan 1 jaar geleden waren uitgevoerd....dacht hij???
Uiteraard begin ik er morgen nog n keer over.

Enhe Marie, sorry. Helaas is er ook onder medisch personeel (net als binnen andere beroepsgroepen) veel onkunde, ontwetendheid en onverschilligheid. Het gaat immers ook meestal allemaal wel goed. Je moet er echter niet aan denken dat JIJ net die ene bent, waar het wèl problemen opleverd.
Het is belangrijk om patienten goed en vooral eerlijk te informeren voordat ze ergens aan beginnen, zodat ze zelf, weloverwogen een beslissing kunnen nemen! Geen beren op de weg zien, maar wèl je eigen verantwoordelijkheid nemen.
Ik ga er vanuit dat het, ook voor mij morgen allemaal goed komt, net als bij de meeste mensen. Ik hoop morgen een diagnose te krijgen zodat ik verder kan en weet welke stappen ik moet gaan zetten om van mijn ondragelijke rugklachten af te komen.
Het is natuurlijk een klein wonder dat deze mogelijkheden (zoals een MRI) allemaal tot onze beschikking zijn en uiteindelijk is het aan jezelf of je op deze manier onderzocht wil worden.
Succes!

Henk, 27-03-2011 13:29
Ik moet 19 april MRI ondergaan. Nu mijn vraag ik heb in 1995 een plaatje in mijn rug gehad (van metaal). Ziekenhuis gebeld of dat kwaad kan, kreeg als antwoord (eerst weet ik niet moet ik navragen) en na 2 seconden zegt ze: kan geen kwaad omdat het al lang geleden geplaatst is. Raar antwoord! Kan iemand mij dit uitleggen?

Greetje, 20-03-2011 13:26
Vrijdag MRI van het schouder gehad. Alleen de vloeistof was even onprettig, dit was ook zonder verdoving. Gewoon stil liggen, je arm proberen te ontspannen en op de tanden bijten. Verder in de tunnel: doe of je onder de zonnebank ligt.. ;)
Wel wat napijn gehad, maar de dag erna alweer gevolleybal!

Heidi, 14-02-2011 23:42
Ik heb een week geleden een MRI met contrastvloeistof van mijn schouder gehad. Was alleen nerveus voor de contrastvloeistof, maar dat viel ontzettend mee. De verdovingsinjectie voelde ik wel eventjes, maar dat is niet meer dan normaal. Tuurlijk was het geen fijne prik, maar ja, welke is dat wel... Omdat ik de testprikjes bleef voelen moest ik nog een extra verdoving krijgen, waarna ik niks meer gevoeld heb. Helaas hadden ze moeite de juiste plek te vinden, waardoor de naald keer op keer opnieuw ingebracht werd en ik uiteindelijk een half uur heb gelegen voordat de contrastvloeistof op de goede plek zat. Mijn schouder voelde zwaar aan, alsof hij als een ballon opgeblazen werd, en werd warm van binnen, maar dit was niet erg storend.
De MRI zelf vond ik best comfortabel, ik kreeg een kussentje onder mijn knieen en tussen de buis en mijn onderarmen, zodat ik geen moeite had mijn armen stil te houden maar ze gewoon kon laten leunen tegen de zijkant van de buis. Ik heb nooit tegen harde geluiden gekund, maar met koptelefoon op klonk het alsof ik met oordopjes in in een discotheek stond, geen enkel probleem. Ook geen problemen met vullingen gehad.
Ik lag omdat het een schouderonderzoek was ook maar tot mijn middel in de buis, waardoor ik gewoon mijn spijkerbroek, riem en laarzen aan mocht houden.
Na het onderzoek totaal geen last gehad van duizeligheid, hoewel het personeel vertelde dat dit wel regelmatig voorkomt. Ook geen last van oorsuizen e.d.
De avond na het onderzoek en de volgende dag flink last van de schouder gehad vanwege de contrastvloeistof, alsof ik met mijn geblesseerde schouder een veel te zware boodschappentas getild had. Maar dit was met een paar paracetamol ook geen drama...
Al met al is het onderzoek mij ontzettend meegevallen, meer pijn dan bij een verdovingsinjectie van de tandarts heb ik niet gehad.
Voor iedereen die bang is voor de contrastvloeistof... laat je niet bangmaken door al die horrorverhalen, natuurlijk voelt de een er meer van dan de ander, en kan de een beter tegen pijn dan de ander, maar lang niet iedereen ervaart het onderzoek zoals het op deze pagina veelvuldig angstaanjagend beschreven is.

Marie, 01-02-2011 14:40
Zulke artikelen moeten niet geplaatst worden. De zinnen zijn overdreven en het personeel van het ziekenhuis wordt onderschat. Het is een vervelend onderzoek, men moet niet bang zijn voor kleine ruimtes, maar veel mensen ondergaan het. Neem een vertrouwd iemand mee, lees geen horrorverhalen; iedereen ervaart het op zijn of haar eigen manier. Vertrouw op jezelf, denk aan leuke dingen en weet dat het maar voor even is. Wanneer je angst hebt: praat er met iemand over en vertel het aan het personeel.

Jurg, 20-01-2011 17:24
Net terug van een MRI scan - helemaal geen probleem - oogjes dicht en het ondergaan, wetende dat het voor je eigen goed is dat er een juiste diagnose (hopelijk toch) uit voortvloeit. Inderdaad claustrofobie moet je niet hebben, maar dat zit vooral 'tussen de oren' doe je ogen dicht en je ziet niet dat je in een tunnel zit. 35 minuten is best lang om zo stil te liggen - vooral met rugpijn... aan wie ook een MRI scan moet ondergaan - d'ont panic - geen enkel probleem ondervonden.

Charlotte, 16-01-2011 22:14
Afgelopen dinsdag ben ik in het ziekenhuis geweest voor een arthrografie en MRI, omdat mijn schouder 4 jaar geleden uit de kom is geweest, nadat ik van de trap viel. Gelukkig is hij daarna niet meer geluxeerd, maar ik heb er sindsdien wel altijd last van gehad.
De arthrografie was verre van prettig, omdat de radioloog twee keer moest prikken, aangezien de naald niet goed zat. Maar het was met name pijnlijk toen de contrastvloeistof werd ingespoten. Mijn schouder werd enorm zwaar en ik had het gevoel alsof hij ieder moment kon exploderen. Vervolgens door de MRI scan gegaan, dat ging allemaal prima. Ik kwam er alleen wel erg duizelig uit en heb tot vandaag nog steeds last van een soort evenwichtstoornissen of iets dergelijks. Ook heb ik nog vaak flinke pijnscheuten in mijn schouder, terwijl mij was gezegd dat ik max. 48 uur last kon hebben van een pijnlijke/stijve schouder. Heeft een van jullie hier ook ervaringen mee en wat is jullie geadviseerd?

Suze, 14-01-2011 11:38
Ik ben 2 weken geleden in de MRI geweest en heb nu steeds een heel brandend gevoel in mijn buik. Is dat voor andere lezers misschien herkenbaar?

Tineke de Goede -. Groote, 05-01-2011 20:43
Gisteren een MRI onderzoek ondergaan voor mijn schouder. Zag hier tegen op. Het onderzoek viel mee. Wat erg tegen viel was de contrastvloeistof. 2 artsen moesten er aan te pas komen. Er is flink aan mijn arm gedraaid.De vloeistof kregen ze met moeite in mijn arm. Na die tijd ontzettend veel pijn. Om de haver klap enorme pijn scheuten. Ik hoop dan ook nooit geen MRI onderzoek meer te moeten ondergaan. Die contrastvloeistof is toch geen pretje.
Tijdens het onderzoek had ik een kop telefoon op met muziek. Het kon mij niet meer schelen wat er ging gebeuren, als het maar snel afgelopen was. Door de pijn kon ik dus een aantal dagen niet mijn werk als verpleegkundige uitvoeren. En dat lijkt mij niet echt de bedoeling van een onderzoek.

Marlien, 09-12-2010 01:43
Ik ben doof aan mijn rechtrdoor, ontdekt op mijn 6e. Nu ben ik 40 en het gehoor mijn linkeroor wordt steeds slechter, ook ervaar ik problemen met het evenwicht. Hiervoor maandag in de MRI geweest, wat een enorme herrie!! Ik kreeg een koptelefoon met muziek maar eenmaal in de scan heb ik hier niets van gehoord. Toen ik uit de MRI kwam had ik enorm veel last van mijn evenwicht, kon niet meer alleen en recht lopen. Ook was mijn ene oor enorm gevoelig, ik heb het ziekenhuis verlaten met een vinger in mijn oor en daaromheen een sjaal, ondersteund door mijn partner. Ik kon niet meer recht lopen en geen geluid verdragen. en sindsdien kan ik niet meer rechtlopen, autorijden kan geen geluid meer verdragen. Mijn hoofd hangt naar links als ik ga staan, verdraai ik mijn hoofd dan val ik om, ook kan ik alleen kleine bewegingen maken. Ook telefoneren lukt me niet meer aangezien ik dan de stemmen niet kan verdragen. IK heb ook last van oorsuizen. Ik lig op bed met oordoppen in en stompel mezelf vasthoudend naar het toilet, als ik sta moet ik naar de grond blijven kijken en hangt mijn lichaam en hoofd naar links. Morgen belt mijn partner de KNO arts, hopelijk is er wat aan te doen.

Mevrouw N., 20-11-2010 21:47
Vandaag onder een Philips fMRI scan gelegen, 60 minuten achter elkaar voor een psychologisch onderzoek. Ik ging erin met een open mind, niets op Internet gelezen. Ik kreeg oordopjes is, koptelefoon op (zonder muziek want ik moest kunnen praten met de arts aan de andere kant). Ik moest taken uitvoeren en mijn gedachten erbij houden.

Het duurde me allemaal erg lang en na zo'n 30 minuten begon ik me ook minder prettig te voelen. Draaierig, duizelig, druk op mijn hoofd en nek en wat een hoop herrie hoorde ik alsnog. Ik wilde niet op het balletje knijpen omdat ik al zo ver was en ik dacht dat ik me aanstelde en wilde niet als een watje overkomen...

Nu zo'n 12 uur later voel ik me nog steeds hetzelfde. Ook heb ik een soort van gek gevoel in mijn oren en hoor ik een soort ruis. Verder erg duizelig, misselijk, vreselijk moe, hoofdpijn en wat wiebelig op mijn benen.

Ik deed vrijwillig mee aan het onderzoek (voor wetenschappelijke studie) maar ik vond het helemaal geen pretje en ik zou het ook nooit meer doen, of het moet om dood of leven gaan.

Ik denk na deze ervaring ook dat een MRI best schadelijk zou kunnen zijn, zoveel herrie, magneten, dat kan toch niet goed zijn? Ik voel me in ieder geval nog niet de oude. Ik hoop dat dit morgen over is.

Trouwens ik vind dat ze mensen misschien ook even lichamelijk moeten controleren voor ze ze eronder leggen. Bloeddruk, vragen stellen over gehoor inderdaad ( ik heb gevoelige oren, vaak ontstekingen, etc), gewicht enzo.

Bert, 10-11-2010 22:21
Een MRI scan gehad voor mogelijk een hernia in de rug. Het was mijn 2e keer en heb geen problemen ondervonden. Ik heb geen engtevrees dus dat helpt mee om zo,n buis in te gaan. Wat het lawaai betreft kan er wat aan gedaan worden d.m.v. een hoofdtelefoon te gebruiken wat bij mij hier in het ziekenhuis gedaan word, je kan je eigen favorite cd meenemen of het ziekenhuis vraagt welke zender je wil beluisteren dus het geluid van de MRI word daardoor wel gereduceerd maar ik kan me best voorstellen dat het problematisch word voor mensen met claustrobofie. Goede voorlichting en vriendelijk personeel kan veel goed maken.

Ik, 19-10-2010 07:25
Gister een MRI gehad, met contrastvloeistof vanuit de MAMMApoli. Was van te voren verschrikkelijk onrustig, had zoveel enge verhalen inmiddels gehoord. Mijn 14 jarige dochter ging mee, ook zij heeft een aantal jaar geleden een MRI met contrastvloeistof gehad en ze was voor het onderzoek al druk bezig met het ontkrachten van de horrorverhalen. Nou, mijn meis had gelijk! Het is een korte buis, aan beide kanten volledig open. Deze buis vind ik zelf behoorlijk ruim, goed verlicht en helemaal niet beangstigend. Ik moest op mijn buik erin, kreeg mooi een kussentje onder mijn benen, deken over me heen en een kussentje onder mn kin. Wat me wel tegen viel was de vloeistof. Nee, het doet geen pijn, maar IK voelde direct dat er een vreemde stof in mn lichaam kwam; mn hart begon sneller te pompen, mn arm werd koud en tintelig (kreeg de neiging om mn arm te bewegen, wat ik achterwegen gelaten heb uit angst dat de MRI dan zou mislukken en het langer zou duren), vieze ijzersmaak in mn mond en warm gevoel onder in mn buik.
Ik had heel fijn een koptelefoon op, zonder toegevoegd geluid en dan is het geluid van de MRI goed vol te houden. Verder heb ik er helemaal niks van gemerkt; geen pijnlijke vullingen of heet aanvoellende tattoeages.
Ik kan achteraf zeggen dat ik me voor niks druk gemaakt had en het zo weer zou doen!:-):-)

Marinka, 31-08-2010 17:51
Gisteren een MRI van mijn hoofd gehad. Ik had er ook al eens eentje van mijn buik gehad, dus wist ongeveer wat ik kon verwachten. Het is inderdaad een lawaai maar niet oorverdovend. Ik ben met mijn ogen dicht gaan liggen en ben rustig in-en uit gaan ademen. Het is inderdaad een nauwe tunnel en ook de kap over je hoofd is niet ideaal, maar al met al vind ik het erg meevallen. De muziek op de koptelefoon werd af en toe door het lawaai overstemd.

Hennie, 24-08-2010 13:34
Ik lees de verhalen hier allemaal, ik moet 17 september door de MRI ( schouder ). Heb al eens eerder een MRI voor de rug gahad maar toen vond ik het meevallen.
Waar ik wel tegen op zie is dat ik van te voren een Arthrografie krijg, Contrast in de schouder.
Hier zie ik meer tegenop dan de MRI.
Lees ook steeds dat deze injectie zeer pijnlijk is, wie heeft hier ervaring mee.

Michèle, 18-08-2010 14:57
Vandaag een RX halswervelzuil moeten laten uitvoeren. Niks speciaals op te merken stond er in het besluit van de radioloog.
Mijn probleem: als ik met mijn vinger druk boven het oor dan knispert het langs de andere kant door, zo langs de halswervel en schouder.
Mijn vraag: kan er een MRI scan genomen worden van het kaakgewricht en moet je dan volledig in de tunnel of een gedeelte ervan, ik heb namelijk angst van opgesloten te zitten en raak dan in paniek. Wat moet ik doen ?

Marc, 28-07-2010 12:37
Gistermiddag een korte MRI (ca. 20 minuten) gehad van mijn hals. Kreeg een koptelefoon op, met eigen CD muziek erop, maar het geluid stond te zacht zodat ik het grootste deel van de tijd wel de scanner hoorde - alhoewel niet hinderlijk hard - en niet mijn muziek. Tijdens MRI verder nergens last van gehad, maar goed, mijn hoofd heeft niet onder de scanner gelegen dus ook al heb ik een gouden kroon en wat amalgaam vullingen kan ik daar niet over oordelen. Merkwaardig kreeg ik gisteravond thuis wel last van spierpijn in mijn dijbenen aan de voorkant, terwijl ik toch verder niets daartoe gedaan heb. Bij anderen las ik niets over spierpijn, dus of er verband is?

Rudolf, 15-07-2010 12:44
Naar aanleiding van een lichte tinnitus (oorsuizen) rechts na onbeschermd boren in beton door KNO arts naar MRI Centrum Amsterdam gestuurd. Kreeg muziek/koptelefooon op. Een ongelofelijke herrie. In balletje geknepen waarop ze sessie zouden stoppen.Gingen echter nog even door alvorens te stoppen. Gezegd dat ik kwam voor een tinnitus en niet om er een op te lopen. Toen pas kreeg ik oordoppen erbij. Ondanks dat bleef de herrie onverdragelijk. Na enige tijd laten stoppen. Kon toen van duizeligheid niet meer op mijn benen staan of lopen. Daarna had ik ook in het linker oor tinnitus en is de rechter kant ondraaglijk geworden. Nu al een half jaar dag en nacht zwaar belast en is mijn normale leven haast onmogelijk geworden. Ben somber en depressief geworden door het constante suizen in mijn hoofd. Ik was altijd een vrolijk en positief mens. Blijf weg van die apparaten tenzij men van een tumor verdacht wordt. Men zou ook eerst moeten testen of de persoon het geluid van de machine aan kan. Maak een audiogram van de gehoorschade maar blijf weg van de MRI machine als het niet beslist noodzakelijk is. Het geneest je probleem niet en is meer een standaardprocedure en meest onnodig bij gehoorproblemen die door overmaat aan geluid veroorzaakt zijn.

Leo, 15-07-2010 12:15
15 jaar geleden heb ik een MRI scan van mijn nek moeten laten maken en ik ging daar onvoorbereid naar toe. Smalle tunnel, plastic kap over je hoofd, enfin ik was er binnen 2 minuten weer uit. Vandaag moest ik er weer aan geloven, voor migraine klachten. De tunnel was korter dan ik me herinnerde, de operator was heel meelevend en er zat een spiegeltje boven op de plastic kap. Ik had ook wat kalmerends ingenomen. Dat spiegeltje scheelde echt enorm, als je erin ligt zie je niet dat de tunnel kort is, maar met dat spiegeltje wel, je ziet ook de operator en ik had een koptelefoon met een radiozender naar keuze. De herrie viel me reuze mee. Al met al geen pretje, maar goed te doen. Het duurt wel lang voor je gevoel, sessies van geluiden die werden aangekondigd van 4 minuten leken veel langer te duren, zeker in het begin. De radio was een mooie afleider. Ik ben opgelucht dat ik het volgehouden, heel andere ervaring dan 15 jaar geleden. De herrie is ook echt niet hard, doet het meest aan experimentele house muziek denken en is echt te doen. de immense herrie zoals beschreven vind ik zwaar overdreven. Mocht je angst hebben voor kleine ruimtes, weet dat je er altijd zo weer uit kan. Desnoods dan maar geen MRI, of één onder licht narcose. Beschouw het niet als "gek", dit werd door zowel neuroloog als operator ook bepaald niet beschouwd als aanstellerij. Een aantal zaken die in bovenstaand stuk staan beschreven kan ik niet beoordelen, maar ik vind de teneur toch wel wat angstaanjagend.

Stephanie, 21-06-2010 16:58
Het is wel makkelijk gezegd van sommige mensen dat mri niet schadelijk is omdat zij geen schade hebben ondervonden. Het hoeft niet zo te zijn dat iedereen er last van ondervind, niet iedereen is sowiezo ook voor dezelfde dingen gevoelig en elk lichaam reageert weer anders op dingen. Geluidsoverlast is ook zeker niet iets om te negeren, ik ken genoeg mensen die daar problemen van ondervinden door te vaak naar harde muziek te hebben geluisterd!
Ik vind het ook jammer dat artsen dan soms zo laconiek reageren op klachten van patienten. En ze helaas ook niet altijd open staan voor andere dingen ( zoals andere bijwerkingen in de stukjes hieronder) dan ze ooit uit hun boekje hebben geleerd, terwijl dingen vaak genoeg achterhaald worden en het dus eigenlijk heel star is.
Ze weten uiteindelijk ook alleen maar wat ze in een hun boekje ooit hebben geleerd ( om het maar even kort door de bocht te zeggen). Maar dat boekje blijkt ook wel eens niet geheel te kloppen.

Maar los daarvan als je denkt ernstig ziek te zijn lijkt mij de beslissing snel gemaakt om wel een mri te ondergaan.

Stephanie, 21-06-2010 16:33
Aan Leysen Maryse:
Amalgaam vullingen zijn sowiezo slecht voor de gezondheid, het is vaker gebeurd dat mensen deze vullingen hebben vervangen door witte vullingen en er toen inene een heleboel lichamelijke klachten verdwenen.
Misschien een idee om ze te vervangen.

Callisz, 10-06-2010 20:21
Op 8 juni jl. heb ik een dubbel MRI onderzoek ondergaan. Mijn halswervels en hoofd (hersenen) zijn onderzocht. Ik heb tijdens of na het maken van de MRI totaal geen pijn- of andere klachten ondervonden. Ik heb almagaamvullingen in mijn kiezen, een gouden kroon, een tatoeage en permanente make-up. Maar... ik heb helemaal nergens last van of pijn aan gehad. Ik vind dan ook dat dit artikel een zeer hoog bangmakerij-gehalte heeft. Natuurlijk reageert iedereen anders en het is dan ook verstandig om je van te voren goed te (laten) informeren. Maar laat je (vooral vooraf) niet bang maken door dit soort artikelen! Het lawaai waar men over spreekt is goed te verdragen als je oordoppen draagt (verkrijgbaar bij de drogist). Je krijgt ook een koptelefoon op met muziek (neem een CDtje met je favoriete muziek mee!) Als je je ogen sluit (en gesloten houdt) als je in te tunnel wordt geschoven en je concentreert op de muziek, is de kans op claustrofobie absoluut tot een minimum beperkt. En het allerbelangrijkste: blijf rustig ademen en blijf zo stil mogelijk liggen. Zo voorkom je dat het onderzoek langer duurt omdat men nieuwe opnames moet maken. Het is mij echt zoooo meegevallen!!! Veel succes voor degenen nog door de MRI moeten. Het valt echt reuze mee!:-)

Tania, 17-05-2010 20:12
Ik heb 15 febr een mri laten maken en s ochtends de 16de ben ik wakker geworden met oorsuizen!
nu na drie maanden is het nog niet over :-(
ik heb echt het gevoel dat het dr het felle lawaai komt, doch de mri dienst zegt dat het onmogelijk is.
men kno arts zegt dat het wel mogelijk zou kunnen zijn omdat ik heel gevoelige oren heb.
de oortests wijzen uit dat er één toon is die minder goed is dan de andere tonen.ik heb erg veel spijt dat ik ooit een mri heb laten uitvoeren.
en vindt het heel spijtig dat dit het einge artikel is over dit onderwerp op internet.
momenteel ben ik heel depressief dr het vele lawaai,
heeft iemand tips?mercikes, Tania

en ik had helemaal geen angst vrde mri hoor!!!!!

Marco, 17-05-2010 10:52
Vandaag een MRI van mijn schouder gehad. Het is wel wat een vreemde gewaarwording als je net in die buis ligt. Voor de rest merk je eigenlijk niks van. Je ligt comfortabel, hebt een koptelefoon op met muziek. Als je gewoon ontspant en je lekker op de muziek focust is het helemaal geen probleem. Je hoort het apparaat wel maar ik vond het niet storend. De truc is gewoon je niet druk maken en rustig ademhalen.

Rick, 06-05-2010 20:18
Op 06-11-2009 heb ik mijn ervaringen met een MRI-scan beschreven, met name het geluidsniveau. Het is moeilijk aan te tonen maar mijn gehoor heeft danig te leiden gehad van deze gebeurtenis. Ik weet dat ik er voor tot ca. 15kHz kon horen. Na de scan hoor ik nog maar tot 11kHz. In feite gebeurd daar waar medici altijd voor waarschuwen: gruwelijk hoge geluidsniveaus in discotheken en oordopjes. Dat je het niet direct als schadelijk ervaart wil nog niet zeggen dat het dat ook niet is.

Ciska, 29-04-2010 20:47
Vandaag in de MRI geweest voor mijn rug. Stelde niet veel voor. Het lastigste was stil blijven liggen. Helemaal met die housebeat er bij ;-) Ik heb wel de hele tijd mijn ogen dicht gehouden om geen claustrofobisch gevoel te krijgen. De metalen draad achter mijn tanden gaf geen problemen.

Tom, 27-04-2010 18:48
Heb vanochtend een scan van hoofd en nek gehad. Was voor het eerst en dit gaat geen nieuwe hobby van me worden. Vooral bij de hoofdscan ging het geluid me door merg en been. De hoofdtelefoon met muziek kon ik niet meer horen vanwege de herrie. Kan me voorstellen dat wanneer je claustrofobisch bent aangelegd het helemaal geen pretje is.
Al met al is het 30 minuten afzien, maar geef je maar over en het is zeker wel te doen!

Peter, 21-04-2010 22:19
Dit is zeker een bangmakerij! Heb vanavond een MRI Scan van mijn knie moeten laten maken, maar het viel echt reuze mee! Het geluid van de MRI is wel vrij hard, maar tegenwoordig mag je je eigen CD meenemen, en dan zetten ze die op voor je! headset op, en luisteren maar! De begeleider legt alles goed uit, en in de wachtkamer staat al aangegeven wat je allemaal verboden is wat je wel en niet mee mag nemen, als je de MRI ondergaat! Ik zeg: Mensen, maak je geen druk, dit is echt pure bangmakerij!

Daan, 11-04-2010 23:52
Wat een bangmakerij is dit artikel zech. Ik raad mensen die binnenkort een MRI hebben echt aan om dit artikel absoluut niet serieus te nemen. Het geluid is redelijk hard, maar het zal echt geen tinnitus of hyperacusis veroorzaken. Het geluid in de gemiddelde discotheek is vergelijkbaar qua volume en hoewel er ontzettend veel mensen zijn die wekelijks zo`n discotheek bezoeken (lange en regelmatige bloodstelling aan hard geluid heeft een veel hoger risico) zijn de mensen die hier problemen van oplopen ook te verwaarlozen.

De grootste onzin van dit artikel vond ik nog wel het temperatuursverschil dat volgens jullie zou kunnen lijden tot problemen. In een mri kan het zijn dat je een paar graden warmer wordt, echt geen tientallen. En al zou dat zo zijn; heb je ooit iemand gezien die onvruchtbaar is geworden of brandwonden heeft opgelopen door een rondje sauna?

Stop met mensen bangmaken. Niet een MRI, maar dit artikel zou LEVENSGEVRAARLIJK kunnen zijn want wie weet is er wel iemand met ernstige aandoeningen die niet kunnen worden geconstateerd omdat hij/zij aan de hand van dit artikel een MRI scan heeft geweigerd.

P.S. Ik heb zelf vorige week een MRI van mijn hoofd gehad en vond het echt niks voorstellen. Ik heb het van nature ook niet zo op kleine ruimtes, maar ik heb gewoon mijn ogen gesloten en heb het allemaal over me heen laten komen.

Jaap, 29-03-2010 12:42
Als je bovenstaand verhaal leest, zou je het bijna niet meer doen, omdat je er halfdood uitkomt klinkt het. Ik heb onlangs vrijwillig meegewerkt aan neurologisch onderzoek en 2x 30min. in een Siemens fMRI-scanner gelegen. Oordoppen in, koptelefoon op, computerpad in de handen om taken uit te voeren, viel allemaal reuze mee. Ben blij dat ik het gedaan had!

Ik kan niet spreken voor mensen met defecten/bandages/klachten die erin moeten, maar als je een gezond persoon bent valt het naar mijn idee wel mee. Ik kom er steeds meer achter, dat niet alles wat je op internet leest, gelijk waar is- hoe profi een website er ook uitziet!

Mijn vullingen (amalgaam) gaven geen probleem, riem moest wel af, knoopjes in jeans waren ook niet magnetiseerbaar. Tunnel is vrij smal, maar wel comfortabel. Kussen onder de knieën en ellebogen, hoofd zit vrij stevig ingeklemd. Licht gaat uit (in mijn geval), ik had een schermpje voor mij waar ik op moest focussen, dus dat was wel prettig.

Ik kan niet voor andere mensen spreken, maar je hebt mensen die krijgen al last van hun lichaam als ze een loempia met ketchup eten, tja...wat moet je dan? Dan kan ik mij indenken dat je dit erg vindt inderdaad.

Christine, 23-02-2010 21:48
Ik heb vandaag ook een MRI-scan gehad. Ik zag er een beetje tegenop. Ik werd zeer vriendelijk ontvangen en ik kreeg enige uitleg. Eenmaal in de tunnel leek er in eerste instantie niets aan de hand. Ik zei nog tegen de radioloog dat het me reuze meeviel. Ik kon me goed ontspannen. De radioloog waarschuwde me via de intercom dat ik niet moest schrikken van het harde geluid. Ik verwachte heel wat, maar het geluid viel me reuze mee. De eerste 2 minuten scan verliepen zonder problemen. Aan het eind van de tweede keer 2 minuten scan kreeg ik plotseling pijn in mijn kiezen waar flinke amalgaamvullingen in zitten en het gevoel dat mijn wang flink opzette. Ik probeerde de pijn te negeren, omdat ik dacht dat dit 'tussen mijn oren' zat. Ik ontspande en ademde rustig door en opeens voelde ik me wegtrekken, net alsof ik flauw zou vallen. Gelukkig stopte de scan op dat moment en het gevoel verdween. De radioloog vroeg via de intercom hoe het ging. Ik vertelde hem over het gevoel van flauwvallen en over de kiespijn en vroeg of dit ?tussen mijn oren? zat, even viel het stil, dus ik stelde nogmaals mijn vraag en na een korte stilte antwoordde hij aarzelend dat het dat zou kunnen zijn. Hij wilde door met de scan en ik vroeg hem even te wachten totdat ik weer ontspannen was. Toen zei hij bot we moeten nu door, de keus is aan jou doorgaan of stoppen. Ik besloot te stoppen. Ik werd er uit gehaald en hij zei ga maar naar huis en neem contact op met je arts. Ik barste spontaan in tranen uit. Ik schaam me vreselijk!!! Ik heb nog steeds last van mijn kiezen. Ik voel me echt waardeloos, een kneus, echt verschrikkelijk!

Sanne, 04-02-2010 19:24
Hallo allemaal,

Ik heb afgelopen dinsdag een mri-scan van mijn hersenen laten maken in het ziekenhuis in Venlo.
Ik had vantevoren op verschillende sites gelezen over een mri-scan zodat ik wist wat ik kon verwachten.
Ik moet zeggen dat dit mij allemaal erg zenuwachtig maakte en dat dit achteraf nergens voor nodig bleek te zijn.

Ik werd erg prettig ontvangen door de laborante. Ze stelde mij eerst een aantal vragen en vervolgens moest ik mij omkleden. Na 5 minuten werd ik opgehaald en liep ik de kamer waar de mriscan stond binnen.
In mijn verbeelding was de tunnel veel smaller en ook veel langer, dus dat viel af meteen mee.
De laborante vertelde dat ik de tunnel ingeschoven zou worden en dat ze via een koptelefoon met mij kon communiceren. Afhankelijk van de verkregen beelden zou gekeken worden hoeveel scans er nodig waren.

Ik vertelde dat ik erg gevoelig was voor geluid en toen kreeg ik van die dikke gele oordopjes en daarbovenop nog een koptelefoon met muziek. De laborante moest de muziek op het hardst zetten, anders hoorde ik het niet door de oordopjes heen.
Mijn hoofd werd met 2 steunen vastgezet (tegen je oren, wat het geluid ook nog dempt!) en vervolgens werd ik de scan ingereden.
Ik moest een scan vanm ijn hoofd, dus lag ik er maar tot mijn navel in. Als ik een beetje schiun keek, kon ik njog naar buiten kijken, wat ik wel prettig vond.
De laborante zei via de koptelefoon dat ze eerst een scan van 20 sec zou maken. Dit was dus zo voorbij.
OMdat ik rustig was maakte ze daarna 2 scans van 3 1/2 minuut.
Ik moet zeggen dat het geluid me erg meeviel. Het leek net of mijn broertje op de kamer naast me housemuziek op had staan...niet akelig ofzo. Je moet je er vooral niet op concentreren. Gewoon lekker je ogen dichtdoen en wat wegdromen.
Na die 2 scans van 3 1/2 minuut kwam de laborante binnen en ze vertelde dat de beelden allemaal goed waren en werd ik weer uit de scan gerold.

Ik kan alleen maar zeggen: het stelt echt niks voor. Door op internet te lezen word je alleen maar bang gemaakt.
Oke de verhalen over de risisco's zouden kunnen kloppen, maar meestal ga je ook niet voor niks onder een scan. Ik had zoveel klachten dat ik de eventuele risico's dan maar op de koop toe neem!

Esm, 03-02-2010 20:00
Tja, de gevaren van een MRI. Je kan net zo goed een stukje schrijven over de gevaren van oversteken of de gevaren van een broodje eten. Ja, er kunnen zich inderdaad gevaarlijke situaties voordoen, maar die zijn echt maar zelden.En een MRI heb je meestal niet zonder reden. Ik heb nu 2x een mri-scan gehad, 1x een half uur en 1x 2 uur erin gelegen.
Het geluid is echt wel te doen, zolang je er maar niet op focused. Heel nuttig is een CD meegeven die gedraaid wordt (als dat kan natuurlijk) en focus je op je muziek. Ook is de ruimte helemaal niet zo eng als je geen claustrofobie hebt. Ik wist niet zeker of ik het had, maar ik hield gewoon 2 uur lang mijn ogen open in de mri, er was niets engs aan.
Het enige vervelende was dat ik 2 uur stil moest liggen, wat niet prettig is als je o.a. niet goed ter been bent.
Als je bang bent voor je de mri in gaat: bespreek en vraag alles aan de laboranten daar. En lees je goed in, bijv. met patiëntenfolders. Dan weet je wat je staat te wachten, en merk je dat het heus meevalt.

Angela Clavaux, 09-12-2009 19:21
Ontzettend bedankt voor bovenstaande informatie!
Vanmorgen, reeds in de MRI tunnel geschoven heb ik de begeleider gesommeerd mij direct uit de tunnel te halen nog voor de scan nog was begonnen, De dame was verbaasd... u bent heel rustig! Ja, zei ik en toch ga ik het niet doen!! Intuitief beslist maar na het lezen van uw artikel ben ik zo blij! Ik ben namenlijk gevoelig voor geluid. Een restverschijnsel van een aangezichtsverlamming! Ik weet nu zeker dat ik schade heb voorkomen terwijl ikzelf denk dat de MRI helemaal niet nodig is! U heeft gelijk, het gaat op de manier van baat het niet dan schaad het niet! In mijn geval had het zeker geschaad! Hartelijke groet!

A. Vriendts, 22-11-2009 09:56
Ik moet onder de mri scan,maar ik heb tweeinplantaten met een brug in mijn mond,nu word er gezegd dat het niet kwaad kan,hoe zit dat nu dan?ik heb het doorgegeven in het ziekenhuis.nu voel ik ik niet prettig.graag antwoord of het wel kwaad kan.bij voorbaat mijn dank.ik ben 70 jaar.en ben bang in enge ruimtes

Ingrid, 12-11-2009 19:39
Ik heb gisteren een MRI-scan van mijn hoofd ondergaan in het ziekenhuis in Dokkum. Ik zag er een beetje tegenop, maar zo'n scan maken ze niet voor niks dus "het moest maar even gebeuren". De man die me begeleidde was een aardige man die me goed voorbereidde op hetgeen er komen ging. Het gaf me een heel erg veilig gevoel. Het vastliggen in de helm vond ik niet fijn, het geluid ook niet, maar gelukkig had ik wat hardere muziek (Anouk) op m'n cd gezet. Halverwege opende ik mijn ogen en kreeg ik een beetje een raar gevoel. Gauw dus weer mijn ogen dicht en concentreren op de muziek. Ik was blij dat ik eruit mocht en nog blijer toen ik de uitslag kreeg.
Niet alles in het leven is leuk, maar sommige dingen moeten gewoon. Je inlezen in een onderzoek is prima, maar laat je niet bangmaken! Elk individu ervaart de dingen anders.

Steven, 11-11-2009 10:29
Binnenkort wordt er een MRI uitgevoerd, waarbij het hoofd wordt bekeken i.v.m. duizeligheidsklachten. Onlangs zijn er in de kransslagader 2 stents geplaatst. Nu vraag ik mij af, hebben de magnetische velden en/of de geluidtrillingen daar nog invloed op?

Rick, 06-11-2009 23:44
Dit artikel vond ik bij het googlen nadat ik een MRI-scan moest ondergaan. In artikel en de reacties kan ik me heel treffend herkennen. Voorafgaan was ik op geen enkele manier voorbereid op wat er ging gebeuren. Even door een soort rioolbuis heen leek me geen probleem. Pas op het moment dat ik voor het ding lag werd mij duidelijk dat het lawaai zou maken omdat ik een koptelefoon op kreeg. Ik ben erg gevoelig voor geluid en kan hard geluid helemaal niet verdragen. Door de bedienende verpleegkundigen werd niets uitgelegd en tijdens het scannen werd ook op geen enkele manier gecommuniceerd. Het scannen maakte een hels kabaal, 100db heb ik later gelezen. Dat is hard hoor, als of je naast een drilboor ligt. Langzamerhand werd ik er helemaal naar van. Toen het een tijdje bezig was werd ik in mijn lichaam verwarmd tijdens het kabaal, alsof ik in een magnetron lag. Hierdoor voelde ik me nog slechter worden. Om wille van het onderzoek heb ik het nog zo'n 25 minuten volgehouden, toen was ik op en heb in het balletje geknepen en me eruit laten halen. Ik heb uitgelegd dat dit voor mij een foltering was, dat ik niet tegen lawaai kon, dat ik op geen enkele manier was voorbereid, dat er op geen enkele manier werd gecommuniceerd. Volgens mij is dat allemaal niet overgekomen bij de verpleegkundigen. Die hebben blijkbaar geen menselijk gevoel. Nog meer dan één dag heb ik me naar en misselijk gevoeld. Dit was een afschuwelijke ervaring. Met de juiste voorbereiding, extra oordoppen, wat aandacht en gevoel denk ik dat het lang zo erg niet geweest zou zijn.

Erik, 05-06-2009 01:47
Vandaag mijn eerste MRI-scan gehad en ik moet zeggen, door het lezen van de reacties op de site was ik behoorlijk zenuwachtig.
De scan vond plaats in het Haga Ziekenhuis in Den Haag omdat ik mogelijk een cyste in mijn schouder heb. Ik werd in een vreemde houding op mijn zij gelegd met een zandzak op mijn arm zodat ik die niet kon bewegen. Ik had een cd met muziek meegenomen die ik door de koptelefoon die ik opkreeg hoorde.
Toen ik het aparaat in schoof verwachtte ik een hels kabaal dat pijn aan mijn oren zou doen, maar dat viel heel erg mee, het klonk als een heel snel tak-tak-tak, een beetje als speedcore/terror-muziek, alleen zonder melodie. Maar doordat ik de koptelefoon op had, klonk dit helemaal niet zo hard dat het storend was.
Ik vond het niet claustrofobisch omdat mijn voeten er nog uitstaken en ik het gevoel had er maar ongeveer een meter diep in te liggen. Ik hield het grootste deel van de tijd mijn ogen dicht, maar opendoen was niet eng of zo, ik zag enkel de binnenkant van de buis op ongeveer 10cm afstand. De binnenkant van de buis was verlicht en door de oncomfortabele houding kon ik niet slapen.
Na ongeveer een half uur had ik er wel een beetje genoeg van en moest ik nog 10 minuten langer. Dit was veverlend, omdat ik een beetje last van mijn arm kreeg, maar meer dan vervelend zou ik het ook niet willen noemen.
Mensen moeten blij zijn dat er technieken als MRI bestaan, waardoor afwijkingen zonder operatie zichtbaar kunnen worden gemaakt. Een scan doe je niet voor je lol, maar ik heb het zeker niet zo erg ervaren als de mensen die een paar posts onder hebben gereageerd. Dus mocht je iets (denken te) mankeren, laat je alsjeblieft niet tegenhouden om een scan te maken!

Elke, 12-05-2009 22:30
Ik ben twee maal in een MRI geweest niet wegens een of andere aandoening maar gewoon voor een onderzoek. Het eerste was voor het testen van verschillende kniebraces op de hersenactiviteit en het andere was een of ander psychologie onderzoek waarbij je verschillende namen en bijhorende zinnen kreeg en nadien een vragenlijst moest invullen. Mijn ondervindingen; de eerste maal zat mijn hoofd compleet vast (ik moest m'n knie telkens plooien en strekken maar mijn hoofd mocht niet bewegen omdat dit slechte beelden zou opleveren) dat was niet echt aangenaam maar nu ook niet bepaald uiterst irritant. Het tweede onderzoek duurde behoorlijk lang en daar ben ik toen zelfs eventjes in slaap gevallen :-p.
Tja ik had een hele dag les gehad en het was daar aangenaam warm. Dit is dan ook het enige dat ik kan bevestigen van de MRI, namelijk dat het aangenaam warm is in zo'n ding.

John, 12-05-2009 19:23
Vanmorgen een MRI ondergaan van mijn hoofd. Tijdens en na het onderzoek nergens last van gehad, lekker met gesloten ogen het onderzoek ondergaan. Als je het bovenstaande artikel leest en sommige commentaren zoals die hieronder zijn weergegeven, zou een MRI een verschrikking en nogal risicovol moeten zijn. Wel, zo heb ik het niet bepaald ervaren. Akkoord, het geluid lijkt op een uit de hand gelopen house party maar om te zeggen dat je, nadat een en ander achter de rug is met suizende oren onder het apparaat vandaan komt, nee.
Volgens mij heeft hoe je een en ander ervaart alles te maken met de instelling van de persoon waarmee die zo´n onderzoek ondergaat. Als je jezelf tevoren over van alles en nog wat druk maakt dan zou je dit onderzoek misschien als minder prettig kunnen ervaren. Als je het onderzoek ingaat met de instelling dat je dit moet ondergaan om bepaalde zaken te kunnen uitsluiten c.q oorzaken van bepaalde verschijnselen te kunnen achterhalen dan beleef je een en ander misschien als minder heftig.
Ik heb op die manier ook verschillende operaties ondergaan (ook weer met het idee van: ik kom hier om beter gemaakt te worden). De artsen en verpleegkundigen stonden versteld van de snelheid waarmee ik van de ingrepen herstelde, het wegblijven van bijverschijnselen na de narcose enz. Als je jezelf niet teveel laat leiden door angst of zaken die misschien zouden kunnen gaan gebeuren, dan merk je dat het allemaal wel meevalt. Dat heeft niets met ongevoeligheid te maken maar alles nuchter en positief kunnen en willen bekijken en hoofd van bijzaken scheiden.

Met dit soort zaken omgaan is te leren, net als het leren omgaan met tegenslagen. Alleen staat of valt dit leerproces wel met de persoonlijke instelling van de betreffende persoon.

Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.

Clee, 14-03-2009 02:59
Positief! Blijf kalm want je denkt immers te weten dat deze MRI procedure noodzakelijk zal zijn voor de doktoren voor het doen vaststellen van hun juiste diagnose! Vervolgens weet je dat je alles wilt doen om maar een kans te hebben om weer beter te willen doen worden!

Zelf heb ik nu dit vorige week meegemaakt. In het begin van het onderzoek behoorljk verrast door de geluiden die op me werden "afgevuurd". Na deze verrassing heb ik gewoon geprobeerd zoveel mogelijk te doen ontspannen. Gedachtes als hoe technisch dit allemaal niet was tot inbeelden dat ik rustig in een "gezondheidscocoon" lag, deed me gewoon rustig doen blijven. Overigens, vooraf en tijdens werd ik correct en rustig ingelicht door de betreffende mensen over hoe of wat!

A. Brand, 18-02-2009 15:25
Ik was opgegeven voor en MRI na een beroerte, kon met moeite de verpleging waarschuwen voor het aanwezig zijn van metalen gehoorbeentjes en last van hevig oorsuizen.
Gelukkig heeft deze verpleegkundige informatie ingewonnen bij het AMC, waar deze operatie uitgevoerd was, en kon ze de neuroloog overtuigen van het gevaar waardoor het gelukkig niet doorging.
Zelf kon ik het niet vertellen daar ik hevige afasie had en geheel niet kon praten.

Sacha, 14-02-2009 23:39
Recent ben ik voor de ca. 18e keer 'ben de tel een beetje kwijt' in een MRI-scanner geweest. Zelf heb ik geen claustrofobie en, ben in het verleden ook tweemaal in een MRI-scanner geweest die niet tunnelvormig is. Deze leek meer op een soort broodje hamburger. Een ronde schijf waar je op ligt en een soortgelijke schijf die daar boven hangt. Met afgezien van een meter aan beide zijden, vrij uitzicht. Volgens mij zijn deze speciaal zo gemaakt omdat veel mensen claustrofobisch of niet toch moeite hebben met een tunnel. Lijkte me goed nieuws voor ieder van u die daar ook moeite mee heeft.

Verder maakt het apparaat maakt wel lawaai, maar gehoorschade krijg je hier zeker niet van. Je krijgt een hoofdtelefoon op en ze kunnen muziek voor je aanzetten. Iets wat ik zelf nooit wil.

Zelf maak ik me meer zorgen over de mogelijke langer termijn schade van zo?n sterk magnetisch veld en de contrastvloeistof. Ik weet wel dat er geen enkel bewijs voor eventuele de gevolgen zijn, maar dat bestaat feitelijk voor het tegendeel ook niet. Soms is het noodzakelijk en, heiligt de kwaal alle middelen.

In vroegere jaren was volgens wetenschappers de insecticide DDT ook niet schadelijk.
Dit inzicht is zoals vele andere inzichten inmiddels herzien.

Twan, 12-02-2009 14:53
Hallo, ik heb op 17-12-08 een MRI scan gehad van mijn hoofd, dit i.v.m. gehoor problemen. Ik ging er naartoe met de gedachten van, als ik maar niet in slaap val! Kortom ik was erg relaxed. Tijdens de scan heb ik enorme paniek aanvallen gehad, ondanks de fijne kerstmuziek en spiegeltje in de tunnel. Ik had nog nooit last gehad van claustrofobie of paniek aanvallen. De twee weken na mijn scan waren een ramp, ik was per ongeluk in een autowas straat gereden een week na de scan en dat was een ramp, weer dezelfde aanval, hartkloppingen, zweten en maagpijn. Ook durfde ik niet meer in het donker te rijden, op bezoek bij vrienden ging ook niet meer langer als een uurtje... Twee weken later ging ik terug naar het ziekenhuis voor de uitslag van de MRI bij de KNO arts, er was niets gevonden op de MRI, gelukkig, ik de arts verteld over mijn aanvallen, ze zei letterlijk: ''Dat vind ik heel bizar, maar je moet er mee naar de huisarts''. Dus ik weer naar huis, plots bedacht ik misschien werken die rustgevende tabletten ook wel. Mensen slikken die ook wel voor een examen of voor innerlijke rust, ik langs de drogisterij, tabletten geslikt en warempel ze werkten ook nog! Later bij vrienden nieuwjaar ingeluid wat dankzij de tabletten goed ging. Eigenlijk ging alles weer goed, dus gestopt met de tabletten. Het heeft een 4-5 weken goed gegaan maar nu begind het weer van voor of aan. Ik ga NOOIT NOOIT NOOIT meer in een MRI, in ieder geval niet bij positieven....

Sandra, 31-01-2009 08:41
Nou, afgelopen donderdag kreeg ik een arthrografie en een MRI van mijn schouder. Ik was echt heel erg bang voor de injectie met contrastvloeistof die ik in de schouder gespoten zou krijgen en de MRI leek me wel wat eng maar ik zou naar mijn idee het verstand gewoon op nul zetten. De orthopeed vroeg nog we of of ik claustrofobisch was maar dat was ik niet dacht ik. Ik krijg wel soms een naar gevoel in de lift of zo maar kan dat zo weg werken. Wel kan ik echt gek worden als ik vast in een blouse of trui of zo zit. Ik scheur het dan gewoon kapot omdat ik er uit moet.
Ik vond dat niet claustrofobisch.
Nou die injectie heb ik helemaal niks van gevoeld (terwijl het hart in mijn keel zat). Maar die MRI vond ik een verschrikking. Ik moest half op mijn zij gaan liggen met een band om mijn schouder. Dit gaf me al een naar gevoel omdat je armen dan vast zitten. Nog steeds niet echt een groot probleem vond ik. Ik had mijn ogen dicht gedaan zodat ik geen idee zou hebben van hoe nauw het er binnenin zou zijn. Dit was het advies van mijn zoon. Die heeft het zelf ook gehad maar hij had geen problemen.
Meteen toen ik erin ging voelde ik met mijn schouder de bovenkant van de tunnel. Mijn ogen ogen gingen vanzelf open en ik dacht dat ik gek werd. Wat een nauwe tunnel, dat had ik echt niet verwacht. Ik kreeg een heel raar paniekgevoel maar kreeg het snel onder controle door naar mijn eigen meegebrechte cd te luisteren. Maar zodra het harde geluid uit ging kreeg ik het weer. Ze hebben me er 1 keer uit moeten halen omdat ik het idee kreeg dat ik gek werd maar ben er toch weer in gegaan. Het zou nog 12 minuten duren. Nou het leek een eeuwigheid. De laatste minuut kreeg ik het weer. Heb toen samen met het personeel afgeteld anders moesten ze opnieuw beginnen. Ik heb het gered maar het laatste gedeelte was helemaal bewogen. Volgens hen was het groorste gedeelte van de plaatjes wel gelukt. Dat hopen we dan maar. Ik ga er in ieder geval nooit meer in! Vond het echt vreselijk! Had ook niet geacht dat ik het zo erg had. Kom je dus echt pas achter als je er in ligt! Over 10 dagen de uitslag. Hopen dat het gelukt is.

Nicolette, 01-11-2008 10:26
Het MRI onderzoek van mijn oren is gelukkig meegevallen. Het medisch personeel was erg behulpzaam en aardig. Ik had zelf de gele herriestoppers in en met een koptelefoon (zonder muziek) van het ziekenhuis was het geluid goed te verdragen, ik schrok soms wel even als het geluid weer begon na een stilte. Er was een soort toeter/alarm geluid in het begin, daarna een hele tijd een dreunend geluid. Ik mocht overigens gewoon slikken. Ik mocht alleen een t-shirt, een onderbroek en sokken aanhouden, alle sieraden / haarspelden af en geen make-up.

Voordat ik in de MRI werd geschoven (met 'helmpje' rond het hoofd) heb ik mijn ogen dicht gedaan op advies van de medewerker en de hele tijd dicht gehouden totdat ik er weer uit werd gehaald. Absoluut geen last gehad van claustrofobie daardoor. Je ligt comfortabel in goede steunen voor je hoofd en je benen. Bij thuiskomst kreeg ik wel wat hoofdpijn maar dat was volgens mij van de spanningen voor het onderzoek die loskwamen. Kortom, het viel allemaal mee en als het moet, zou ik met een gerust hart weer gaan. Nu nog wachten op de uitslag over twee weken. Succes voor iedereen die nog een MRI scan moet ondergaan en sterkte voor degenen die wel een vervelende ervaring met de MRI hebben gehad.

Nicolette, 09-10-2008 16:18
Binnenkort heb ik een MRI-scan voor mijn rechteroor omdat ik een jaar lang last heb van continu een hoge fluittoon in mijn oor. Ik ben dit jaar ook geopereerd aan een chronische kaakholte ontsteking waarbij de neusruimte vergroot is (ik bleek ook extra ' kamers' te hebben in de kaakholte). Dit heeft helaas niet geholpen voor het wegggaan van de fluittoon. Mijn gehoor zelf is heel goed (als 42-jarige hoor ik 'als een gezonde 18-jarige' volgens meerdere testen.); ik kan echter slecht tegen harde geluiden zoals popconcerten e.d..
Als ik dit artikel lees ben ik bang dat mijn gehoorproblemen door het harde geluid van de MRI kunnen gaan verergeren. Welke gehoorbescherming moet ik gebruiken om niets te horen en kan dat wel als juist mijn oren worden onderzocht ?

Peter Hulshof, 04-10-2008 17:14
@ Martim: Ik zie dat u mijn reactie nogal persoonlijk opvat. Met mijn reactie heb ik geenszins geprobeerd uw angst te bagatelliseren. Ik onderken zeker dat het maken van een MRI scanner problematisch kan zijn voor mensen met claustrofobie. Verder heb ik ook niet ontkend dat een MRI scan flink veel geluid produceert. Ik wens u alle goeds toe en hoop dat u nog eens de moeite wilt nemen om mijn reactie te lezen.

Martim, 20-09-2008 18:59
Ze zouden de Hulshofjes en andere laboranten moeten vastbinden op de brancard, de alarmknop onklaar moeten maken, het dekselse pannenconcert op volle toeren moeten zetten, en dan 3 weken op vakantie moeten gaan terwijl de patient alleen achterblijft. Hulshof heeft blijkbaar weinig tot geen kaas gegeten van psychologie, blijkens het bagatelliseren van ernstige klachten. Dat de gezondheidszorg vaak schandelijk opereert kunnen we lezen in de jaarlijkse AD ziekenhuis ranking, of nog recenter bij de beoordeling van de Nederlandse opticiens (AD vandaag)waarvan meer dan een kwart je scheel laat kijken. Alsof in Hulshof's termen de wetenschap een vrijgeleide is om gezond verstand van een fobicus te negeren.

Om van claustrofobie af te komen heb ik ooit een maandenlange training ondergaan bij de RUG Groningen, en dat is wat anders dan alleen een geruststellend woordje van een minimaal opgeleide man als Hulshof. De tunnel van een Boeing 747 is nog wel wat ruimer dan zo'n MRI sigaar van 60 cm doorsnee. Als je fobisch bent: ga niet in zo'n gesloten MRI-scan! Ga naar Duitsland of Mill in Brabant (open MRI scan), en bespreek het met een bekwame therapeut in alle rust. Je huisarts weet er meer van.

Complimenten voor het degelijk artikel en een blamage voor de z.g. deskundigen, bah.

Peter Hulshof, 06-09-2008 12:36
- Het gaat hier alleen om ferromagnetisch materiaal (ijzer enzo)!

De meeste chirurgische materialen zoals vaatclips, protheses etc. die in Nederland zijn ingebracht zijn van titanium of van andere niet-magnetische materialen gemaakt. Dit levert geen gevaar op in een MRI scanner! (het kan hoogstens het beeld slechter maken) Een patient die voor een scan komt zal vantevoren gescreend worden op aanwezigheid van metalen voorwerpen.

- Wanneer er een onderzoek wordt aangevraagd voor een patient (of het nu gaat om een CT, MRI of gewoon een rontgenfoto) zal er altijd een afweging gemaakt worden. Wegen de voordelen (het vinden van de ziekte/afwijking) van het onderzoek op tegen de eventuele nadelen. Artsen en laboranten hebben een lange opleiding gehad waarin veel aandacht besteed wordt aan veiligheid tijdens de onderzoeken.

- Wetenschappelijk? Ik weet verder niet wat voor site dit precies is. Maar aan de URL te zien heeft het iets met wetenschap te maken. Helaas is er weinig wetenschappelijks aan dit artikel. Het enige wat ik zie is bangmakerij. U doet een heleboel uitspraken die een heleboel mensen bang maakt. Het is goed dat u kritisch kijkt naar het MRI gebeuren. Daar keur ik dit artikel niet op af! Wel moet u dingen die sporadisch gebeuren niet presenteren alsof het dagelijkse praktijk is. De meeste laboranten en artsen zijn gemotiveerd in hun vak en zullen er alles aan doen om het onderzoek zo goed mogelijk te laten verlopen. Wanneer u dit artikel leest en bang bent geworden kunt u misschien meer onderzoek doen voor uzelf en laat u niet leiden door dit ene artikel!

Ik doe zelf de opleiding Medische Beeldvorming en Radio Therapeutische Technieken. Dit is een vierjarige opleiding waarin laboranten wordt geleerd hoe er zo goed en veilig mogelijk afbeeldingen gemaakt kunnen worden.

Met vriendelijke groet, Peter Hulshof

Annemarie de Wolf, 06-09-2008 09:13
Met verbijstering zojuist gelezen dat ik toch niet de enige ben met klachten na een MRI-scan van mijn hoofd. Hartelijk dank voor alle reacties. Tot op heden vindt mijn huisarts mij psychisch gestoord en alle bezochte artsen doen of ze niets weten van de mogelijke gevolgen voor het welbevinden zoals duizeigheid en evenwichtstoornis. Toevallig hoorde ik gisteren dat de neuroloog aan de huisarts schreef dat ik geen MRI meer wil omdat ik claustrofobisch zou zijn, daar is geen sprake van. Vond het zelfs wel leuk in die tunnel met achtbaanschokken en oorlogsgeluid. Nu zullen anderen mij wel gestoord vinden maar ik neem het artsen kwalijk dat ze de patiënt na zo'n nare ervaring in het ongewisse laten en net doen of zoiets niet kan voorkomen. Met vriendelijke groet, A. de Wolf.

A. de Wolf, 06-09-2008 08:49
Wat ik als meest ellendig heb ervaren na een MRI scan is dat geen enkele arts iets zegt te weten van de mogelijke effecten op de hersenen na zo'n scan. Bij toeval hoorde ik van mijn huisarts dat de neuroloog schreef dat ik geen MRI meer wil omdat ik claustrofobisch zou zijn maar ik ben al maanden duizelig en dat kan niet meer van het CVA komen. Ronduit walgelijk dat artsen zo met hun patiénten omgaan want ik kan me niet voorstellen dat ze hier werkelijk niets van weten. Dit gedrag maakt patiënten nog machtelozer dan ze al zijn.

Dianne, 18-08-2008 19:39
Is het mogelijk een MRI te maken bij iemand bij wie een portocat is ingebracht?

Jinnan, 14-07-2008 15:24
Wat is het doel van dit artikel?
Alle medische onderzoeken zijn gevaarlijk als er geen juiste voorzorgmaatregelen getroffen worden.
MRI is in vergelijking met andere onderzoeken veilig te noemen.

Er zijn tegenwoordig ook open MRI scanners, waarbij er geen sprake is van een tunnel.

Gina, 27-05-2008 13:05
Ik was erg gespannen voordat ik vanochtend een MRI-scan van mijn hoofd moest laten maken. Grotendeels omdat ik claustrofobisch ben. Hiervoor ben ik ook bij een angsttandarts (ik kan niet lang stilliggen/me overgeven). Ik moet zeggen, het was een beproeving, maar ik heb het doorstaan! Van te voren heb ik bach druppels genomen(rustgevende bloesemdrupppels). en had een rustgevende cd meegenomen, maar die was grotendeels niet te horen omdat het een hels kabaal maakt. DE grootste moeite had ik dus met het stilliggen zo'n 40 minuten. Ik voelde mijn nek verkrampen en moest me heel erg concentreren om naar mijn buik te ademen. Ik ben 2 keer gaan hyperventileren, maar heb het onder controle gekregen. Ik dacht steeds als ik het niet volhoud moet het nog een keer, hou vol, hou vol. Je moet echt oop jezelf inpraten, dat er niks kan gebeuren, en dat je in een ziekenhuis bent waar mensen voor je zorgen. Op het moment dat ik ging hyperventileren heb ik aan mijn bevalling gedacht, dat ik dat ook heb volbracht en dat dit daarmee vergeleken niks voorstelt. Valium heb ik niet genomen, dat heb ik een keer geprobeerd nbij de tandarts, maar dat hielp niet, je moet een knop in je hoofd omzetten. (het helpt bij een ander misschien wel). Pas toen ik klaar was kwam de spanning los en heb ik even gehuild. Op de gang ben ik heel goed opgevangen door een ziekenhuismedewerker, ik kreeg koffie en ze ging even bij me zitten tot ik rustig was. Overigens ben ik heel goed ingelicht van te voren. Ik had al informatie mee naar huis gekregen over alle voorzorgsmaatregelingen, zo had ik een katoenen traingspak aangetrokken, zonder metalen ritsen enzo. En werd vlak van te voren hierover nog op gecheckt. Door de intercom vroegen ze steeds gaat het nog goed? Ik had een alarmbelletje in mijn hand waar ik 2x op moest drukken indien nodig (dan zouden ze me er onmiddelijk uit laten.
Al met al heb ik het dus goed doorstaan, ik vond het moeilijk, maar ben blij dat het is gelukt! (nu alleen nog even de uitslag afwachten, ahum)

Regie, 26-04-2008 13:43
Gisteren voor de 2e maal poging gedaan om de MRI te ondergaan. Vorige keer hield ik het precies 7 minuten uit. Nu mocht ik naar een zogenaamde Open MRI. Nou open is het niet als je een MRI van de hersenen moet ondergaan. Volslagen in paniek, zelfs met kalmeringspilletje, eigen muziek en man naast me die me hand vasthield. Ik heb mezelf beloofd om dit niet meer te doen, niet eerder als dat men een apparaat uitvind waarbij ik danwel zittend met een soort helm op, danwel liggend in een apparaat kom met vrij uitzicht! Als je echt claustrofobisch bent is het gewoon niet te doen! Daar kom je pas achter als je er ligt!

Costero, 19-04-2008 19:45
Ik moet volgende week een MRI scan ondergaan om uit te sluiten dat er metastasen aanwezig zouden kunnen zijn. Dit n.a.v bortkanker 5 jaar geleden. Omdat er klachten zijn van duizeligheid en om uit te sluiten dat er iets naars gevonden zou kunnen worden vind dit onderzoek plaats. Maar ik ben voor het eesrt in mijn leven bang, bang omdat ik na 6 weken bestraling van de borst nog dagelijks erg gevoelig ben voor straling. Als ik voor mijn pc zit, voor de oven en de magnetron, bij kassa's in de buurt kom in warenhuizen of supermarkten. Ik ben bang dat tijdens het scannen mijn hersens een opdonder krijgen en tevenens mijn gehoorklachten, Meniere, Hyperacusie en Tinnitus zullen verergeren. Heeft iemand raad?

Anja van Overloop, 15-04-2008 18:20
Is het niet mogelijk om mensen met b.v. lage rugklachten omgekeerd in de MRI te schuiven, zodat het hoofd buiten blijft, dan worden heel veel klachten (claustrofobie) voorkomen.

Wendy, 13-02-2008 11:43
Ik ben 22 jarige studente neuropsychologie en heb gisteren een MRI ondergaan als 'gezond proefpersoon' voor onderzoeken. Ik ben dus als vergelijkingsmateriaal voor zieke mensen gescant. Ik moet zeggen dat ik totaal geen last van alle bovenstaande mogelijkheden heb gehad. Het geluid is hinderlijk, en de gemiddelde hoofdpijnpatient zal er even last van hebben. Ook waren mijn ogen wat trillerig, waarschijnlijk door de straling die op je losgelaten word. En ten leste is het even claustofibisch als je hoofd vastgesnoerd word in zon helmpje en je naar binnen geschoven word. Toch ben ik van mening dat als het uit te houden is voor iemand die gezond is, het zeker te doen moet zijn voor iemand die he nodig heeft in belang van zijn ziekte/aandoening. Natuurlijk wil ik niet de evt klachten van de mensen hieronder bagatelliseren, maar ik wil wel aangeven dat dit zeldzame zaken zijn en dat lang niet iedereen het ervaart als onprettig. Ik heb expres deelgenomen aan dit onderzoek omdat ik later als arts wil weten waar ik over praat met mijn patienten. Ik vind het belangrijk praktijkervaring te hebben met verschillende (neuro)psychologische testen, en ik mag wel zeggen dat dit zeker niet de naarste ervaring is geweest. Mvg wendy

Roos, 16-01-2008 21:44
Ik heb gisteren weer een mri scan van mijn hersenen gehad en wederom was het PIJNLIJK!!! De eerste keer werd mij duidelijk gemaakt dat dat niet mogelijk was en ik ging ervan uit dat ik paniek had gehad. Gister voelde ik hetzelfde branden weer in mijn hoofd en voornamelijk als het lawaai weer begon. Ik heb dit gevoel nooit eerder ervaren en toen ik klaar was, was het branden ook meteen over. Ik moet wel zeggen dat ik heeeel vriendelijk en begripvol werd geholpen en dat zij er voor gezorgd hebben dat ik wel volhield. Ik zoek op het internet of het mogelijk is, dat het te onderzoeken gebied, branderig kan gaan aanvoelen, maar tot op heden nog niets gevonden. Het werd niet heet, maar een vreselijk brandend gevoel, heeft iemand daar ooit iets van gehoord?

Eric Hendriks, 06-01-2008 19:36
Een tijd terug heb ik een mri scan gehad. Niks aan de hand, maar ineens werd de machine superheet en kwam er een brandend gevoel op mijn rechterbeen. Nu heb ik een litteken vanwege brandwond met mri scan.

Yvonne, 29-12-2007 00:46
Ik heb vandaag een MRI-scan gehad en doe het nooit meer! Dit was echt het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Het was net of ik de vloeistof in mijn hoofd naar linksboven voelde glijden. Ik werd helemaal niet goed en dacht dat ik het bewustzijn verloor. Ik heb wel 10 keer in de alarmbel geknepen maar niemand reageerde. Het gevoel alsof je op zijn kop in de achtbaan zit en dan twintig minuten lang. Na afloop ben ik nog zeker een uur duizelig geweest en had ik het gevoel alsof mijn armen en benen trilden alsof ik te weinig had gegeten. Ik hen overigens ook nog last van mijn rechteroog. Bovendien was er alleen gezegd dat ik geen mascara op mocht hebben. Ik had wel vloeibare eyeliner op.
Ik doe het echt nooit meer!!!

B. M. Remmen, 07-12-2007 16:39
Veel (technische) informatie is achterhaald of klopt simpel niet.
Inmidels bestaan er bijvoorbeeld MRI compatible pace makers!

De risico's en (mogelijk ook eigen) ervaring zijn sterk overdreven.
De indruk wordt gewekt, dat radiologisch artsen en laboranten geen kennis en ervaring hebben met bijvoorbeeld claustrofobische patienten of patienten met reeds bestaande gehoorsproblemen.

Met de juiste ondersteuning, kunnen zelfs mensen met bijvoorbeeld een oorlogstrauma dit onderzoek doorstaan.
Alle scanners en onderzoeken moeten voldoen aan strenge eisen m.b.t. veiligheid van patient en omstander.
Leveranciers spelen hier zelf een belangrijke rol bij.

De potentiele gevaren van MRI zijn (voor diegene die ermee werken) allang bekend. In de praktijk zijn strikte protocollen, die gevolgt worden om gevaar voor patient EN OMSTANDER te voorkomen. Door deze werkwijze zijn veel bovengenoemde voorbeelden GEEN realistische praktijksituaties!!!
Jammer dat deze onrust wordt gezaaid! Onterecht!

Ik ben radiologisch laborant in Den Haag. Wij bieden claustrofobische patienten de optie geheel vrijblijvend te komen kijken naar het systeem en eventueel "proef" te liggen. Zonder overdrijven zijn bij mij het afgelopen jaar ( 2007) 4 mensen de MRI NIET ingegaan. Alle andere claustrofobische mensen hebben het onderzoek uiteindelijk prima doorstaan.

Madocin, 06-12-2007 09:11
Eindelijk eens iemand die wijst op de gevaren van MRI. Dit ben ik nog niet eerder tegengekomen op internet!
Prima geschreven, mijn complimenten!

Leysen Maryse, 05-12-2007 06:42
Heb allergische reactie gehad op de contraststof, gandolinium. O.a. ademhalingsmoeilijkheden, braakneigingen en fel jeukende rode papels op gans mijn lichaam. Terwijl ik dit artikel las, dacht ik aan de kwikvullingen van mijn tanden; toch ook een metaal,niet? Een paar jaar voordien heb ik poetswerk verricht in een onderzoeksruimte van de Universitaire Instelling Antwerpen. Ik heb wekelijks een groot grijs koepelvormig object afgestoft. Ongeveer 3m diameter, een halve in een lager gedeelte van de vloer geplaatst en sterk magnetisch-ik kon er mer moeite mijn poetsgerief vanaf krijgen. De aanwezige prof. toen heeft mij er wel op geattendeerd dat ik geen horloge mocht aandoen en zeker geen pacemakerpatient mocht zijn. Het gaat sinds enkele jaren slecht met mijn gezondheid. Mijn bloedonderzoek scoort slecht op nucleaire immuniteit. Zien jullie misschien een verband?

Plaats zelf een reactie op dit artikel…

Bronnen en referenties

Verwijzing: Thesis 'Measuring MRI noise' - G.J. Hoiting (Wiskunde en Natuurwetenschappen, Rijksuniversiteit Groningen), hoofdstuk 5.3. 'Effects of acoustic noise', 5.6. 'Discussion and conclusion', 'Bibliography' (overzicht gepubliceerde wetenschappelijke studies MRI en geluid).

Infoteur: Astrid-d-g
Rubriek: Wetenschap / Onderzoek
Bronnen en referenties: 1
Reacties: 94