InfoNu.nl > Wetenschap > Onderzoek > De gevaren van MRI

De gevaren van MRI

De gevaren van MRI MRI is tegenwoordig een belangrijk instrument om diagnoses van uiteenlopende aard te kunnen stellen en is daarom van grote betekenis voor de medische wetenschap. Maar MRI kan helaas bij onjuiste voorbereiding en in bepaalde situaties gevaarlijk zijn. Claustrofobie kan optreden, metaal in het lichaam kan leiden tot bloedingen en brandwonden, en de onwetendheid van artsen tezamen met de immense herrie van MRI kan de start zijn van zeer ernstige ooraandoeningen zoals hyperacusis en tinnitus.

Hoe MRI werkt

Magnetische resonantie ( Magnetic resonance imaging) is de tot op heden laatste ontwikkeling binnen de radiodiagnostiek. De werking is hierbij niet gebaseerd op röntgenstralen, maar op magnetische velden en korte radiogolven. Kortweg zet een computer de signalen, die als reactie op de magnetische werking worden uitgezonden, om in contrastrijk beeldmateriaal. Hierbij ontstaat een doorsnede van het betreffende lichaamsdeel waarvan zeer gedetailleerde driedimensionale reconstructies van organen en weefsels kunnen worden gemaakt. De techniek is zeer precies en de procedure is vooral van nut als weke delen moeten worden onderzocht, iets dat met röntgen niet mogelijk is. Het onderzoek is met name geschikt voor het in beeld brengen van de hersenen, organen, zenuwen, spieren, pezen, bloedvaten, ruggenmerg en gewrichten. De volgende ziekten kunnen worden opgespoord: Tumoren, kanker, MS, herseninfecties, beroertes en diverse hersenziekten.

De procedure

De uitvoering van een MRI gaat als volgt: Je komt op een smalle tafel te liggen en krijgt een hoofdsteun, daarna word je een grote smalle cilinder ingeschoven. Deze tunnel is de magneet zelf. De bedoeling is nu dat je zo stil mogelijk blijft liggen. De technicus zal de kamer verlaten maar zal gedurende de hele procedure in contact met je blijven. Mocht je de procedure voortijdig willen staken dan kun je op de alarmknop drukken die je in je handen hebt gekregen. In dat geval stopt de machine en word je ogenblikkelijk uit het apparaat gehaald.

MRI geeft dreunende, metalige geluiden af die de 100 decibel ruim overstijgen, hierdoor is de procedure in het gunstigste geval slechts onplezierig en in het ergste geval ondraaglijk. De patiënt wordt geacht oordoppen en/of een koptelefoon met muziek op te krijgen. Echter, dit verschilt per ziekenhuis en per te onderzoeken lichaamsdeel. Afhankelijk van welk deel van het lichaam in beeld moet worden gebracht duurt het maken van een MRI-scan tussen de 10 minuten en een uur.

Verboden voorwerpen

MRI kan niet worden uitgevoerd als er zich metaal in en om het lichaam bevindt omdat de magneet een sterke aantrekkingskracht heeft op metalen. Te denken valt aan:
  • Inwendige metalen zoals: Pacemaker, kunstmatige hartkleppen, vaatclips, aneurysma clips, cochleair implantaat of andere elektronische en metalen implantaten, metaaldeeltjes in de ogen, granaatscherven in het lichaam, onderhuidse insulinepomp, orthopedische prothesen, schroeven en pennen, kunstgewrichten, neurostimulators, spiraaltje.
  • Versieringen en kleding zoals: Sieraden, horloge, piercings, riem, gesp, ritssluiting, metalen beugel in bh, haarspelden, schoenen, sommige tattoos, make-up en haarlak.
  • Persoonlijke bezittingen zoals: Pennen, potloden, aanstekers, sleutels, geld, portemonnee, zakmessen, magneetpaskaartjes zoals pinpas, parkeerkaart, creditcard, etc.
  • Medische hulpmiddelen zoals: Gehoorapparaten, gebitsprothese, bril.
  • Zwangerschap.

Gevaren en nadelen van MRI

Een belangrijk nadeel van een MRI-onderzoek is dat veel mensen het door allerlei omstandigheden eenvoudigweg niet kunnen ondergaan en dat de bijverschijnselen dramatisch kunnen zijn, ook al zeggen de artsen dat het een volkomen veilige procedure is. Hieronder staan voorbeelden van eventuele gevolgen.

Claustrofobie

De schatting is dat 10% van de mensen claustrofobisch is en om die reden in paniek raakt in de nauwe tunnel. De MRI-buis waar de patiënt in ligt is zeer smal en het lichaam wordt in de meeste gevallen, afhankelijk van het soort onderzoek, volledig omringd door holle wanden. Een heel enkele keer wordt er een spiegel opgehangen waardoor een stuk kamer zichtbaar wordt, maar vaker is dit niet het geval en blijft de patiënt voor zijn gevoel alleen achter in een soort 'doodskist'. In andere gevallen worden de ogen bedekt met een washandje om het 'gevangen' gevoel te verminderen maar dit kan ook juist het tegenovergestelde effect hebben. De alarmknop die de patiënt vasthoudt kan worden ingedrukt maar dit betekent dat daarna een groot stuk van de procedure overnieuw moet of dat het hele onderzoek moet worden afgeblazen. Of je claustrofobie oftewel engtevrees hebt weet je dikwijls pas als je eenmaal in de machine ligt maar een indicatie hiervoor is aanwezig als je je onbehaaglijk voelt terwijl je in je eentje in een onbekende lift staat. Indien je dat gevoel kent dan kun je helaas ook moeilijkheden bij MRI verwachten. Om de angst tegen te gaan kun je van te voren een rustgevend middel innemen.

Hyperacusis en tinnitus

De huidige MRI's produceren net zoveel decibellen als een drilboor en een house-dreun bij elkaar. Het immense lawaai komt in series op je af en duurt minutenlang per keer, en dit op korte afstand van je oren. Stel je de herrie van heien voor, alsof er iemand met een metalen moker snoeihard tegen een pijp slaat. Artsen zijn in de meeste gevallen onwetend over de zeer ernstige effecten die de herrie van MRI-scans op mensen kan hebben. Patiënten met onbekende oorproblematiek, bijvoorbeeld beginnend oorsuizen, sensaties in de oren en overgevoeligheid voor geluid stellen zich bloot aan risico's waartegen ze eigenlijk beschermd moeten worden en ook gezonde oren kunnen ernstige gevolgen ondervinden.

MRI-technici worden wel geacht gehoorbescherming te verstrekken, variërend van een headset tot oordoppen, maar dit voorkomt bij lange na niet een ernstig geluidstrauma, mits de patiënt daar gevoelig voor is. In sommige gevallen wordt er niet eens gehoorbescherming gegeven. Aandoeningen die de gevolgen kunnen zijn van geluidstrauma zijn hyperacusis, een hypergevoeligheid voor normale geluiden, en tinnitus oftewel oorsuizen. Beide aandoeningen kunnen zich ontwikkelen tot niet met het leven verenigbare situaties.

Indien MRI beslist noodzakelijk is voor patiënten met gehoorproblemen dan zou in de eerste plaats een speciale gehoortest moeten plaatsvinden die de LDL van de patiënt meet. LDL staat voor 'loudness discomfort level' en geeft per frequentie aan waar de tolerantiegrens ligt voor geluid. Deze is bij gezonde oren rond de 100 dB maar kan bij elke willekeurige ooraandoening zakken naar veel lagere waarden waardoor MRI onmogelijk wordt. Indien toch MRI wordt uitgevoerd onder deze omstandigheden zal dit leiden tot een nog verdere daling van deze grens waardoor een aanvankelijk aanwezige doch lichte hyperacusis ontaardt in een onleefbare situatie die zich uit in het absoluut niet meer kunnen verdragen van normale geluiden om ons heen.
Ook tinnitus kan ontstaan of zwaar verergeren na een MRI onderzoek. Je wordt er altijd, ook door KNO-artsen, op gewezen je niet te lang te bevinden in een luide omgeving maar bij MRI lijkt die regel niet meer op te gaan en word je blootgesteld aan een onvoorstelbaar kabaal in een holle ruimte, een risico dat in veel gevallen zeer onzorgvuldig wordt genomen.

Verstoring hersenen

De werking van de oren en ook de hersenen kunnen na MRI op ingrijpende wijze verstoord raken. Soms rapporteert een patiënt na een MRI duizeligheid en evenwichtsstoornissen die maandenlang kunnen aanhouden, ook zijn er patiënten die wekenlang nachtmerries, geheugenverlies en concentratieverlies melden na het ondergaan van een MRI die als hels werd ervaren. Wat MRI op de lange termijn voor schade aanricht aan zowel brein als andere lichaamsdelen is voorlopig nog niet duidelijk.

Risico's bij metaal

De magnetische kracht van de massieve MRI machine is zo sterk, dat zelfs de zwakste machine van ca. 0,5 tesla 10.000 maal sterker is dan de kracht van het magnetische veld van de aarde. Wat er gebeurt als er toch per ongeluk iemand met metaal de scanner ingaat? Het metaal in het menselijk lichaam verschuift en de apparatuur, bijvoorbeeld de pacemaker, wordt abrupt onwerkzaam. In Amerika zijn mensen gestorven doordat ze met een pacemaker de test ondergingen en deze onmiddellijk buiten werking raakte. Tevens kunnen er inwendige bloedingen ontstaan en uiteindelijk de dood, bijvoorbeeld door verschuiving van inwendige clips zoals die bij aneurysma worden gebruikt.

Bij metalen splinters in het oog, zoals lassers kunnen hebben, kan blindheid ontstaan door de verschuiving van deze metaaldeeltjes. Metalen die vastzitten aan het lichaam kunnen inbranden en ernstige brandwonden veroorzaken. Wie met eyeliner op de machine ingaat krijgt te maken met fladderende oogleden. Mensen met tatoeages die nog met oude inkt met metaaldeeltjes erin zijn gemaakt krijgen tintelingen en soms ernstige pijn. Een MRI-machine is in principe nooit in de uit-stand want dit vraagt een minutenlange procedure met helium. Er is geen aan/uit knop en elk metaal dat zich in de nabijheid bevindt wordt naar de machine getrokken.

Metalen buiten het lichaam maar wel in de machine brengen letsel toe omdat ze veranderen in rondvliegende projectielen! MRI heeft zelfs zo'n sterke magnetische kracht dat elk object in de kamer, denk aan stethoscopen, stofzuigers, zuurstoftanks, scharen, hartmonitors en brancards met grote kracht de tunnel in kunnen vliegen. Kleinere voorwerpen worden door de grote magneet zelfs uit de zakken van ziekenhuispersoneel getrokken en brachten grote schade toe. Een voorbeeld van waar MRI toe kan leiden is de tragische dood van een 6-jarige jongen die werd samengedrukt door een zuurstoftank die in de tunnel vloog waar hij zijn scan onderging.

Risico's door verhitting

Doordat er tijdens de MRI-scan een temperatuurstijging in het lichaam en aan het oppervlak van het lichaam kan plaatsvinden van enkele tienden van graden tot een paar graden kunnen er verschillende effecten optreden. Een voorbeeld is dat dit mogelijk in de toekomst consequenties heeft voor de vruchtbaarheid van mannen want een te sterke verhitting ter plaatse kan in het ongunstigste geval leiden tot steriliteit. Baby's en patiënten die verdoofd zijn zijn ook gevoelig voor de opwarming van hun lichaam in de magneet. Elke plaatselijke verhitting kan bij alle risicogroepen leiden tot min of meer ernstige brandwonden.

Afweging

Veel MRI's worden uitgevoerd om bepaalde zeldzame ziekten uit te sluiten maar juist door de beschikbaarheid van moderne onderzoeksmethoden zoals MRI slaat de balans vaak uit naar ' het zekere voor het onzekere' nemen in plaats van een duidelijke vaststelling dat MRI-onderzoek strikt noodzakelijk is. Er zou altijd een afweging moeten plaatsvinden tussen enerzijds de mate van noodzakelijkheid en de eventuele consequenties van MRI en anderzijds de staat van de patiënt en de gevolgen als er van MRI wordt afgezien. Nog steeds wordt door een diagnostische overdaad een groot deel van de MRI-onderzoeken volkomen voor niets ondergaan en een relatief kleine groep wordt zelfs slachtoffer van MRI zelf.

Samengevat is MRI een van de beste manieren om een lichaamsdeel in kaart te brengen maar kan bij een onjuiste voorbereiding en onwetendheid van de behandelende artsen leiden tot zeer ingrijpende ooraandoeningen en andere ongunstige nawerkingen en beschadigingen. MRI is om die reden helaas niet zo veilig als wordt voorgespiegeld.

"The MRI has a repertoire of noises that resemble, in no particular order: a game-show buzzer for a wrong answer, urgent knocking, a modem from 1992, a grizzly-bear growl, and a man with a raspy voice shouting what sounds like 'mother cooler!' " ~ A.J. Jacobs
© 2007 - 2017 Astrid-d-g, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Leven met tinnitus en hyperacusis, nee dank je!Leven met tinnitus en hyperacusis, nee dank je!Stoer hoor, zo lekker dicht bij de boxen staan zodat de muziek dwars door je lichaam buldert. En als je naar huis gaat t…
Tinnitus: pieptoon of oorzuizen. Is het te genezen?Tinnitus: pieptoon of oorzuizen. Is het te genezen?Tinnitus is het waarnemen van geluiden in de vorm van suizen, piepen, brommen, knarsen, wat veroorzaakt wordt door het b…
Verschil tussen misofonie, tinnitus en fonofobieVerschil tussen misofonie, tinnitus en fonofobieVeel mensen hebben op een of andere manier last van geluiden. Niet alleen doordat buren luidruchtig zijn in huizen met t…
Gehoorbescherming: oordoppen tegen gehoorschade en doofheidGehoorbescherming: oordoppen tegen gehoorschade en doofheidHet inmiddels algemeen bekend dat bij veel mensen het gehoor is aangetast door overmatige blootstelling aan te hard gelu…
Claustrofobie; symptomen, oorzaken en behandelingClaustrofobie is een fobie voor kleine ruimten. Daarom wordt het ook wel "engtevrees" genoemd. Als je aan claustrofobie…
Bronnen en referenties
  • Verwijzing: Thesis 'Measuring MRI noise' - G.J. Hoiting (Wiskunde en Natuurwetenschappen, Rijksuniversiteit Groningen), hoofdstuk 5.3. 'Effects of acoustic noise', 5.6. 'Discussion and conclusion', 'Bibliography' (overzicht gepubliceerde wetenschappelijke studies MRI en geluid).
  • MRI Side Effects: http://trusted.md/blog/tyler24476/2006/01/05/mri_side_effects#axzz1ttmIl8mt
  • What doctors don't tell you: The MRI scan: http://www.healthy.net/scr/article.aspx?Id=6787
  • MRI Safety at 3T versus 1.5T: http://www.ispub.com/journal/the-internet-journal-of-radiology/volume-11-number-1/mri-safety-at-3t-versus-1-5t.html
  • MRI overuse by KevinMD, member of USA Today’s Board of Contributors: http://www.kevinmd.com/blog/2011/06/mri-overuse-widespread-dangerous-patients.html
  • MRI safety, accidents are not inevitable: the US Food and Drug Administration (FDA) called a special meeting on the issue of MRI safety (october 2011) : http://medicalphysicsweb.org/cws/article/opinion/48264
  • MRI Safety Concerns Prompt FDA Meeting by Whitney L.J. Howell : http://www.diagnosticimaging.com/mri/content/article/113619/1970950
  • Summary of MedSun Reports Adverse Events With MRI: http://www.accessdata.fda.gov/scripts/cdrh/cfdocs/medsun/news/printer.cfm?id=1162
  • Juridische hulp VS MRI Side effects: http://www.mrisideeffects.org/
  • MRI injury lawyer: http://www.klinespecter.com/mri_injury_lawyer.htm

Reageer op het artikel "De gevaren van MRI"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Miranda, 08-11-2017 22:35 #160
Henriette,
ik heb dat ook doorstaan,
je gehoor komt terug maar heeft maanden nodig om te herstellen,
is bij mij helemaal goed gekomen op oorsuizingen na,
maar ze zijn niet hinderlijk meer, in het begin zijn ze harder, maar dat verdwijnt naar de achtergrond.

Henriette, 06-10-2017 17:42 #159
Ik ben gistermiddag 2 uur in de mri scan geweest zonder oorbeschermers. Ik vond het geluid vreselijk hard. Ik heb nu nog oorsuizingen en hoor minder. Is mijn gehoor nu voorgoed beschadigd? ik heb om oorbeschermers gevraagd, maar ze hadden ze niet.

Hans, 22-09-2017 10:03 #158
Onlangs ben ik ruim een halfuur in een scanruimte geweest, terwijl er bij een patiënt een MRI van zijn hersenen gemaakt werd. Zelf ben ik dus niet in die scantunnel geweest. Door een kon ik hem op zijn achterhoofd kijken, en hij kon mij zien, zeiden de verzorgenden. Daarom wilde het personeel graag mijn aanwezigheid, het zou de patiënt kunnen kalmeren. Hoe schadelijk is dat? Ik moest vooraf wel alle metaal zoals sleutels etc. achterlaten. Ook kreeg ik oordopjes en een koptelefoon. Zelf heb ik notabene uitgezaaide prostaatkanker. Mede daarom lijkt het mij heel onverstandig dat ik zo lang in die ruimte was. Áchteraf ben ik hier heel boos om. De volgende dag werd ik wakker met een afschuwelijke hoofdpijn. En momenteel heb ik nu, twee dagen later, nog oorsuizen. Kan de straling nadelige invloed hebben op mijn kanker?

Kees Willekes, 11-07-2017 23:51 #157
Ik heb een mri scan gehad, omdat ik geheugenverlies heb. Alles was goed, alleen een kleine herseninfarct, en toch vergeet ik alles wat er aan de hand is. Ik vergeet alles, de neuroloog zegt dat het niks is.

Anne, 09-06-2017 20:22 #156
Ik heb vandaag een mri scan gehad met mijn beugel die niet uit kan en ben ook nog eens mijn bh (met beugel) vergeten uit te doen. Geen brandwonden of andere symptomen. De dame die het onderzoek heeft gedaan zei dat ze het had gezien na dat ze begonnen was, maar dat het niet een belemmering was voor dit onderzoek.

Peter, 08-04-2017 20:04 #155
Ik vind dit artikel zwaar overdreven. Heb vanmiddag nog een MRI met contrast gehad in Catharina ziekenhuis in Eindhoven (op zaterdag middag!). Duurde 2 x 15 min. Vriendelijk personeel, koptelefoon op, muziek was jammer genoeg bijna niet te horen, te zacht, maar viel bijna in slaap. Stelt niks voor. Het bromt en kraakt en piept en fluit, maar niks te hard en wel leuk om te horen. Laat je door dit artikel niet gek maken, dit was mijn derde MRI in 8 jaar, tweede met contrast! Nu hopen dat de uitslag goed is. Krijg ik dinsdag.

Pierot, 03-03-2017 19:50 #154
Vandaag een MRI van de boven/onderbuik, ca. 40 min., tijdens ervaarde ik op beide ontblote onderarmen prikkelingen zo ook in/op de (beklede) buikstreek. Na afloop was ik wankel, licht duizelig en all over de rest van de dag tot nu gammel meer behoefte aan vocht dan aan eten, voelt alsof ik een enorm uitputtende "werkdag" heb gehad i.p.v. slechts 40 min. een MRI van alleen de onderbuik. Dit nooit eerder gehad tijdens/na een MRI scan, weet iemand of wat ik voelde nadien inderdaad kan voorkomen. Nu staat dit bewuste ziekenhuis niet bekend om innovatie op dit gebied. Wellicht een apparaat dat niet geheel juist, als dat al kan, na service, is afgesteld.

Bea, 20-02-2017 12:24 #153
Prima te doen. Wel met gehoorbescherming. Vond het zelfs wel ontspannend.

Petra, 26-01-2017 17:01 #152
Mag je met een Torp (Titanium) gehoorbeentje in de MRI?

S. Postma, 20-12-2016 15:04 #151
Hallo iedereen,
Ik ga op 27/12/2016 een mriscan laten doen voor mijn hoofdpijn en duizeligheid, opzicht heb ik meerdere malen meegemaakt de mriscan behalve in 2013/2014 voor hart onderzoek mri/ctscan ondergaan met contrastvloeistof (reeds mechanische hartklep). Tijdens de mriscan kreeg ik bij het hardst geluid een schok in mijn hoofd dat ik nu wel bang ben geworden. Gevraagd hoe dat kwam kreeg ik geen antwoord loop nu te piekeren wel of niet gaan, kan ik hier elders een antwoord op krijgen? Heb in 2015 weer een 2e hartoperatie (aneurysma in de grote aorta) waarbij de mechanische hartklep werd vervangen, maar belangrijk is kan ik dit laten voortzetten betreft de mriscan?

Andrea, 23-10-2016 00:42 #150
Ik ben in mill in Brabant geweest en heb er tinnitus en hyperacusis aan overgehouden. Kreeg 2 scans achter elkaar. De eerste twee jaar was ik zwaar depressief hierdoor, kon niets meer. Alle geluid was teveel en de piep in mijn oren werd ik gek van. Mijn leven is kapot, elke dag word ik ermee geconfronteerd, inmiddels al 6 jaar. Daarvoor had ik nergens last van qua gehoor. Ik vind het schandalig dat dit kan, mede dat ik twee scans achterelkaar heb gekregen. Nooit meer een mri voor mij.

Stef, 05-09-2016 14:07 #149
Vandaag de MRI gehad van iets meer dan een half uur en kreeg netjes de oordoppen en een koptelefoon met radio muziek. Ondertussen lekker ingenesteld en een dekentje over mij heen omdat ik geen broek aan had vanwege de knopen en vervolgens de cilinder ingeschoven. Ik heb nog gevraagd of ik iets langer mocht blijven liggen omdat ik zo lekker wegdommelde van het rustgevende geluid en de muziek. Een heerlijk trance gevoel en heerlijk in slaap vallen, ik denk dat ik mij voor thuis ook maar 1 aanschaf zodat ik wat beter kan slapen.

Anita, 18-03-2016 13:20 #148
Ik heb zelf net een Mielo tac met konstrast ondergaan (7 maart 2016) in Madrid, waar ik al wat jaren woon. Kontrast werd 3x direct in mijn ruggenwervel gespoten. Ik werd hiervoor 2 dagen op genomen in het ziekenhuis en toen hebben ze 3 tac's gemaakt op dezelfde dag.
Na de 3de dag kreeg ik hele heftige hoofdpijn! Ik moest een week plat gaan liggen, want elke keer als ik ging zitten of staan dan begon de heftige hoofdpijn wéér! Ook heb ik nog steeds mijn oren verstopt (tipo vliegtuig bij landen). Dit is nu iets minder geworden…
Mijn Neurochirugaan zei gisteren, dat dit soms héél lang kan gaan duren eerdat de resten van' t Kontrast uit je lichaam gaat… (soms kan dit wel maanden duren!) Men moet veel water drinken!

Wat ik heb gedaan voor de pijn: met hoofd boven een pan met heet water met menthol /eucaliptus er in en met handdoek over mijn hoofd en dan 5 min inhaleren. Dit heeft mij wel iets geholpen tegen deze heftige pijn… en zo niet pijnstillers, maar dit hielp mij ook niet écht tegen deze heftige pijn. Het enige dat hielp was: plat liggen en dan trok de pijn weg! (ik heb 8 dagen in bed plat gelegen en kon niet naar mijn werk).

Mijn raad: Geen reisjes plannen of andere dingen nét na zo een Tac met contrast waar je direct in je ruggenwervels wordt gespoten, want deze Tac (Mielo Tac) is anders dan de andere Tacs of RMI met contrast dat in je ader van je arm wordt gespoten!

groeten en sterkte!
anita

Anny, 17-03-2016 19:05 #147
Heb gisteren een MRI gehad, ben al een hele dag misselijk en duizelig, kan niet eten. Heeft iemand dat al gehad en hoelang gaat dat duren? Voor claustrofobie heb ik heel de tijd mijn ogen toegehouden gedacht aan grote groene vlakten waar een trein doorrijdt.

Nl, 10-03-2016 13:53 #146
Nav dit artikel flink bang geworden en wilde de mri afzeggen. Tegenwoordig bestaan er veel tunnels die ruimer zijn. Met angst en beven ging ik naar binnen. Oordopjes in, koptelefoon op en muziek aan. Het geluid was helemaal niet zo hard, dat is echt zwaar overdreven wat er over gezegd werd. Ik heb ontspannen gelegen en nergens last van gehad. Ik doe het zo weer. Laat je niet gek maken door horrorverhalen want het val echt super mee en t geluid is een beetje zo hard als een printer van een computer, echt niet zoals bouwwerkzaamheden.

Maarten Manson, 03-12-2015 20:16 #145
Ik ben 80 jaar mijn PSA is 7,5, de uroloog wil dat ik een MRI scan laat maken in het AMC.
Omdat ik praktisch geen klachten heb (moet wel wat meer urineren) vraag ik me af of ik het onderzoek moet ondergaan. Ik denk eraan om te vragen om uitstel. Mijn PSA kan ook weer dalen. Dat is in het verleden ook gebeurd. Heeft u nog een advies? Bij voorbaat hartelijk dank.

Maartje, 24-11-2015 10:09 #144
Ik vind dit artikel bangmakerij ondanks dat er een kern van waarheid wellicht in zal zitten. Het is een slecht geschreven artikel met veel bijvoeglijk naamwoorden en ik moest zelf maar tussen de bronnen zoeken welke bewering in de tekst waar vandaan kwam.
Sommige van deze bronnen laten ook te wensen over. Kortom… niet wetenschappelijk onderbouwt.
Schrijf dan een: handig om te weten tijdens MRI artikel en geef mensen handige tips om hun oren te beschermen en dergelijke omdat niet alle ziekenhuizen daarin voldoen. Ga mensen niet, niet - onderbouwd bang maken.

Lene, 19-11-2015 11:08 #143
Ik had gisteren dit artikel gelezen, vlak voor ik mijn eerste MRI moest laten doen. Dom van mij. Dit artikel is echt een overbodige bangmaker. Dit is allemaal niet nodig om mensen zo bang te maken. "alles kan in de tunnel vliegen". Waar ben je mee bezig, schrijver? Ja en word nu maar boos. Uiteindelijk viel het allemaal wel mee. Wel na 3 min op paniekknop geduwd. Erna hebben we het in stukken gedaan, en had ze ook de ventilatie binnen aangezet en spiegel meegegeven. Mijn tip: ogen niet open doen, en ventilatie vragen. Komt goed!

Katia, 25-09-2015 12:35 #142
Gisteren heb ik een MRI scan laten maken van mijn hoofd in St-Vincentius ziekenhuis in Antwerpen. Ik had een cd meegebracht en ik kreeg een hoofdtelefoon op. Het spijtige was dat ik eerst had besloten om oordopjes mee te nemen maar omdat ik dan had gelezen dat er een cd mee mocht dacht ik 'een muziekje is leuker dan oordopjes' had ik ze thuis gelaten. Nu achteraf weet ik dus dat de hoofdtelefoon van Vincentius DRINGEND aan vernieuwing toe is. Hij paste helemaal niet goed en sloot dus niet goed af. Over oordopjes is zelfs niet gesproken en die hadden ze dus ook niet daar in voorraad!
Met als gevolg dat ik niets van de muziek hoorde ( en nee het volume kon niet luider werd er gezegd) en dat ik er boos en angstig onderuit gekomen ben. Ik raad dus iedereen aan om én oordopjes en hoofdtelefoon te vragen. Neem de oordopjes in ieder geval zelf mee of bel hen op voorhand op om te vragen wat de routine is bij MRI. Voor mij was dit hopelijk de eerste en laatste keer onder een MRI.

Arnold, 27-08-2015 15:55 #141
Hallo allen,

Ik kan mij best voorstellen dat niet alle mensen hetzelfde zijn, maar sommige verhalen is wel heel erge bangmakerij. Zelf ben ik 35 jaar en krijg ik al vanaf mijn 14e ongeveer minimaal 1 maal per jaar een MRI scan. Daarbij heb ik nog nooit problemen ondervonden. Altijd heb ik netjes een hoofdtelefoon op gekregen en nu sinds een aantal jaar krijg ik zelfs standaard oordopjes en een hoofdtelefoon. Ook met een muziekje naar wens erbij, ideaal dus. Voor de mensen die hebben gevraagd om muziek, maar dit niet krijgen een tip; ze kunnen je horen als je praat dus je kan het gewoon aangeven dat je nog geen muziek hebt. In het begin had ik MRI scans van meer dan 5 kwartier en tegenwoordig zijn ze nog maar maximaal een half uur voor mij, ook verbeterd dus. Ik val zelf meestal in slaap tijdens de scan dus kom er heerlijk relaxed uit. Ook moet ik na de scan altijd ruim twee uur terugrijden, dit doe ik zelf zonder problemen, moeheid, duizeligheid of wat dan ook. Ook heb ik twee kinderen, de oudste is geboren toen ik 30 was (dus na 16 jaar MRI) wat maar aangeeft dat het gevaar voor onvruchtbaarheid uit de duim gezogen is.

Nogmaals, ieder mens is anders en mensen, vooral met claustrofobie die er niet lekker uitkomen, dit kan natuurlijk. Ik kan alleen mijn ervaring meegeven en deze is dus zeer positief. Maar laat je vooraf niet bang maken en probeer zo rustig mogelijk te blijven, sluit je ogen en probeer lekker te slapen als die mogelijkheid er is. Dan kom je er alleen maar meer uitgerust uit.

Pieter Ypeij, 11-08-2015 15:42 #140
Hallo

meestal krijgen patiënten een koptelefoon op om het harde geluid te onderdrukken. Mijn vraag is waarom wordt op de koptelefoon geen antigeluid gezet zodat het harde geluid kan worden onderdrukt? Ik heb een demonstratie bij TNO gezien waar het antigeluid algoritme perfect werkte.

Feike, 09-08-2015 12:16 #139
Als er bv een MRI van je been, heup of buik moet worden gemaakt, waarom dan toch (eerst) met je hoofd in de scan? Voor mensen die veel last van claustrofobie hebben zou het 100% verschil maken als je er andersom in gaat.

Bliss, 22-07-2015 11:45 #138
Ik verbaas mij over sommige opmerkingen hier! Er zou niets van warmte te voelen zijn? Dus wel! Geen oude tatoeage o.i.d. maar toch voelde ik warmte in mijn knie. Ook voelde ik "golven" rondom mijn been - het leek op een windvlaag, maar dan met onderbrekingen. Ik deed het eerst af als suggestie, maar na een half uur zo stil te liggen, vertrouw ik toch echt op wat mijn lichaam voelt. Het is niet erg, maar mensen die beweren niets te voelen, beseffen niet dat er mensen zijn die de scan toch echt anders ervaren.

Anoniem, 25-06-2015 11:27 #137
Ik heb al vele jaren elk half jaar een MRI. Wat ik iedereen aanraad is: gebruik oordopjes én de koptelefoon (zelf wil ik geen muziek, dat vind ik extra geluid). Neem zelf oordopjes mee voor het geval het ziekenhuis ze niet op voorraad heeft. De combinatie oordopjes én koptelefoon scheelt enorm qua herrie. Bescherm je gehoor zoveel mogelijk!

Ger, 09-06-2015 07:12 #136
Vandaag mri-scan van de hersenen ondergaan. Ik had enige tabletjes ingenomen van st. Janskruid. Was relaxed. Geluiden waren hevig, maar eerder dit jaar had ik thuis enige maanden dakreparaties gehad. Geluiden kwamen wel overeen en ik beeldde me in dat ik rustig in bed lag. Ook bij de andere bewegingen en toeters dacht ik aan iets leuks waar ik die geluiden bijplaatste. Halverwege vroeg de assistent of alles goed ging en dat kon ik bevestigen. Geen problemen gehad. Maar… nu ben ik wel al de hele nacht klaarwakker en kan ik niet ontspannen. Doet blijkbaar toch iets met me. Daarom maar dit gelezen en mijn ervaring erbij gezet.

Martin, 28-01-2015 12:09 #135
Of het gevaarlijk is? ik ben geen wetenschapper dus ik kan daar niet over oordelen maar uit eigen ervaring twee keer nu weet ik het volgende.
2012 een MRI was noodzakelijk om vast te stellen of en waar ik een hernia had zitten, door alle medicatie die ik gebruikte is die MRI scan zonder problemen gebleven en heb ik er ook niets nadelig van overgehouden.
2015 er is sprake van een teruggekeerde hernia althans zo lijkt het dus een afspraak voor een MRI was gemaakt, ik verscheen op tijd en ging liggen op de tafel, het bekende kussen onder de knie voor comfort en de hoofdtelefoon voor wat muziek. Nog even een grapje over de muziek keuze en ik werd naar binnen geschoven in de tunnel, halverwege kroop een onbehaagelijk gevoel mij en ik besloot mijn ogen te sluiten en te proberen om te ontspannen, maar helaas een paniek aanval was niet te stoppen, Ik heb hier nog nooit last van gehad en mijn hemel wat is dat naar. ik werd door de arts/assistent uit de tunnel gehaald waarna hij me vroeg wat ik meemaakte, emoties liepen uit de hand en met tranen in mijn ogen moest ik toe geven dat ik volledig ongecontroleerd in paniek raakte. Ik heb nu oxazepam gekregen en mag vanmiddag om 4:30 terug komen.
De artsen zijn dus bereid om alles te doen om het jou als patiënt zo comfortabel mogelijk te maken het gekke is dat ik uit ervaring weet dat er niets gebeurt en toch die paniekaanval.
Claustrofobie kan dus zo maar uit het niets op je deur kloppen, mijn advies aan een ieder die niet zeker weet of hij/zij er last van heeft om aan de huisarts om iets rustgevends te vragen dit helpt echt.

Rene, 24-10-2014 17:19 #134
23 oktober heb ik een MRI scan gehad voor mijn linkerschouder in het ASZ te Zwijndrecht.

Het was voor mij de allereerste keer dat ik deze scan onderging. Ik zag er niet tegen op omdat ik al verschillende soorten onderzoeken heb gehad. Totaal ontspannen begon ik aan het onderzoek. kreeg netjes alles uitgelegd en mocht ik op de 'tafel' gaan liggen. Ik kreeg een kussen onder mijn knieën zodat ik lekkerder zou liggen en moest mijn hand gestrekt onder mijn onderlichaam leggen zodat de schouder naar buiten zou kantelen.

De radioloog vertelde mij dat hij mij helemaal de machine in zou schuiven. Maar toen kwam het, hij zette de koptelefoon op zodat ik minder last zou hebben van het herrie van de machine! Herrie dacht ik? ik zal het wel horen dacht ik nog.

Ik werd de machine ingeschoven en toen begon de scan. Ik deed mijn ogen dicht toen ik de machine in ging en opende ze toen ik erin lag, ik ben niet claustrofobisch maar dacht bij mijzelf toch wel van ; goh dat is smal. Het voelde niet prettig aan en kon niets zien dan het plafond van de machine en een groen licht dat ergens vandaan kwam.

Toen startte de machine. Ik wist niet wat ik mee maakte, wat een p*kke herrie! Het deed echt pijn aan mijn oren, de koptelefoon werkte ook niet mee tegen het geluid. Al die verschillende klanken om je heen en zo doordringend hard. Tussen de 100 en 130 Db las ik later op de site van de fabrikant.

En ik lig daar zonder gehoorsbescherming! Dat moet ik op mijn werk in het metaal eens proberen zonder bescherming werken.

Na een aantal minuten begon ook mijn arm ontzettend pijn te doen. ik probeerde daar door heen te bijten en stil te blijven liggen. Eindelijk na 30 minuten was het klaar, de scan.

Na mij te hebben omgekleed liep ik de afdeling af, nog wankelend op mijn benen want mijn evenwicht was verstoord.'S avonds kwam het ergste. Ik kreeg een suizend geluid in mijn oren en hoofdpijn die niet weg gingen. Vandaag had ik er ook nog last van en mijn evenwicht is af en toe van slag.

Kortom ik heb het gedaan, maar doe het als het niet nodig is liever niet meer

Leo, 20-10-2014 18:20 #133
Tja, het ongemak is iets waar je je aan over moet geven. Het wordt draaglijker als je je niet verzet, maar 't accepteert.
Ik vond het nauwelijks ongerieflijk, maar kan mij voorstellen dat er mensen zijn die nuchterheid missen, en er niet tegen kunnen. Het gevaar zoals in dit artikel lijkt mij ver buiten verhouding.
Wel vind ik het puntje metaal-splinters in ogen iets super-belangrijks; het zou een absurd neveneffect zijn, als je blind uit zo'n apparaat zou komen. Omdat ik ooit geslepen heb met een slijptol maar zonder veiligheidsbril (dom!), heb ik voor de veiligheid maar een rontgen gemaakt, die uitsloot dat er risico was.

Klara, 04-08-2014 12:18 #132
Wat een bangmakerij zeg! Dit artikel druipt van de subjectiviteit. Het is niet realistisch dit allemaal te melden. Ik begrijp dat een MRI voor sommige mensen vervelend kan zijn, ivm claustrofobie. Maar rondvliegende projectielen? Gehoorbeschadigingen? Kom op zeg! Wat wil je bereiken met dit verhaal?
In de meeste situaties is een MRI absoluut niet vervelend. Een koptelefoon op met muziek, waardoorheen je geluiden hoort. Omdat dat van tevoren gezegd wordt, is dat ook niet meer schokkend. Een tijdje lang stilliggen. Tjonge, wat een ramp. Het enige nadeel van dit onderzoek vind ik de contrastvloeistof die meestal ingespoten wordt. Ik heb het niet zo op naalden. Maar verder is dit een piece of cake.
En voor de mensen met claustrofobie is er ook een mogelijkheid om in een scanner te gaan die aan de bovenkant open is. Dit staan maar op een paar plekken in Nederland. Informeer er maar eens naar.

En nu ophouden met dit overdreven bangmakerij!

Linda, 04-07-2014 23:48 #131
Ontzettend enge ervaring, kort gezegd. Gisteren ben ik voor het eerst in een mri scanner geweest. Na een ongeval waarbij ik mijn dijbeen brak, is er in de volledige lengte van dit bovenbeen een pen geplaatst. Na aanhoudende klachten wilde de orthopeed dat ik een mri onderzoek onderging. Ik besefte niet goed dat een mri scanner werkte door middel van een hele sterke magneet, ik besefte dit pas tijdens het gesprek in de betreffende ruimte.
Op dat moment maakte ik me toch wel ernstige zorgen waardoor ik al erg gespannen de tunnel in ging. Dit ook nog eens naast mijn angs voor kleine ruimtes, het was verschrikkelijk en het onderzoek was nog niet eens gestart.
Ik had iets vernomen over een kloppend geluid tijdens het inderzoek, maar alle geluiden om me heen bij het opstarten maakte me doodsbang. Zo ontzettend hard, dit kon toch niet goed zijn dacht ik, maar ik had hoop dat het alleen het starten was.
Het zou ongeveer 20 minuten duren, ik verwachtte muziek te gaan horen zoals afgesproken. Rekenend op een nummer dat ca. 3 minuten duurt bedacht ik dat ik het allemaal qua duur wel in zou kunnen schatten. Maar het kloppende geluid werd steeds erger en de muziek bleef weg. Ik had geen besef meer waar ik was en wat er allemaal gebeurde, en voelde een vreemd gevoel in mijn dijbeen. Angst voor dat ongewenste metaal in mijn been raasde door mijn lichaam. In de veronderstelling dat ik toch wel halfverwege de mri zou zijn durfde ik ook niet op het alarm te drukken, in de angst dat ik overnieuw zou moeten. Gedurende het onderzoek probeerde ik weer eens te tellen, maar hoe lang een seconde duurde snapte ik al niet meer, allemaal tevergeefs.
Opeens klonk een stem door de koptelefoon, de mri was klaar en ik kon naar huis.
Een excuus kreeg ik mee, voor het vergeten te starten van de cd. Omdat ik zo bang was en snel de ruimte uit wilde heb ik gezegd dat het allemaal oke was, ben snel aan gaan kleden en weg gegaan. Zelf auto rijden had ik niet gekund, gelukkig hoefde ik dit ook niet. Een half uur naar huis rijden, en ik heb geen woord uit kunnen brengen. Thuis nog niet, een soort shock toestand… Bij thuiskomst meteen naar bed gegaan en gaan slapen.
Manmanman, wat raad ik dit mensen af als het niet echt perse nodig is! Ik hoop echt voor anderen dat ze dit onderzoek prettiger ervaarden dan ik… Ik had dit artikel graag van te voren gelezen, ik heb het zwaar onderschat!

Vanilla, 22-05-2014 00:35 #130
Ben jaren geleden ook in een MRI scanner geweest en er was niks aan de hand. Ik houd niet van krappe ruimtes, maar er stak nog een klein gedeelte van mijn onderbenen uit. Daardoor had ik niet het idee dat ik opgesloten was. Er was ook een spiegeltje waarmee ik een beetje in de kamer kon kijken. Ook had ik een alarmknop, en bovendien kon ik met de MRI-technici praten. Van te voren was er uitgebreid gescreend of ik geen magnetische voorwerpen bij me had. Tegen het geluid kreeg ik oordoppen en een koptelefoon, dus met de herrie viel het reuze mee. Ik kon zelfs nog naar de radio luisteren (en ik kon de zender kiezen), al was die af en toe niet meer te horen. Ik denk dat dit artikel ervoor kan zorgen dat er onnodige angst wordt opgeroepen bij mensen die informatie zoeken over MRI-scans. Ik hoop dat mensen zich er niet hierdoor van laten weerhouden. MRI scans zijn hartstikke veilig, mits voldaan wordt aan de veiligheidseisen. De arts maakt altijd een afweging tussen de risico's en de kwaal, dus luister vooral naar hem of haar.

Kaatje, 05-11-2013 19:57 #129
Vandaag een MRI schouder ondergaan, er was een wachttijd van 3 weken. Dus veel tijd gehad om alles te lezen wat er te lezen valt. Komt nog bij dat ik claustrofobie heb. Na een slapeloze nacht ben ik met een klein hartje naar het ziekenhuis vertrokken. Eerst moest er nog een contraststof ingespoten worden, niet leuk maar er zijn erger dingen, intussen heb ik de arts ingelicht ivm m'n angsten. Hij stelde me gerust en zei dat ze een neusspray zouden toedienen waardoor ik minder angstig zou zijn. Ik had er onmiddellijk vertrouwen in, dus volledig de tunnel in, is inderdaad krap maar het viel supergoed mee. Door de medicatie was ik wat afgevlakt waardoor het me allemaal niet kon schelen, van claustrofobie was geen sprake. Lawaai viel best mee. Bij thuiskomst een tukje geslapen en nu dik tevreden dat het voorbij is.

Maarten, 07-10-2013 15:28 #128
Dit artikel is een partijdige en overdreven negatieve weergave van het MRI onderzoek. Tevens is het doordrenkt met ongegronde bangmakerij.

Enkele voorbeelden:
Gehoorbescherming is voor zowel medewerkers als patiënten verplicht. Het is dus onzin te stellen dat "in de meeste gevallen geen gehoorbescherming wordt gegeven".

Het is ook onjuist om te stellen dat mannen onvruchtbaar kunnen worden omdat het lichaam opwarmt tijdens een MRI-scan. Sterker nog, het artikel waar de website die u hiervoor als bron aangeeft naar verwijst, concludeert dat de opwarming ver beneden de temperatuur is waarop sterilisatie kan voorkomen. Van opwarming in de MRI merkt u helemaal niks. Metalen kunnen wat sneller opwarmen, maar daarom mag u niet met alle metalen in de MRI. Hier wordt uiterst zorgvuldig op gescreend, en dus hoeft u niet bang te zijn.

Ook de bangmakerij wat betreft rondvliegende projectielen en materialen is overdreven. Ja, magnetische materialen worden aangetrokken door de MRI, maar die mogen om die reden dan ook niet de MRI-kamer in. Er zijn incidenten geweest in de beginperiode van MRI, maar tegenwoordig is alles zeer goed gecontroleerd. Ook lang niet alle metalen worden door de MRI aangetrokken. De meeste implantaten zijn tegenwoordig bijvoorbeeld van titanium. U kunt met een titanium knie of heup gerust een MRI van de hersenen krijgen. U zult hierbij heus niet als een projectiel door de kamer vliegen. Sterker nog, titanium wordt niet aangetrokken door de MRI.

Ik stel voor dat, als u een MRI moet ondergaan, u zich laat informeren door uw arts. Deze mensen werken dag in dag uit met MRI-scanners, en weten heus wel of u veilig de MRI in kan of niet. De laboratium-medewerkers werken ook dagelijks met de MRI, en zullen u niet in gevaar brengen.

Ik schrik van artikels als deze. Ze maken namelijk veel mensen onnodig bang, en refereren incorrect, of naar bronnen die incorrect zijn. Als hoofdadvies kan ik u geven; zoek medische informatie bij uw arts of op de website van uw ziekenhuis, en niet op wikipedia of websites als deze.

Jordy van Heeswijk, 10-09-2013 19:24 #127
Bij deze wil ik ook mijn ervaring delen op deze pagina, om lezers duidelijk te maken dat het ondergaan van een MRI-scan niet voor iedereen een akelige ervaring hoeft te zijn. Ik heb op 24 augustus j.l. voor het eerst een MRI-scan ondergaan. Ik zag er als een berg tegenop, mede door alles wat ik op deze site had gelezen. Nu ik erop terug kijk kan ik niet anders dan concluderen dat het schrikbeeld dat hier wordt geschetst totaal niet in verhouding staat mijn persoonlijke ervaring. Ik heb een hekel aan hard geluid; dat is een van de redenen waarom ik nooit naar discotheken e.d. ga. Daarom heb ik oordopjes van thuis meegenomen, die ik heb ingedaan onder de koptelefoon die ze in het ziekenhuis verschaften. Daar deden ze totaal niet moeilijk over, en de koptelefoon hadden ze ook goed vastgezet. De MRI-technici waren erg vriendelijk en toonden begrip voor het feit dat ik gespannen was. Tijdens de scan lieten ze via de intercom weten hoe lang de scan nog zou duren en ze vroegen ook netjes hoe het met me ging. De gehoorbescherming werkte zo goed dat ik het geluid als minder luid heb ervaren dan bijvoorbeeld een kamer vol luid pratende mensen. Ik heb geen last gehad van tintelingen, warm gevoel, duizeligheid en dat soort dingen. Ook viel er ruim voldoende licht in de tunnel van de scanner. Ik vond het eigenlijk best ruim lijken, hoewel het er van buitenaf vrij nauw uitziet. Voor mij was de ervaring dus niet eens 'slechts onplezierig' zoals in de tekst gezegd wordt. Ik vond het eigenlijk best een interessante ervaring!

Dirk Jan, 01-09-2013 16:04 #126
Enkele jaren geleden kreeg ik 13 toevallen op een rijtje nadat ik tweemaal achter elkaar een MRI kreeg met een tussentijd van ongeveer 24 uren. Na beide behandelingen mocht ik weer naar huis keren terwijl ik ernstig afatisch was en amper kon aangeven wat ik zelf nog wilde. De avond-nacht erop verdween ik in een bewusteloze periode van zo'n veertien dagen waarbij ik voorafgaande de13 toevallen op een rijtje kreeg. Ik dacht tijdens de reconvalescente periode nimmer meer een MRI te willen ondergaan. Vraag: Heeft een MRI invloed op epilepsie en hersenbeschadigingen? Heeft iemand ervaring hiermee?

Anja, 01-08-2013 12:04 #125
Momenteel voer ik zelf een wetenschappelijk onderzoek uit waarbij mensen een MRI scan krijgen. Na bovenstaande informatie gelezen te hebben begrijp ik wel waarom veel mensen die wij benaderen niet wensen deel te nemen omdat ze denken dat MRI gevaarlijk en zelfs schadelijk is voor ze.

De magnetische kracht van de MRI scanner is inderdaad ontzettend sterk. Juist hierom zijn wij als onderzoekers, net als medici, verplicht om van te voren grondig te checken of mensen geschikt zijn om de scanner in de gaan. Hier wordt niet vanaf geweken en bij de geringste twijfel gaat iemand niet de scanner in.

Het klopt dat de scanner veel lawaai maakt, maar de dubbele gehoorbescherming die verschaft wordt, beschermd de oren hier goed tegen. Het geluid kan daardoor wel nog als onaangenaam en luid ervaren worden maar de kans op gehoorbeschadiging is zeer klein.

Tevens zijn er altijd MRI technici aanwezig tijdens het scannen, of tenminste mensen die opgeleid zijn om te kunnen ingrijpen indien een persoon bijvoorbeeld onwel wordt in de scanner en eruit wilt. Voor sommige mensen voelt de tunnel te nauw en dit kan gevoelens van claustrofobie veroorzaken. MRI personeel weet hoe hiermee om te gaan en gaat zorgzaam met de te scannen mensen om.

Ik hoop dat men zich realiseert dat 99% van de gevallen waarin een MRI scan veilig en succesvol wordt uitgevoerd, niet op deze of andere sites vermeld wordt. Dit soort berichten schrikt mensen af en maakt het ons als onderzoekers steeds moeilijker om kandidaten te vinden. Terwijl MRI een zeer belangrijke en nuttige techniek is om meer te weten te komen over veel voorkomende hersenziektes zoals Alzheimer en Parkinson.

Jacky, 09-07-2013 18:41 #124
Heb ondanks mijn claustrofobie en het helse kabaal, de scan als een vreemde gewaarwording ervaren. de eerste minuten was ik benauwd, bewust geprobeerd te ontspannen, gaat lastig als je krampachtig ligt en toch lukte het, werd steeds op de hoogte gehouden door verpleegkundige. Ik was totaal ontspannen, viel soms gewoon weg. had het idee, na een uur, toen het klaar was, dat ik van andere planeet kwam. Totaal niet als negatief ervaren, tijd ging sneller dan ik dacht plane

J. V. D. Elsen, 12-06-2013 12:35 #123
Ben vrouw, 86 jaren oud, heb een relatief gezond/sportief leven mogen leiden. Maar heb sinds enkele weken ontzettende pijnen in het midden van de rug, die mij doen herinneren aan een eerdere gordelroos, zo'n 15 jaren geleden. Heb vaste gebitproteses waarin goud zit verwerkt. Een (commercieel) advies is: 'total bodyscan', want als je dan toch in zo'n lawaaimakende/claustrofobische tunnel zit opgesloten, waarom dan niet 'all the way'.
Wat zal ik doen? Mijn huisarts probeert met eenvoudige middelen, de pijn te verzachten en doet (nog) geen enkele suggestie richting MRI. Ik wil niet pappen-en-nat-houden, maar wil weten wat de onderliggende oorzaak is. Wat is uw advies, gegeven mijn leeftijd, medisch verleden, levenswandel etc., de gang naar de MRI maken? U zou mij zeer verplichten.
Met vriendelijke groet.

Jean, 05-06-2013 17:03 #122
Hoi allemaal

Mijn eerste ervaring met een MRI scan was benauwend zeker toen de tafel in de tunnel werd geschoven, ik vroeg aan de persoon die de scan moest uitvoeren om mij
terug uit de tunnel te halen, nu had ik twee keuzes, de scan toch te laten uitvoeren of ermee te stoppen, heb gedurende de ganse scan mijn ogen niet durven opendoen.
Nu na tal van scans de laatste keer alle dagen van tijdens de week, kom je het wel gewoon en bij de laatste scans heb ik toch eens mij ogen opengedaan en de verrassing was aangenaam er was een spiegeltje aanwezig en dat wond ik wel een pluspunt. Nu na de laatste scan had ik wel een vermoeiend gevoel, maar wat wil je gedurende een ganse week iedere dag een scan, nu na al die scans is mij benauwdheid verdwenen, nu weet ik niet of dit iets met die scans te maken heeft maar ik begon wel tandpijn te krijgen, misschien een toeval. Er zijn wel mindere prettige dingen dan een scan te moeten laten ondergaan, zoals met naalden om je zenuwbaan te onderzoeken door middel van zenuwprikkels dat leek voor mij het onaangenaamste wat ik heb meegemaakt heb zelf één test niet laten doorgaan omdat ik het niet aankom. Natuurlijk een eerste ervaring met een MRI scan kan benauwd overkomen, maar dat zegt mij totaal niks meer. De vloeistof dat er werd ingespoten, eerlijk toegevend heb ik daar nooit geen last van ondervonden en zelf nooit geen echt warmte gevoel ondervonden. Maar dat zou kunnen komen door de beschadiging van de rugzenuw. En het lawaai je krijgt een hoofdtelefoon en soms muziek, de eerste keer was die hoofdtelefoon niet goed geplaatst maar na een paar keren leer je die zelf goed aan je hoofd aan te passen en aan te spannen. Ziezo dat was dan mij ervaringen over MRI scans.

Wim, 28-05-2013 11:03 #121
Hallo,
Vorige donderdag een MRI gehad. Het was ongelooflijk luid en mijn oren deden pijn tijdens de MRI. Ik had nochtans een hoofdtelefoon op. Het was niet mijn eerste MRI, dus ik dacht: dit komt wel goed. Fout dus! 's Anderdaags nog steeds pijn in de oren en steeds sterker wordend gepiep in mijn oren. Maandag naar spoed met de melding dat ik oorsuizen had (ervoor had ik niks!). Maar ze erkennen het verband met de MRI niet! Ik zit er maar mooi mee. Ik kan 's nachts niet meer slapen door het constante gepiep in mijn oren. Ik word er knettergek van.

Advies: bescherm je optimaal. Liefst met meer dan 1 beschermlaag!

Kimberley Pex, 10-05-2013 13:05 #120
Ongeveer 20 mri's en 25/30 scans (darmziekte) heb ik gehad de laatste 5 jaar met radio actief contrast. De c t scans daar word ik nu steeds zieker van, 't vergif (oa telebrix) dat je moet drinken, én wat je ingespoten krijgt is 'n aanslag op 't lichaam. Mri is i.d.d. 'n flinke herrie, maar lang niet zo schadelijk als 'n c t scan, daar ben ik nu alweer wekenlang kotsziek van, weer…

Anne, 01-05-2013 11:23 #119
Ik heb zelf ooit een MRI laten maken toen ik 11 was. Het duurde, maar een half uurtje en het personeel was erg aardig. Ik had een koptelefoon op, toch hoorde je wel geluid maar niet zo erg. Wel vond ik de contrastvloeistof niet fijn, bij mij werd er eerst een scan gemaakt zonder en ik was heel blij tot dat ze met de naald aankwamen gezet. Ik voelde me wel een beetje ingesloten. Dit komt waarschijnlijk doordat ik een scan moest laten maken van mijn schouder/sleutelbeen en ook nog was 'ingeklemd' met holle wanden. (waardoor ik de kamer om me heen niet kon zien)
Nu ik terug denk heb ik wel het idee dat de MRI scan groter/ruimer was dan dat ik hier onder lees in de andere reacties. (komt waarschijnlijk omdat ik nog een kind was) Wel hoor ik vaak een piep in me oor, denk niet dat het iets met de MRI scan te maken heeft. Of de nadelen tegen de voordelen op wegen? Ik vind dat wel, ik heb liever mijn hele leven een oorsuis dan dat ik niet weet dat ik een hersentumor heb en daar aan dood ga. Bij mij is er door de MRI scan vastgesteld dat ik een bot tumor had, wat later toch niet zo bleek te zijn. (ik had een bot ontsteking) Het laatste woord heeft toch altijd de arts.

Rowena, 28-04-2013 10:53 #118
Ook ik ben al zeker een keer of 10 in de MRI geweest liggend op mijn buik.
Mensen die bang zijn voor smalle tunnels, het is inderdaad smalletjes. Ik hou altijd mijn ogen dicht en verstand op nul. Ik heb zelf geen tunnelvrees. Je krijgt tegen de harde geluiden oordopjes in en een koptelefoon waardoor je muziek kunt luisteren. Dit laat ik meestal achterwegen omdat je het toch niet goed hoort. Bovendien zou je zo ook kunnen soliciteren naar een gehoorbeschadeging. Contrastvloeistof vind ik persoonlijk bij het inspuiten koud aanvoelen. Ik ben er zelf niet ziek van geweest. Ik heb wel al 2x gehad dat ik zo ontspannen was dat het alarmbelletje uit mijn handen viel. Ik neem mijn partner nooit mee naar binnen. Dit ivm straling wat weer niet goed is voor zijn gezondheid. Hij is bij mijn eerste MRI wel meegeweest. Maar na achteraf nadenken… Nee, niet goed voor zijn gezondheid. ;) Ik maak een MRI liever niet dan wel. Maar ik kan er niet omheen na 1x borstkanker te hebben gehad.

Laura, 16-04-2013 02:48 #117
Ik ben al zeker zo'n 25x in de MRI geweest, zowel de tunnels als de open MRI, die sommige ziekenhuizen hebben. Ondanks dat ik heel snel engtevrees heb, vond ik alle scans tot nu toe best wel meevallen. De eerste minuten zijn altijd even akelig maar daarna even verstand op nul zetten en het gewoon ondergaan. Tja, het geluid is idd erg hard maar na enkele minuten was ik er al aan gewend. Contrastvloeistof heb ik ook vaak genoeg gehad, even een heel warm gevoel maar pijn, dat heb ik er nog nooit van ervaren. Na een MRI scan drink ik door de dag heen zeker nog zo'n 2 liter water. Heb er daarna nog nooit last van bijwerkingen gehad. Ik heb weleens eerder een skeletscan gehad, waarbij ik een spuit met radioactieve stof kreeg. Daar heb ik me wel zeker 1 week misselijk van gevoeld.

Belinda, 27-03-2013 10:31 #116
Ben net terug van Annatommie Rijswijk voor een MRI van mijn schouder. Door de horrorverhalen hieronder heb ik 2 nachten moeilijk geslapen. Allemaal voor niks! Bij het inspuiten van de contrastvloeistof voel je een lichte druk, maar meer ook niet. En de MRI maakt inderdaad geluid, maar dan heb je het wel gehad.

Peziep, 29-01-2013 21:17 #115
Het artikel is heel erg interessant en niet overdreven. Natuurlijk zijn er mensen die alles zonder enig probleem ondergaan, geen klachten hebben ed. Bij sommige reacties denk ik wel die is niet onder MRI maar een CT geweest. Duurt korter, minder lawaai. Ook iemand die zegt ik kon mijn vriend zien, dan was dat geen MRI, want hier tenminste moet ik alleen naar binnen! Anders moet ook je partner alle ijzer, sieraden, bankpas ritsen e.d uit doen! Ook het geval van broekriem en laarzen aanhouden, dat kan geen MRI geweest zijn! Dat veld is veel te groot.

Vandaag MRI van mijn hele buik gehad, abdomen, lang gedeelte wat er qua lengte net bereikt kon worden. Ik heb geen liftvrees of engtevrees. Ook had ik al eerder een MRI gehad van mijn hoofd en knie en dat was probleemloos. Nu moest ik echter overstrekt liggen, meer dan plat dus, kreeg een heel pak om me heen, stelling met kussens en klittenband. Mijn benen lager lager dan de plank omdat ik helemaal moest opschuiven om het deel er goed op te krijgen.
Van te voren alles checken, ringen nog uit en neusknopje, horloge en armband al thuis gelaten, rest vergeten. Ook met kleding rekening gehouden omdat ik zo enorm snel afkoel, door div. ziektes. Joggingpak en sloflaarsjes zonder rits aan gedaan, en geen bh maar een hemdje, geen metaal dus. Er werd vooraf gezegd voor dit onderzoek hebben we geen voorbereidingen nodig… maar ik moet dus wel een infuus, in een aders aangebracht. Halverwege het onderzoek werd dat ingespoten. Het duurde zo lang, en wat vervelend was ik moest dik 20x inademen, uitademen, en niet meer ademen, en 15 sec. vasthouden, met kleine tussenposen. Vanwege mijn copd en spierziekte kon ik niet meer, maar ik ben niet iemand die dat toegeeft. Maar na het onderzoek klaar was, werd ik niet goed en kon niet overeind. Trillen, bibberen, echt shaken, en half weg. Mijn man hebben ze vanaf de gang erbij geroepen en mij naar een andere hal gebracht om bij te komen. Ademhaling kreeg ik niet onder controle, zuurstof tekort. Achteraf denk ik wel, waarom dan niet even zuurstof toedienen, ik was in een ziekenhuis!
Ik mocht niet eerder weg dan dat men mij even nog gezien had. Duizelig ben ik nog steeds. Om 13.15 uur was ik binnen en om 15 uur pas naar huis. Zij wisten echt niet wat te doen en wat er nu aan de hand was, dat moest ik naderhand zelf uitleggen. Nu zijn er ook geen dokters bij, behalve als je contrastvloeistof ingespoten krijgt zoals eens bij darmonderzoeken en maagonderzoeken had gehad. Dan moet er wel een arts bij zijn, een radioloog, nu niet.
Ik ging ook zo zweten als een rund was nat tot aan mijn kleren. Draaide rond, raakte weg, shaken… vreemd dus… maar daarom zocht ik nu online naar soortgelijke ervaringen, maar die zie ik hier niet. Ook weinig onderzoeken die een uur duren hier.

Qua lawaai vind ik het een ramp, dat wist ik van te voren, dus oordopjes mee genomen. Laat ik mijn handtas mét dopjes bij mijn man op de gang! Ik geef dat aan voor het onderzoek en hij zegt oh je krijgt een koptelefoon op hoor. Nu wist ik die koptelefoon bestaat uit buisjes, omdat ook daar geen metaal in mag zitten zoals bij een normale koptelefoon thuis. Je hoort nog zoveel erdoorheen. Dus toen zeiden ze dat zij ook oordopjes hadden, bleek het laatste paar te zijn… wie na mijn kwam had dus pech?
Oordopjes en dan koptelefoon maar nog die drilboren en harde klopgeluiden, bah. Als je dus hoog sensitief bent, denk er even om.

Al met al was het ineens een nare ervaring en zei men, dat als ik ooit nog een MRI moet ondergaan dit heel goed moet aangeven vooraf. Dus eigenlijk liever geen meer zei men. Deze mri kon niet onder narcose trouwens, dat lees ik veel, maar dan kun je dus geen adem inhouden en dan ziet men veel minder. (zei men) Draaien zal wel even duren, en gewoon oorzaak vermoed ik door overstrekking slecht ademhalen en dus zuurstof tekort…

Anouk, 08-01-2013 13:58 #114
Erg interessant deze informatie, ik wou dat ik het gister had gelezen. Ik heb vanochtend een MRI scan gehad voor mijn knie. Gedurende het onderzoek voelde ik een soort stroom door mijn hele lijf, alsof mijn organen tegen de buikwand aan hingen… Toen ik klaar was eerst moeite met staan, ik heb aangegeven bij de verpleegkundige dat het verhaal van je voelt er niets van ietwat optimistisch was en dat ik wel degelijk een naar gevoel heb gevoeld. Hier werd niet echt op in gegaan en het enige wat ik te horen kreeg was dat het wel aan mij nogmaals lag er voor mijn knie in en dus niet met mijn hele lichaam in de tunnel, het was absoluut geen claustrofobie oid! Ik ben uiteindelijk bij mijn vriend aan de arm het ziekenhuis uitgestrompeld. Buiten viel ik nog een keer bijna om (evenwicht) het is nu ondertussen 4 uur terug dat ik die scan heb gehad en het gevoel dat ik nu heb is het beste te beschrijven met een soort van "high" ietwat licht in mijn hoofd (geen hoofdpijn) en erg draaierig. Na het onderzoek moest ik naar school voor een examen en manlief ging zijn eigen weg. Had ik dit maar nooit gedaan! Ik schatte bochten verkeerd in, zag auto`s over het hoofd op de rotonde en kwam er na zo`n 5 km snelweg achter dat ik 70 reed! (voor mijn gevoel reed ik harder dan 130).
Ik hoop dat dit gauw overgaat. een uurtje high is wel grappig maar 4 uur is toch wel lang!

Dick Frans Duys, 06-01-2013 23:31 #113
Ik heb afgelopen zaterdag 5 januari 2013 een MRI gehad van mijn hart. Inderdaad heel
veel lawaai en het inhouden van mijn adem vond ik wel zwaar. Ook voelde ik een soort elektriciteit in mijn (amalgaam)vullingen en ook iets in mijn buik een soort borrelen!
Achteraf gelezen in wat voor een krachtige magneet je wel niet ligt. Onvoorstelbaar, maar ja het moest dus toch laten doen!

Nancy, 04-01-2013 11:51 #112
Heb op 2 jan 2013 een mri laten doen, was al op de hoogte wat er allemaal gebeurde. Had geen zenuwen of was niet bang, moest hersenscann laten maken. Een paar min onder mri begonnen mijn handen te trillen. Ook benen lichaam ging versneld zo ik kon zien. Ook mijn aangezicht begon te trillen en samen te trekken. Heb na mri nog 2 uurs in wachtzaal moeten blijven zitten, nog altijd beefde ik over heel mijn lichaam juist of je uren in de kou staat buiten, knapperende tanden enz, 's avonds thuis barstende hooftpijn, dag nadien raar gevoel in heel mijn lichaam met nog barsten hoofdpijn. 's Nacht onwillekeurig terug beginnen te knapper tanden. Is wel raar dat je dit meemaakt na het nemen van mri
hopelijk verdwijnen deze verschijnselen snel.

Annette, 10-12-2012 17:44 #111
Vandaag heb ik een total body scan ondergaan en nadat ik op deze site de commentaren had gelezen lag ik toch wel een beetje bibberen voordat ik de tunnel inging. Aangezien ik iemand ben die wegvlucht bij een concert of bijna nooit naar de disco ga in verband met de herrie was ik echt redelijk bang voor hetgeen ging komen of kon gaan gebeuren. De 1e 7 minuten lag ik zeer gespannen te wachten op alle verschrikkelijke dingen. Maar ze kwamen niet! Ik heb draadjes achter mijn tanden in verband met een beugel, maar helemaal niets gebeurde er! Ik had geen last van de herrie want de koptelefoon hield best veel tegen. Er werd contrastvloeistof ingespoten, dat voelde ik helemaal niet. Ik ben best een heel gevoelig mens maar ik moest uitkijken dat ik niet in slaap viel. Ik kan me wel voorstellen dat als je claustrofobisch bent je dit niet leuk gaat vinden maar voor mij was dit een onderzoek wat niets voorstelde. Succes

Marianna, 05-12-2012 17:30 #110
Vandaag heb ik een hersenscan ondergaan. Dor al die negatieve verhalen was ik flink zenuwachtig, ook omdat ik niet graag in afgesloten ruimtes ben. Maar het viel enorm mee. Tot mijn middel lag ik in die mri, de kap die over mijn hoofd werd vastgemaakt was niet zo fijn, maar het was niet voor niets dat ik daar lag, dacht ik steeds. De herrie was groot, dat wel. Maar ik probeerde me te ontspennen en te concentreren op leuke dingen. Dat lukte goed en na 20 minuten was het alweer voorbij. Dus laat je niet bang maken door negatieve ervaringen van anderen en bedenk dat je zo'n onderzoek niet voor niks doet.

N. Wensveen, 25-10-2012 12:51 #109
Ik ging naar kliniek Annatommie voor een MRI scan van mijn schouder. Er moest contrastvloeistof worden ingespoten en vooraf werd gezegd dat dit net zoiets was als een inenting. Ik heb zelden in mijn leven zo'n pijn gehad! Ik ben niet kleinzerig, weet wat pijn is, heb bijv. toen mijn enkel uit de kom ging mijn voet zelf weer in het gewricht geduwd, hen ook een dubbele open beenbruk gehad. Daarna de scantunnel in, een apparaat van Siemens. Helaas bleek ik met mijn 115 kg en 2 meter veel te groot, dus de scan lukte niet. Ik stond na afloop te trillen op mijn benen, witheet!

Helen123 (infoteur), 16-10-2012 14:33 #108
Gister in het Hofpoort ziekenhuis in Woerden een hersenscan gehad… Tja, het was niet prettig. Volgens mij komt het door het idee dat je weet dat je in een krappe buis ligt. Als je van te voren geblinddoekt word en je ziet niet waar je in gaat heb je nergens last van.
Misschien een tip voor mensen die nog moeten: ik had radio 538 op mijn koptelefoon, door de enorme herrie kan je niet goed horen wat er op de radio is dus ik ben liedjes en reclames gaan raden, toen ging de tijd lekker snel. Probeer je ogen dicht te houden en hou je zo stil mogelijk dan hoeft er niks overnieuw en duurt het niet zo lang. En laat je vooral niet gek maken door enge verhalen van anderen. Ieder z'n eigen ding toch?

Ej, 21-09-2012 22:53 #107
Ik heb gisteren voor het eerst een mri-scan ondergaan voor m'n schouder. Vooraf kreeg ik een echo vd schouder, omdat er contrastvloeistof werd ingespoten. Dat is mij niet van tevoren verteld. Ik weet niet of het normaal is, maar ik heb zelfs gehuild van de pijn tijdens het inspuiten. Ik ben echt geen watje, maar dit was zo ongelooflijk pijnlijk. Een beetje versuft van de pijn werd ik na de echo begeleid naar de mri-ruimte. Ik had me al voorgenomen gewoon m'n ogen ff te sluiten gedurende de scan en moest zelfs oppassen dat ik niet in slaap viel. Geluid, ja, maar echt lawaai… Het viel mij 100% mee (behalve de echo dan).

Martin Brautigam, 03-09-2012 12:37 #106
Ik heb nu 2 mri scans gehad, eerst voor de frozen schouder en daarna voor mijn ontstoken grote teen gewricht. Beide keren heb ik last gehad van de magnetische pulsen. De arts zegt dat het niet kan maar ik heb elke keer de scan moeten onderbreken door de vervelende gevoelens die daarbij optreden. Bij de laatste voor mijn voet alleen de benen in de scan en heb weer de scan moeten onderbreken. Mijn beide benen begonnen te tintelen met lichte pijn scheutjes in de spieren en had het gevoel of beide beenspieren aan het klapperen waren, ook was het gevoel in de benen op een gegeven moment weg en had het idee dat ze aan het zweven waren. De behandelende arts bleef volhouden dat ik me het verbeelde.
Ik heb de andere dag contact gezocht met het mc ziekenhuis in Rotterdam (die hadden mij niet behandeld dat was n.l. in Rijswijk ) en gesproken met het hoofd van het radiolab" mri/rontgen/ct etc" en deze vertelde mij dat 1 op de zoveel duizend mensen inderdaad last kunnen hebben van een mri scan. Dit komt door een zeer gevoelige uiteinden van de zenuwen. Zo zie je maar weer dat er nog een hoop onderzoek moet gebeuren naar gevoeligheid voor elektromagnetisme.

Jacq, 27-08-2012 17:56 #105
Daarnet in de MRI geweest, dit keer voor de brughoek. Deze scan duurde ongeveer 10 minuten en was zonder contrast, erg prettig! Ondanks dat het dit keer maar 10 minuten duurde, ging het niet goed. Ik heb op de bel geduwd… en de verpleegster?/Radiologe? kwam DIRECT!… Goddank duurde het nog maar 3 minuten en bleef die 3 minuten de lamp in de kamer aan waardoor ik van onder mijn vogelkooi naar het plafond van de behandelkamer kon kijken… en ik een stuk rustiger werd, maar wat was ik blij toen de verpleegkundige/radiologe zei "U mag eruit"!
In mijn geval, bij dit onderzoek, wordt een brughoek tumor (hopelijk) uitgesloten en dat maakt het onderzoek, de MRI vanaf de eerste seconde al hartstikke eng. Ik kreeg heel netjes een koptelefoon op, net zoals de vorige keer en goddank duwde de kooi om mijn hoofd tegen de koptelefoon aan waardoor t ding heel strak om mn oren zat. Het geluid vanuit de buis is nog steeds enorm fel, maar door de druk van de koptelefoon wordt je ietsje rustiger, althans in mijn geval.
De vorige keer lag ik in de MRI vanwege mijn borsten en dat onderzoek verliep met contrastvloeistof en dat onderzoek was verre van prettig: het was om te beginnen mijn eerste MRI, niemand vertelde me wat er ging gebeuren (goddank werk ik in de thuiszorg en kreeg ik via cliënten een idee wat me te wachten stond). Bij binnenkomst werd er een infuus gezet, met de mededeling "U krijgt contrastvloeistof, U moet gaan liggen op de tafel met Uw borsten in die bakjes en dan heel stil blijven liggen - ik kreeg ook een koptelefoon op!-" Vervolgens kreeg ik een bel/alarmbal in mijn handen met de mededeling "als U duwt, stopt het onderzoek en moeten we opnieuw beginnen"… Gaandeweg de MRI begon ik te reageren: onrustig, verhoogde hartslag, warm en toen ineens: ijs dat mn arm inliep, een explosie aan smaak en geur en een hele snelle hartslag en je wilt uiteraard bewegen en zo graag in dat idiote balletje in je handen knijpen maar je durft niet omdat je het dan opnieuw moet ondergaan… De dagen na die betreffende MRI was ik niet aanwezig: afwezig, in mn eigen gekeerd en een serieus grieperig gevoel! Goddank kon ik tijdens die MRI uit de buis kijken; ik lag er tot aan mn knieën in, maar omdat je op je buik ligt kijk je "uit" de buis. Dit keer, daarnet, zat ik tot aan mn navel in de buis. En dat is NIET leuk! Je kijkt tegen de vogelkooi aan, direct daarna zit de wand van de MRI scan. Ik zag niks, behalve de kooi en de wand. Ik hoorde het dreunende, rattelende geluid, mijn lijf reageerde heel wat sneller op de gebeurtenissen in het apparaat (en dat zal zeer zeker een deel tussen mn oren zitten gezien de vorige keer en impact) en ik wou er gewoonweg UIT!
Geen idee hoe ik me morgen voel. Op dit moment zit ik niet goed in mn vel: logisch ook: het onderzoek opzich vindt ik K en ik besef me verdomdes goed dat ze, althans in mijn geval, een MRI niet als standaard onderzoek gebruiken: ze proberen iets uit te sluiten en die wetenschap maakt mij al overgevoelig, bang en onrustig!
Ik weet hoe ik met contrast reageer, ik ga nu ontdekken hoe ik zonder contrast reageer. Mocht er iets geks zijn, dan meld ik dit via deze site!
Ik wens iedereen heel veel sterkte, die dit onderzoek moet ondergaan. Moeten is een groot woord, maar ik heb ontdekt dat heel veel mensen op mij lijken: je wilt zekerheid en uitsluitsel. Leuk is anders…

Anne, 21-08-2012 08:31 #104
Afgelopen donderdag 16 augustus heb ik een MRI scan ondergaan voor mijn hoofd. Ik was blijkbaar niet voldoende op de hoogte van de impact. Ik wist niet dat mijn hoofd in vast werd gezet in een klem een soort helm. Ik kreeg een koptelefoon op als gehoorbeschermer. Deze hielp niet veel, de gehoorbeschermer die ik tijdens de cirkelzaag op is beter. Er werd mij weinig verteld bij aanvang van de MRI-scan. Door een spiegeltje zag ik de verpleegkundige achter de computer zitten en met elkaar praten. Ze hebben niet 1 keer naar mij gekeken. Ik kon er blijkbaar niet meer bijblijven in mijn bewustzijn en ben 4 dagen van slag geweest. Ik kan me niet veel meer herinneren. A. die bij mij was herhaald nu steeds wat er die dagen is gebeurd aan activiteiten. Mijn concentratie en geheugen zijn op het moment slecht. Ik dacht steeds dat het wel zou liggen aan mijn overgevoeligheid totdat ik dit artikel las. Ik voel me verdrietig en angstig. ik weet sowieso niet wat er in mijn hoofd zit en waarom ik nu epileptische insulten heb waarvoor het onderzoek bedoeld was. Maar nu ook dit, waarom heeft niemand me hierop gewezen. Ook in het voorlichtingsboekje staat weinig wat er precies gaat gebeuren. pff ik ben blij dat ik dit even kwijt kon.
Anne

Loes, 10-08-2012 11:57 #103
Ik kan de keren al niet meer tellen, dat ik in de MRI ben geweest. Als je erg veel last hebt van claustrofobie hebt, dan zijn er tegenwoordig mogelijkheden genoeg om een andere MRI op te zoeken. Er zijn al veel ziekenhuizen die een MRI met een grotere doorsnede hebben, of een open MRI is ook al op veel plaatsen te vinden bv. in Mill. Je behandelende arts hoeft hier maar een verwijzing voor te schrijven waarop hij vermeld dat het om claustrofobie gaat, de afspraak kun je dan verder zelf maken. Wat heel erg helpt is dat je in elk geval je ogen dicht houdt totdat je er ook helemaal in ligt, want zelf vind ik dat er in schuiven het akeligste moment.
Zelf neem ik altijd vantevoren een kalmeringstabletje op natuurlijke basis in, wat best goed helpt. Het geluid van de MRI blijft hard, de koptelefoon baat niet echt veel, maar het is goed uit te houden.
Al die andere bevindingen die ik hier lees, heb ik allemaal nog nooit mee gemaakt.
Het is wel goed, om na de MRI de rest van de dag veel water te drinken.

Sofie, 08-08-2012 20:52 #102
Ook ik had erg veel schrik om een NMR-scan te ondergaan. Mede door de vele schrikwekkende verhalen en mijn claustrofobie. Op aanraden van een collega dan toch maar op voorhand een pilletje genomen en zo met een bang hartje vanmiddag naar het ziekenhuis. Uiteindelijk is alles érg goed meegevallen en waren mijn angsten onnodig geweest. Door de koptelefoon was het geluid heel goed te verdragen. Voor mensen die echt claustrofobisch zijn zou ik echt aanraden je ogen gewoon toe te houden en niet te spieken. Denk aan leuke dingen en het is voorbij voordat je het weet! Bij een volgende scan zal ik zeker zonder moeite het zo pnieuw doen.

Harry, 25-07-2012 21:48 #101
Gistermorgen mri scan gehad 2e keer, dit voor mijn nekklachten (nekhernia) had niet veel gescheeld of ik had de knop voor te stoppen moeten gebruiken.de pijn in mijn rechter schouder arm was niet meer om uit te houden zwaar versuft eruit gekomen ik vermoed en dat zal ik volgende week melden aan de neuroloog.denk ik dat door t magnetisch veld of vibratie mijn zenuwen zijn geprikkeld waardoor er een enorme pijn optrad echt niet normaal daar ik wel gewend ben aan hevige nekpijnen heb ik heel hardt op mijn tanden gebeten om de behandeling af te maken want anders moest t weer opnieuw en ben t wachten zat.had dit echt niet verwacht.

Jan, 06-06-2012 10:21 #100
Op een site die kritisch is over MRI kun je verwachten dat reacties ook vooral komen uit de hoek van degenen die negatieve ervaringen hebben. Ik moest vanochtend een scan ondergaan (Jansdal Ziekenhuis in Harderwijk) en had een paar weken geleden deze site gevonden, dus ik ging toch wel met een beetje een knoop in mijn maag erheen na het lezen van alle verhalen. Welnu, als ik morgen weer moest, zou ik er zo instappen, het stelde echt helemaal niets voor. Uiterst vriendelijk personeel dat je op je gemak stelt, vanuit de scanner kun je met een spiegeltje naar buiten kijken waardoor je helemaal niet het idee hebt dat je opgesloten ligt. Het geluid was hard, maar veel minder dan ik na het lezen van de verhalen hier verwacht had; een forse discodreun, maar ook niet meer dan dat. Halverweg de scan werd contrastvloeistof ingespoten, ook daar geen enkele last van gehad. Kortom, er zullen best mensen zijn die er heftig op reageren, in die zin wil ik reacties hier niet bagatelliseren, maar voor mij persoonlijk stelde het echt totaal niets voor. Laat je dus niet gek maken, gewoon verstand op nul en ogen dicht.

Versmissen, 10-05-2012 17:54 #99
Ik zat een uur geleden nog in de MRI (of NMR) Het geluid viel mij goed mee en leek erg op techno-house.
Werd een beetje overvallen met de contrastvloeistof, daar was voorheen niets van gezegd.
De vooropgestelde tijd van 20 minuten bleek meer dan drie kwartier te zijn.
Ik ben een zware vent, kon er maar juist in maar had geen last van claustrofobie, een volle lift vind ik veel enger.

Naomi, 08-05-2012 10:47 #98
Ik heb gister een MRI gehad in Utrecht en voel me zo naar, op en ellendig. Had ik het maar nooit gedaan. Het was een vrijwillige hersenscan, ik meende dat dit risicovrij was. Ook de mevrouw die het onderzoek deed bevestigde dit. Op zich ging het onderzoek goed, al voelde ik nare steken rechts in mijn hoofd, in mijn mond voelde ik ook iets raars. Ook versnelde mijn hart. Toen in naar huis ging kon ik mijn ogen niet meer openhouden. Ook had ik last van mijn armen, vooral mijn handen. Nu de dag erna voel ik me zo brak net alsof ik droom! Ben bang dat ik mezelf in gevaar heb gebracht. Dit maakt me iets bang. Deelt iemand dit?

Liony, 05-04-2012 16:53 #97
P.s. een baby heeft ook nog eens een veel gevoeliger gehoor dan mensen!
En er zal maar een stukje metaal na de operatie achter zijn gebleven, wat wordt aangetrokken door de magneet. Voorts is het zo dat de baby al vele malen teerder is dan volwassenen en dan ook nog ernstig verzwakt is na zijn ziekte en of afwijking en operatie! Fijn met die enorme trillingen en dreunen! Dat kan toch geen goed doen?

Liony, 29-03-2012 11:55 #96
Hemeltje lief, ik las hier gister dat een m.r.i. scan op kan lopen tot 130 db en gehoorschade kan opleveren onder meer heftige gevolgen en ik zie bij toeval nu net op t.v. dat ze baby's na een operatie voortaan standaard een m.r.i. scan willen geven! om opgelopen zuurstofgebrek te testen, en dat terwijl ze er niets mee kunnen voorkomen, enkel meer tijdig fysiotherapie opstarten en zo de negatieve effecten verminderen. Er wordt nog nergens iets gezegd over de mogelijke risico's en gevaren voor de baby's bij een m.r.i. scan! Ze kunnen niet voor zichzelf opkomen… Ze kunnen misschien beter preventief fysiotherapie geven om zodoende de baby's geen extra schade en trauma's te geven! Een baby kan niet op een noodknop drukken, en is erg bewegelijk dus wordt er waarschijnlijk vastgebonden en verdooft ingelegd… dat laatste is dan tenminste nog iets, tenzij de verdoving niet goed werkt… of weer schade op kan leveren… ik weet niet maar ik krijg echt veel schrik van dit nieuws hoop dat er eerst nog zware studies komen en mensen meteen goed fel genoeg in de media en politiek opkomen voor deze baby's die niet voor zichzelf op kunnen komen! Een baby kan na afloop ook niet aangeven dat ie duizelig is of last heeft van oren, angsten of evenwichtsproblemen! Of dat goed is voor je ontwikkeling!

Suus, 03-03-2012 16:44 #95
Ik vond de MRI niet akelig maar kan me wel voorstellen als je een flink postuur hebt, dat het heel erg krapjes wordt. In dat geval misschien beter om een Open MRI te zoeken, die is veel ruimer in de breedte. Maar ook in een Open MRI zit je evengoed bijna tegen de bovenkant aan.
Maar wat ik wel heb gehad, is dagenlang heel erg moe, vreselijke dorst en een brandend gevoel in mijn lichaam.
Al met al wel vreemd, dat je er zoiets aan overhoudt…
Het geluid vond ik gewoon meevallen, niet echt prettig maar ook niet echt vreselijk.
De koptelefoon voegt weinig toe, je hoort de muziek niet eens.
Wat mij wel opviel, is dat het personeel je helemaal niet vraagt naar de aanwezigheid van metalen zoals sieraden etc.
Vond ik eerlijkgezegd een beetje slordig en risicovol.

Lenie, 31-01-2012 12:27 #94
Aangezien ik hele erge claustorfobie heb, ben ik dus ook naar de Open MRI in MILL gegaan. Nou het woord Open doet meer vermoeden dan het in werkelijkheid is.
Je hebt opzij idd wat meer ruimte, dus je voelt de wanden niet zoals in een normale MRI.
Maar je ligt in feite als een sandwich tussen de boven en onderwand in, wat ik heel erg benauwend vond. Alleen door mijn hoofd iets naar rechts te draaien, kon ik een glimp van het personeel achter het glas opvangen. Verder vond ik het rekje wat over mijn buik werd geplaats en ook nog eens werd vastgemaakt, onderhand nog het meest benauwend werken.
Dus voor mensen met erge claustorfobie, is er blijkbaar toch geen echte oplossing.
Dat de MRI warm wordt is eigenlijk wel bekend, in de folder die ik had gekregen stond dat ook vermeld. Vandaar dat men aanbeveelt om katoenen kleding aan te trekken, zodat er geen direct huidcontact is. Ik moet zeggen dat mijn buik ook nog zeker 1 dag heeft nagegloeid, net alsof je een zonnebrand hebt, ik had die dag ook vreselijke dorst. Maar ja aangezien er geen ander methodes zijn, zullen we het er toch mee moeten doen.

Joke, 24-01-2012 21:55 #93
Ik heb ik 2007 een MRI gehad voor mijn hoofd/hersenen vanwege onderzoek tinnitus (!).
Mijn hersenen voelde aan alsof ze verhit werden, deed bijna pijn, heel naar,
ook mijn hart ging versnellen. Ik was daarna heel duizelig en voelde me afwezig en ook mijn lichaam tintelde. Kreeg toen ook te horen dat ze dit nog niet eerder hadden meegemaakt.

Domi, 22-01-2012 22:20 #92
Vandaag een NMR/MRI gehad voor de enkel. Alles verliep vrij goed alleen dat je je werkelijk voelt opwarmen. Alleen… bij het beeindigen werd het echt naar… Ik kreeg een schok en mijn hele lichaam begon te tintelen, ik kreeg het extreem warm en mijn hartslag ging de lucht in. Nu vertelde de dokters daar dat het in zeldzame gevallen wel voor kwam. Nog iemand hier enige ervaringen mee en/of een onderbouwde verklaring hiervoor?

Anne, 15-01-2012 17:33 #91
Aangezien ik hele erge engtevrees heb, ben ik naar het ziekenhuis in Mill gegaan. Daar hebben ze een open MRI. die is dus ook aan de zijkanten open. Het lijkt meer op een groot uitgevallen zonnenbank. Is een stuk prettiger, je voelt je niet zo opgesloten. Ik weet niet of er in nederland al meer ziekenhuizen zijn, die een open MRI hebben. Maar het is echt aan te bevelen, als je voor de normale MRI schrik hebt. Wel veel herrie tijdens het scannen, maar dat hoort er nu eenmaal bij.

Desiree, 11-01-2012 10:31 #90
Ik heb afgelopen donderdag 5 januari een MRI gehad voor mijn hart met contrastvloeistof. Ik had ook al een paar jaar last van tinnitus en wist niet dat het verergerd kon worden door de MRI. Nou, dat heb ik geweten! Sinds donderdag is mijn hoofd één suismachine. Er is gewoonweg geen stilte meer. Ook ben ik van de contrastvloeistof erg misselijk geworden en had ik erg veel last van hoofdpijn. Er kunnen dus wel degelijk nawerkingen (blijvend?) van een MRI ontstaan.

Henja, 15-12-2011 09:46 #89
Ik ben afgelopen dinsdag 13 december 2011 in een MRI scan geweest had een dag van te voren al wat pilletjes in genomen en ook in de ochtend ook nog een paar dus was gelukkig en beetje suf ik moest om 1 uur kreeg oordoppen in mijn oor en kreeg ook een infuus naadje na een tijdje werd er vloeistof toe gediend kreeg ook een kap over mijn hoofd. Ik ben heel erg bang voor kleine ruimtes ik heb de hele tijd mijn ogen gesloten het moest gebeuren maar fijn vond ik het niet en als je op de knop zou drukken duurde het onder zoek nog langer. wel een hoop herrie was wel misselijk toen ik er uit kwam en in de nacht toch wel van gedroomd ik heb er een half uur ingelegen en nu nog op de uitslag wachten.

Car, 06-12-2011 19:49 #88
Ik heb 3x een mri gehad, de eerste 2x geheel erin, ik was toen erg dik en lag erg krap.
heb al jarenlang van tinnitus(harde pieptonen in oor)en kreeg een koptelefoon met muziek op beide keren.
Muziek veel te hard, resulteeerde in nog hardere tinnitus.
Ook voelde ik de magnetische stralen, als het apparaaat naar links draaide of naar rechts merkte ik het, me ogen gingen in schokjes mee die richting op, ik had ze dicht.de laborant had dit ook nog nooit van iemand gehoord.
Geen last van claustrofobie gehad.
De laatste keer mri van knie.dit was in een nieuw soort apparaat speciaal voor arm of been.zat op een verstelbare stoel en mijn been werd in het mri apparaat geschoven. de opening was wat smal voor mijn dikke been, was erg proppen en moest 2x over.kreeg ook muziek op maar geluid van mri was niet hard. handig apparaat maar niet als je dik bent.
nu inmiddels hoop kg.kwijt dus mocht het nog eens nodig zijn pas ik er wel goed in.

Lenie, 04-12-2011 18:14 #87
Het geluid is me eerlijkgezegd nog het meest meegevallen. Ik kreeg een koptelefoon op, maar tot 2x toe vergat men na een sessie de muziek weer aan te zetten, en zelfs toen viel het nog wel mee. Je hoort echt wel iets, maar ik vond het meer een geluid als er ergens aan een weg wordt gewerkt, dus echt niet vreselijk. Ik ben ben volslank dus veel plaats had ik in de tunnel niet, maar gewoon de ogen dicht en verstand op nul zetten.
Tussen de sessies door, heb je ook nog elke keer wel een paar minuutjes, om je even te bewegen. Ik heb het al met al toch 45 min. goed uit weten te houden. Voor mensen met echt hele grote engtevrees, zijn er ook een paar ziekenhuizen die een staande MRI hebben. Dat schijnt niet zo beklemmend te werken, maar ik heb geen idee waar ze die dan hebben.

René, 29-11-2011 11:22 #86
Ik heb nu drie keer een MRI-onderzoek gehad. Ogen dicht en het verstand op nul en dan is het best te verdragen. Het apparaat maakt inderdaad veel herrie, maar veel meer dan een drilboor zal het niet zijn. Muziek op de headset lijkt mij niet aangewezen, dat zou nog meer geluid geven.

Esmé, 17-11-2011 18:45 #85
Ik ben afgelopen maandag in de MRI-scan geweest voor mijn knie. Ik heb claustrofobie en werd bang toen ik de smalle tunnel zag. Ik ging op de brancard liggen en kreeg houders om mijn been. Toen kreeg ik gelukkig te horen dat ik maar tot mijn middel in de scan moest. De eerste paar keren schrok ik van het gedreun en ik schokte dan ook af en toe een beetje. @ Elsje Ik voelde die golven ook en ze kwamen vanuit mijn heupen en liepen zelfs door tot aan mijn rug. En ook ik voelde dat echt. Ijzerrijk bloed hebben wij haha.

Simon, 01-11-2011 11:12 #84
Bovenstaand artikel is je reinste bangmakerij. Als het personeel naar behoren handelt zullen alle genoemde ´gevaren´ voorkomen worden. Het gebruik van degelijke gehoorbescherming is een standaardprocedure en er zal altijd grondig gecontroleerd worden of de patient metalen delen in zijn of haar lichaam draagt, ofwel een pacemaker bezit.
Het lijkt wel een propaganda/artikel dat tegen moderne geneeswijzen ageert.

Julie, 06-10-2011 16:11 #83
Ik ging voor een hersenscan maar moest er helemaal in en kreeg nog een soort helm over men hoofd ook. Het geluid viel mee, maar ik schrok telkens wanneer na een stilte het hele ding luid begon te ronken en dan weer stopte en dan terug begon te ronken enz. Oh ja en toen ik de contraststof ingespoten kreeg, een tweetal minuten voor het gedaan was, werd ik misselijk en dacht dat ik over men nek ging, al liggend… Ik duwde tot tweemaal op het belletje maar ik werd er niet uitgehaald. Achteraf kreeg ik de vraag waarom ik gebeld had. Lichte duizeligheid maar toch wel met hoofdpijn ging ik terug naar huis. Maar goed dat ik een uitzondering ben!

Angel, 22-09-2011 15:18 #82
Ik sluit me helemaal aan bij Tine. Vandaag een MRI-scan gehad van hoofd en nek ivm ernstige migraineklachten. Had me op het ergste voorbereid maar het viel me voor 500% mee. Als het moest zo ik het zo weer doen. Nu wachten op de uitslag…

Marco, 20-09-2011 21:35 #81
Ik heb vandaag en MRI scan gehad. Omdat ik graag wat ervaringen wilde horen van anderen heb ik ook dit forum bezocht. Ik kan me best voorstellen dat een MRI bepaalde risico's met zich mee kan brengen voor mensen die onvoorbereid het onderzoek ingaan. Vraag altijd naar bijzonderheden bij de behandelend arts en op afdeling Radiologie. Ik heb mezelf ontzettend zorgen gemaakt door het bovenstaand artikel en sommige reacties. Geheel ten onrechte! De enige fout die ik gemaakt heb: ik heb een kalmeringsmiddel gekregen van het ziekenhuis tegen de engtevrees. Volstrekt onnodig en het middel begon pas te werken een half uur na de scan waarna ik twee uur thuis knockout in bed gelegen heb.

De scan is luid, maar in Venlo krijg je passende kleding en je krijgt een goede koptelefoon. Het ongemak van de scan is minimaal en ik moet hierbij opmerken dat ik zowel amalgaan vullingen heb als een gouden kroon. Geen enkel probleem, mits ze ouder dan 6 weken zijn.

Al met al: lees inderdaad dit soort fora, lees alle reacties en bij twijfel bel de afdeling. Dan heb je niks om je zorgen over te maken!
Groetjes, Marco

Ritzen, 17-09-2011 00:57 #80
Ik moet binnen kort ook een mri-scan ondergaan. Met het lezen van dit artikel vraag ik me af of ik met een mirena spiraaltje toch in zo'n scan kan?

Grannysas, 08-09-2011 13:54 #79
Ik kreeg een MRI van hoofd en nek, kreeg hoofd- en nekkap, deed mijn ogen dicht en ging er blanco in, zonder te denken aan de evt. gevolgen, ik wil toch weten waar mijn klachten vandaan komen. Van 2 x 15 minuten werd het 2 x 30 minuten, het kabaal is inderdaad oorverdovend maar met koptelefoon en concentreren op de muziek was het te dragen. Na afloop vibreerde en bonsde en gonsde mijn hele lijf. Daarna erg moe, veel water gedronken en vroeg naar bed. Veel nachtmerries gehad, en vanochtend opgestaan met veel spierpijn en voor mijn gevoel vibrerend lichaam. Maar al met al niet zo erg als ik had verwacht door het lezen van dit artikel. Je wilt graag geholpen worden door de dokter en dit onderzoek hoort erbij om uit te zoeken waar je klachten vandaan komen. Ik hoop dan ook, hoe gek dat ook klinkt, dat ze wat gevonden hebben en dat ze mij daardoor kunnen helpen om van mijn al 6 jaar durende hoofdpijn en wankel evenwicht af kunnen helpen.

Elsje, 26-08-2011 17:49 #78
Ik heb een MRI ondergaan voor mijn enkel. Ik zat tot m'n middel in het apparaat. Het geluid vond ik wel overheen te komen, wel kreeg ik bijna een gehoorbeschadiging van de muziek in de koptelefoon die waanzinnig hard stond. Heb ik dus maar even gevraagd of het zachter mocht. Wat ik wel heel raar vond was dat ik een soort van golven door m'n lichaam voelde gaan ongeveer tot aan m'n heupen, 'n soort druk. Toen ik dit na afloop meldde aan de verpleegster zei ze dat het onmogelijk was dat ik er iets van had gevoeld. Maar ik voelde het toch echt… zeker veel ijzer in m'n bloed?

Rits, 23-07-2011 01:08 #77
Voor het eerst een MRI-scan ondergaan vanwege een opgezette klier t.h.v. mijn linkerkaak. Dit is nu 4 dagen geleden en ben natuurlijk in afwachting van de resultaten welke ik binnenkort zal horen. De scan ook als niet prettig ervaren: had zeker niet langer moeten duren…
De reden dat ik hier nu reageer is vanwege 'after-effects' welke ik nog steeds ervaar:
1) allereerst sinds de scan een dizzy en zweverig gevoel wat nog nog steeds aanwezig is.
2) gelijk de eerste dag al het gevoel van te willen slapen… en ook nu nog steeds de drang om veel en langdurig te willen slapen.
3) concentratiestroonissen en moeite met lezen.
4) sinds de scan een overgevoelige maag gekregen en last van buikgerommel, winderigheid en lichte diaree.

Kortom… ik heb de MRI-scan als onaangenaam ervaren maar meer nog maak ik me wel wat zorgen voor de bijwerkingen die ik heb overgehouden van e.e.a… de uitslag van de scan laat nog op zich wachten.

Madi, 19-07-2011 16:41 #76
Heb vandaag voor de 2x een mri onderzoek gehad. Bij het 1e onderzoek heb ik de volledige 40 min volgehouden maar dit had geen 1 min langer moeten duren. Vandaag een jaar later de 2de, tot mijn eigen verbazing raakte ik in paniek na 7 min en wilden er direct uit. Ook wilde ik er niet meer in. het personeels heeft nog van alles geprobeert maar ik wilde echt niet meer. Nu moet ik wachten op bericht van de neuroloog wat hij nu verder gaat doen. Ik heb begrepen van het personeel dat het ook kan maar dan met volledige narcose. Het geluid valt idd erg mee het was meer de ruimte die ik had. Voor mij is het duidelijk ik ga er NOOIT meer in tenzij er iemand met een hamer bij staat voor een dutje.

Kato, 13-07-2011 22:39 #75
3 X MRI gehad en ik kijk er nog elke keer tegenop. Als je ervoor staat denk je dat je dat je nooit in dit apparaat zult geraken (terwijl ik 55kg weeg en 1.65 groot ben), eenmaal je erin ligt kan je best je ogen toehouden. Als je je ogen opendoet zit je net niet tegen 'het plafond' (ik spreek hier over 2cm). De geluiden vallen best mee (mij doen ze aan een drilboor denken), maar wat er in dit artikel is geschreven is sterk overdreven! Nadeel is wel dat je 30 tot 45min muisstil moet liggen. Voor alle mensen die er nog in moeten: eigenlijk moet je gewoon je verstand op 0 zetten, hoe bang je ook bent, en denken dat ze je niets gaan laten doen dat niet veilig is. (nog een voordeel, je kan er altijd zelf uitkruipen ;) )

Bart, 08-07-2011 10:49 #74
Ik vond het ook enorm meevallen. Het geluid is echt niet hard met (standaard) oordoppen in en van clausterfobie had ik ook absoluut geen last. Wel werd ik even kort misselijk, maar dit was vrij licht en van korte duur. Dit artikel is gewoon bangmakerij, al zou ik me misschien kunnen voorstellen dat iemand met HELE zware oorklachten hier niet tegen zou kunnen… maar ik denk dat een MRI-scan dan zeker niet het grootste probleem is.

Tine, 23-06-2011 18:08 #73
Vandaag MRI scan hoofd gehad.
Dat viel mij 100% mee, voor je hoofd ga je er half in, dus je benen en voeten zijn nog buiten. Je kon ook de ruimte buiten de scan zien. Voelde me niet opgesloten.
Het enorme lawaai is echt overdreven. Ik had een koptelefoon met lekker skyradio op, en ja je hoort allerlei gezoem en getik/geratel, maar echt niet oorverdovend of zo.
Echt laat je niet bang maken, want dat is helemaal niet nodig en binnen 20 minuten stond ik weer op de gang!

Aagje, 21-06-2011 14:08 #72
Gisteren een MRI ondergaan voor mijn schouder. Ik heb er veel te licht over gedacht van te voren. De injectie in mijn schoudergewricht was zeer pijnlijk en toen ik de MRI-buis inging bleek ik ontzettend bang te zijn. Voor mij voelde het weldegelijk aan als een doodskist. Ik lag met mijn hoofd en schouder midden in de tunnel, kon niets zien en zat voor mijn gevoel echt klem. Een verschrikkelijke ervaring. Ik heb de scan dan ook niet afgemaakt, maar moest voortijdig de noodbel indrukken, iets dat ik nooit had verwacht van mezelf. Ik ben in mijn leven nog nooit ergens bang voor geweest. Dus onderschat het effect van die benauwde ruimte op je geest niet. Blijkbaar kan het toch claustrofobische gevoelens losmaken. Nu, de dag erna ben ik erg draaierig in mijn hoofd. Ook heb ik gisteravond dikke voeten gehad omdat de vloeistof in mijn voeten was weggevloeid. Al met al een ervaring die ik niet nog eens wil meemaken. Op zich wel goed om eens te ervaren wat andere mensen meemaken omdat ik zelf wijkverpleegkundige ben.

Marijaa, 02-06-2011 21:25 #71
Was gisteren voor MRI-scan hoofd. Kreeg gelukkig oordoppen op, waande me in een betonboor fabriek hihi. Gewoon ogen dicht en verstand op nul, je ligt er ook niet voor de lol. Wel verstandig om altijd naam en geboortedatum te laten controleren, zodat daar geen vergissing kan worden gemaakt en je met andere patient wordt verwisseld. Zeker als je een veel voor komende naam hebt is dat bij ieder onderzoek aan te bevelen, er wordt n.l. lang niet altijd gecontroleerd in je bijzijn.

Youvan, 24-05-2011 17:00 #70
Net een MRI ondergaan. Ik heb tinnitusklachten en problemen met mijn gehoor. Door het artikel was ik nerveus geworden. Dat was echt niet nodig! Ik had oordopjes in en daaroverheen een koptelefoon. Het is inderdaad een geluid alsof je in een disco staat met oordoppen in. De laboranten waren erg behulpzaam. Mijn tinnitus is niet verergerd. Ik ben het helemaal eens met een van de reacties: dit soort bangmakende artikelen zouden niet geplaatst moeten worden!

Monique Rosseau, 19-05-2011 16:40 #69
Ik heb sedert jaren chronische tinnitus mede door aangeboren gehoormankementen. Ik ben 2 keer aan dezelfde oor geopereerd omdat er een cyste moest worden verwijdert. De eerste keer heb ik anderhalf jaar na de ingreep een ct-scan moeten laten nemen om na te gaan of alles o.k bleek. Spijtig genoeg bleek er opnieuw een cyste te zitten. Nu na weer anderhalf jaar na de 2e ingreep stelt de arts voor om een MRI-scan te laten doen omdat op een sc-scan niet duidelijk te merken zou zijn of het om een cyste gaat of om littekenweefsel! ik stel mij dus nog steeds in vraag of ik de 2e keer wel een cyste had! of dat het om littekenweefsel ging!. ik zal het toch nooit weten.
Nu zou ik dus die MRI moeten laten nemen maar daar ben ik doodsbenauwd van omwille van het helse lawaai dat het meebrengt. Ik weet dat indien ik dat 20 min. moet ondergaan ik volledig doof en draaierig zal zijn. Er is geen sprake van evenwichtstoornissen en ik heb geen oorpijn. Het onderzoek van buitenaf toont aan dat het trommelvlies mooi doorzichtig is. Ik heb momenteel geen enkel probleem: IS EEN MRI ONDER DEZE OMSTANDIGHEDEN EEN NOODZAAK? Dat is mijn vraag. Ik heb grote angst dat mijn gehoor na een MRI er nog slechter zal door worden.
Dank voor Uw spoedig antwoord.
M.Rosseau

Renee, 06-05-2011 14:31 #68
Ben net terug uit de MRI en een beetje boos op dit bangmakende artikel. Een MRI-scan doet geen pijn, maakt wel lawaai maar niet zoveel als het artikel suggereert en is zeker geen doodskist. De eerste keer stak m'n hoofd uit en kon ik de kamer en m'n vriend zien. De tweede keer hoefde alleen m'n hoofd in de tunnnel en kon ik via m'n borst de kamer in kijken. Ook is contrastvloeistof niet altijd nodig. Als je bang bent, laat jezelf niet gek maken door artikelen zoals deze, maar vraag eerst naar de feiten en praat erover met kundige mensen zoals je arts.

He, 08-04-2011 11:51 #67
Ook net terug van de MRI scan, ondanks alle verhalen over wachttijden in de gezondheidszorg verbaasde het mij de afgelopen week de snelheid waarmee er een mri en een afspraak bij de rugspecialist kon worden gemaakt. Voorafgaand aan de mri was ik wat ongerust over eventuele metaalsplinters die in de afgelopen 30 jaar wellicht in mijn oog waren beland. Ik kon me niet herinneren dat er ooit iets was blijven zitten, de huisarts zag geen noodzaak voor een rontgenfoto vooraf dus de afspraak van vamorgen laten staan. De scan op zich viel alles mee, de ruimte was absoluut niet benauwd, ik lag comfortabel op mijn rug, zeker na het vervoer in een personenauto. Het lawaai vond ik, zeker met de koptelefoon op, te verwaarlozen, beetje café, concert o.i.d produceert meer kabaal. Dus geen oorsuizen, pijn aan vullingen etc. Viel alles mee

Hb, 31-03-2011 15:21 #66
Henk, op 1 april (geen grapje) mag ik ook door de MRI scan. Ook ik ben eerder geopereerd, waarbij er metalen onderdeeltjes in mijn lijf zijn geplaatst. Ook ik heb navraag gedaan. Eerst bij mijn huisarts, die wist er eigenlijk helemaal niks over. Daarna ben ik gaan informeren in het ziekenhuis waar ik 2 x ben geopereerd. Het was èrg moeilijk om duidelijke informatie te krijgen en dat ging allemaal veel te lang duren. (schriftelijk aanvragen en dan duurt het een week of 3-4 voordat je wat info hebt)
Toen heb ik gebeld met de bewuste MRI afdeling waar ik morgen naar toe mag. Daar kreeg ik een erg vaag antwoord, maar het kwam er op neer dat het GEEN probleem moest zijn voor MIJ. (schouder en voet, mijn MRI is voor mijn rug) De "specialist" die ik aan de telefoon had gaf aan dat het geen probleem was, als de operaties langer dan 1 jaar geleden waren uitgevoerd… dacht hij?
Uiteraard begin ik er morgen nog n keer over.

Enhe Marie, sorry. Helaas is er ook onder medisch personeel (net als binnen andere beroepsgroepen) veel onkunde, ontwetendheid en onverschilligheid. Het gaat immers ook meestal allemaal wel goed. Je moet er echter niet aan denken dat JIJ net die ene bent, waar het wèl problemen opleverd.
Het is belangrijk om patienten goed en vooral eerlijk te informeren voordat ze ergens aan beginnen, zodat ze zelf, weloverwogen een beslissing kunnen nemen! Geen beren op de weg zien, maar wèl je eigen verantwoordelijkheid nemen.
Ik ga er vanuit dat het, ook voor mij morgen allemaal goed komt, net als bij de meeste mensen. Ik hoop morgen een diagnose te krijgen zodat ik verder kan en weet welke stappen ik moet gaan zetten om van mijn ondragelijke rugklachten af te komen.
Het is natuurlijk een klein wonder dat deze mogelijkheden (zoals een MRI) allemaal tot onze beschikking zijn en uiteindelijk is het aan jezelf of je op deze manier onderzocht wil worden.
Succes!

Henk, 27-03-2011 13:29 #65
Ik moet 19 april MRI ondergaan. Nu mijn vraag ik heb in 1995 een plaatje in mijn rug gehad (van metaal). Ziekenhuis gebeld of dat kwaad kan, kreeg als antwoord (eerst weet ik niet moet ik navragen) en na 2 seconden zegt ze: kan geen kwaad omdat het al lang geleden geplaatst is. Raar antwoord! Kan iemand mij dit uitleggen?

Greetje, 20-03-2011 13:26 #64
Vrijdag MRI van het schouder gehad. Alleen de vloeistof was even onprettig, dit was ook zonder verdoving. Gewoon stil liggen, je arm proberen te ontspannen en op de tanden bijten. Verder in de tunnel: doe of je onder de zonnebank ligt. ;)
Wel wat napijn gehad, maar de dag erna alweer gevolleybal!

Heidi, 14-02-2011 23:42 #63
Ik heb een week geleden een MRI met contrastvloeistof van mijn schouder gehad. Was alleen nerveus voor de contrastvloeistof, maar dat viel ontzettend mee. De verdovingsinjectie voelde ik wel eventjes, maar dat is niet meer dan normaal. Tuurlijk was het geen fijne prik, maar ja, welke is dat wel… Omdat ik de testprikjes bleef voelen moest ik nog een extra verdoving krijgen, waarna ik niks meer gevoeld heb. Helaas hadden ze moeite de juiste plek te vinden, waardoor de naald keer op keer opnieuw ingebracht werd en ik uiteindelijk een half uur heb gelegen voordat de contrastvloeistof op de goede plek zat. Mijn schouder voelde zwaar aan, alsof hij als een ballon opgeblazen werd, en werd warm van binnen, maar dit was niet erg storend.
De MRI zelf vond ik best comfortabel, ik kreeg een kussentje onder mijn knieen en tussen de buis en mijn onderarmen, zodat ik geen moeite had mijn armen stil te houden maar ze gewoon kon laten leunen tegen de zijkant van de buis. Ik heb nooit tegen harde geluiden gekund, maar met koptelefoon op klonk het alsof ik met oordopjes in in een discotheek stond, geen enkel probleem. Ook geen problemen met vullingen gehad.
Ik lag omdat het een schouderonderzoek was ook maar tot mijn middel in de buis, waardoor ik gewoon mijn spijkerbroek, riem en laarzen aan mocht houden.
Na het onderzoek totaal geen last gehad van duizeligheid, hoewel het personeel vertelde dat dit wel regelmatig voorkomt. Ook geen last van oorsuizen e.d.
De avond na het onderzoek en de volgende dag flink last van de schouder gehad vanwege de contrastvloeistof, alsof ik met mijn geblesseerde schouder een veel te zware boodschappentas getild had. Maar dit was met een paar paracetamol ook geen drama…
Al met al is het onderzoek mij ontzettend meegevallen, meer pijn dan bij een verdovingsinjectie van de tandarts heb ik niet gehad.
Voor iedereen die bang is voor de contrastvloeistof… laat je niet bangmaken door al die horrorverhalen, natuurlijk voelt de een er meer van dan de ander, en kan de een beter tegen pijn dan de ander, maar lang niet iedereen ervaart het onderzoek zoals het op deze pagina veelvuldig angstaanjagend beschreven is.

Marie, 01-02-2011 14:40 #62
Zulke artikelen moeten niet geplaatst worden. De zinnen zijn overdreven en het personeel van het ziekenhuis wordt onderschat. Het is een vervelend onderzoek, men moet niet bang zijn voor kleine ruimtes, maar veel mensen ondergaan het. Neem een vertrouwd iemand mee, lees geen horrorverhalen; iedereen ervaart het op zijn of haar eigen manier. Vertrouw op jezelf, denk aan leuke dingen en weet dat het maar voor even is. Wanneer je angst hebt: praat er met iemand over en vertel het aan het personeel.

Jurg, 20-01-2011 17:24 #61
Net terug van een MRI scan - helemaal geen probleem - oogjes dicht en het ondergaan, wetende dat het voor je eigen goed is dat er een juiste diagnose (hopelijk toch) uit voortvloeit. Inderdaad claustrofobie moet je niet hebben, maar dat zit vooral 'tussen de oren' doe je ogen dicht en je ziet niet dat je in een tunnel zit. 35 minuten is best lang om zo stil te liggen - vooral met rugpijn… aan wie ook een MRI scan moet ondergaan - d'ont panic - geen enkel probleem ondervonden.

Charlotte, 16-01-2011 22:14 #60
Afgelopen dinsdag ben ik in het ziekenhuis geweest voor een arthrografie en MRI, omdat mijn schouder 4 jaar geleden uit de kom is geweest, nadat ik van de trap viel. Gelukkig is hij daarna niet meer geluxeerd, maar ik heb er sindsdien wel altijd last van gehad.
De arthrografie was verre van prettig, omdat de radioloog twee keer moest prikken, aangezien de naald niet goed zat. Maar het was met name pijnlijk toen de contrastvloeistof werd ingespoten. Mijn schouder werd enorm zwaar en ik had het gevoel alsof hij ieder moment kon exploderen. Vervolgens door de MRI scan gegaan, dat ging allemaal prima. Ik kwam er alleen wel erg duizelig uit en heb tot vandaag nog steeds last van een soort evenwichtstoornissen of iets dergelijks. Ook heb ik nog vaak flinke pijnscheuten in mijn schouder, terwijl mij was gezegd dat ik max. 48 uur last kon hebben van een pijnlijke/stijve schouder. Heeft een van jullie hier ook ervaringen mee en wat is jullie geadviseerd?

Suze, 14-01-2011 11:38 #59
Ik ben 2 weken geleden in de MRI geweest en heb nu steeds een heel brandend gevoel in mijn buik. Is dat voor andere lezers misschien herkenbaar?

Tineke de Goede -. Groote, 05-01-2011 20:43 #58
Gisteren een MRI onderzoek ondergaan voor mijn schouder. Zag hier tegen op. Het onderzoek viel mee. Wat erg tegen viel was de contrastvloeistof. 2 artsen moesten er aan te pas komen. Er is flink aan mijn arm gedraaid.De vloeistof kregen ze met moeite in mijn arm. Na die tijd ontzettend veel pijn. Om de haver klap enorme pijn scheuten. Ik hoop dan ook nooit geen MRI onderzoek meer te moeten ondergaan. Die contrastvloeistof is toch geen pretje.
Tijdens het onderzoek had ik een kop telefoon op met muziek. Het kon mij niet meer schelen wat er ging gebeuren, als het maar snel afgelopen was. Door de pijn kon ik dus een aantal dagen niet mijn werk als verpleegkundige uitvoeren. En dat lijkt mij niet echt de bedoeling van een onderzoek.

Marlien, 09-12-2010 01:43 #57
Ik ben doof aan mijn rechtrdoor, ontdekt op mijn 6e. Nu ben ik 40 en het gehoor mijn linkeroor wordt steeds slechter, ook ervaar ik problemen met het evenwicht. Hiervoor maandag in de MRI geweest, wat een enorme herrie! Ik kreeg een koptelefoon met muziek maar eenmaal in de scan heb ik hier niets van gehoord. Toen ik uit de MRI kwam had ik enorm veel last van mijn evenwicht, kon niet meer alleen en recht lopen. Ook was mijn ene oor enorm gevoelig, ik heb het ziekenhuis verlaten met een vinger in mijn oor en daaromheen een sjaal, ondersteund door mijn partner. Ik kon niet meer recht lopen en geen geluid verdragen. en sindsdien kan ik niet meer rechtlopen, autorijden kan geen geluid meer verdragen. Mijn hoofd hangt naar links als ik ga staan, verdraai ik mijn hoofd dan val ik om, ook kan ik alleen kleine bewegingen maken. Ook telefoneren lukt me niet meer aangezien ik dan de stemmen niet kan verdragen. IK heb ook last van oorsuizen. Ik lig op bed met oordoppen in en stompel mezelf vasthoudend naar het toilet, als ik sta moet ik naar de grond blijven kijken en hangt mijn lichaam en hoofd naar links. Morgen belt mijn partner de KNO arts, hopelijk is er wat aan te doen.

Mevrouw N., 20-11-2010 21:47 #56
Vandaag onder een Philips fMRI scan gelegen, 60 minuten achter elkaar voor een psychologisch onderzoek. Ik ging erin met een open mind, niets op Internet gelezen. Ik kreeg oordopjes is, koptelefoon op (zonder muziek want ik moest kunnen praten met de arts aan de andere kant). Ik moest taken uitvoeren en mijn gedachten erbij houden.

Het duurde me allemaal erg lang en na zo'n 30 minuten begon ik me ook minder prettig te voelen. Draaierig, duizelig, druk op mijn hoofd en nek en wat een hoop herrie hoorde ik alsnog. Ik wilde niet op het balletje knijpen omdat ik al zo ver was en ik dacht dat ik me aanstelde en wilde niet als een watje overkomen…

Nu zo'n 12 uur later voel ik me nog steeds hetzelfde. Ook heb ik een soort van gek gevoel in mijn oren en hoor ik een soort ruis. Verder erg duizelig, misselijk, vreselijk moe, hoofdpijn en wat wiebelig op mijn benen.

Ik deed vrijwillig mee aan het onderzoek (voor wetenschappelijke studie) maar ik vond het helemaal geen pretje en ik zou het ook nooit meer doen, of het moet om dood of leven gaan.

Ik denk na deze ervaring ook dat een MRI best schadelijk zou kunnen zijn, zoveel herrie, magneten, dat kan toch niet goed zijn? Ik voel me in ieder geval nog niet de oude. Ik hoop dat dit morgen over is.

Trouwens ik vind dat ze mensen misschien ook even lichamelijk moeten controleren voor ze ze eronder leggen. Bloeddruk, vragen stellen over gehoor inderdaad ( ik heb gevoelige oren, vaak ontstekingen, etc), gewicht enzo.

Bert, 10-11-2010 22:21 #55
Een MRI scan gehad voor mogelijk een hernia in de rug. Het was mijn 2e keer en heb geen problemen ondervonden. Ik heb geen engtevrees dus dat helpt mee om zo, n buis in te gaan. Wat het lawaai betreft kan er wat aan gedaan worden d.m.v. een hoofdtelefoon te gebruiken wat bij mij hier in het ziekenhuis gedaan word, je kan je eigen favorite cd meenemen of het ziekenhuis vraagt welke zender je wil beluisteren dus het geluid van de MRI word daardoor wel gereduceerd maar ik kan me best voorstellen dat het problematisch word voor mensen met claustrobofie. Goede voorlichting en vriendelijk personeel kan veel goed maken.

Ik, 19-10-2010 07:25 #54
Gister een MRI gehad, met contrastvloeistof vanuit de MAMMApoli. Was van te voren verschrikkelijk onrustig, had zoveel enge verhalen inmiddels gehoord. Mijn 14 jarige dochter ging mee, ook zij heeft een aantal jaar geleden een MRI met contrastvloeistof gehad en ze was voor het onderzoek al druk bezig met het ontkrachten van de horrorverhalen. Nou, mijn meis had gelijk! Het is een korte buis, aan beide kanten volledig open. Deze buis vind ik zelf behoorlijk ruim, goed verlicht en helemaal niet beangstigend. Ik moest op mijn buik erin, kreeg mooi een kussentje onder mijn benen, deken over me heen en een kussentje onder mn kin. Wat me wel tegen viel was de vloeistof. Nee, het doet geen pijn, maar IK voelde direct dat er een vreemde stof in mn lichaam kwam; mn hart begon sneller te pompen, mn arm werd koud en tintelig (kreeg de neiging om mn arm te bewegen, wat ik achterwegen gelaten heb uit angst dat de MRI dan zou mislukken en het langer zou duren), vieze ijzersmaak in mn mond en warm gevoel onder in mn buik.
Ik had heel fijn een koptelefoon op, zonder toegevoegd geluid en dan is het geluid van de MRI goed vol te houden. Verder heb ik er helemaal niks van gemerkt; geen pijnlijke vullingen of heet aanvoellende tattoeages.
Ik kan achteraf zeggen dat ik me voor niks druk gemaakt had en het zo weer zou doen!:-):-)

Marinka, 31-08-2010 17:51 #53
Gisteren een MRI van mijn hoofd gehad. Ik had er ook al eens eentje van mijn buik gehad, dus wist ongeveer wat ik kon verwachten. Het is inderdaad een lawaai maar niet oorverdovend. Ik ben met mijn ogen dicht gaan liggen en ben rustig in-en uit gaan ademen. Het is inderdaad een nauwe tunnel en ook de kap over je hoofd is niet ideaal, maar al met al vind ik het erg meevallen. De muziek op de koptelefoon werd af en toe door het lawaai overstemd.

Hennie, 24-08-2010 13:34 #52
Ik lees de verhalen hier allemaal, ik moet 17 september door de MRI ( schouder ). Heb al eens eerder een MRI voor de rug gahad maar toen vond ik het meevallen.
Waar ik wel tegen op zie is dat ik van te voren een Arthrografie krijg, Contrast in de schouder.
Hier zie ik meer tegenop dan de MRI.
Lees ook steeds dat deze injectie zeer pijnlijk is, wie heeft hier ervaring mee.

Michèle, 18-08-2010 14:57 #51
Vandaag een RX halswervelzuil moeten laten uitvoeren. Niks speciaals op te merken stond er in het besluit van de radioloog.
Mijn probleem: als ik met mijn vinger druk boven het oor dan knispert het langs de andere kant door, zo langs de halswervel en schouder.
Mijn vraag: kan er een MRI scan genomen worden van het kaakgewricht en moet je dan volledig in de tunnel of een gedeelte ervan, ik heb namelijk angst van opgesloten te zitten en raak dan in paniek. Wat moet ik doen?

Marc, 28-07-2010 12:37 #50
Gistermiddag een korte MRI (ca. 20 minuten) gehad van mijn hals. Kreeg een koptelefoon op, met eigen CD muziek erop, maar het geluid stond te zacht zodat ik het grootste deel van de tijd wel de scanner hoorde - alhoewel niet hinderlijk hard - en niet mijn muziek. Tijdens MRI verder nergens last van gehad, maar goed, mijn hoofd heeft niet onder de scanner gelegen dus ook al heb ik een gouden kroon en wat amalgaam vullingen kan ik daar niet over oordelen. Merkwaardig kreeg ik gisteravond thuis wel last van spierpijn in mijn dijbenen aan de voorkant, terwijl ik toch verder niets daartoe gedaan heb. Bij anderen las ik niets over spierpijn, dus of er verband is?

Rudolf, 15-07-2010 12:44 #49
Naar aanleiding van een lichte tinnitus (oorsuizen) rechts na onbeschermd boren in beton door KNO arts naar MRI Centrum Amsterdam gestuurd. Kreeg muziek/koptelefooon op. Een ongelofelijke herrie. In balletje geknepen waarop ze sessie zouden stoppen.Gingen echter nog even door alvorens te stoppen. Gezegd dat ik kwam voor een tinnitus en niet om er een op te lopen. Toen pas kreeg ik oordoppen erbij. Ondanks dat bleef de herrie onverdragelijk. Na enige tijd laten stoppen. Kon toen van duizeligheid niet meer op mijn benen staan of lopen. Daarna had ik ook in het linker oor tinnitus en is de rechter kant ondraaglijk geworden. Nu al een half jaar dag en nacht zwaar belast en is mijn normale leven haast onmogelijk geworden. Ben somber en depressief geworden door het constante suizen in mijn hoofd. Ik was altijd een vrolijk en positief mens. Blijf weg van die apparaten tenzij men van een tumor verdacht wordt. Men zou ook eerst moeten testen of de persoon het geluid van de machine aan kan. Maak een audiogram van de gehoorschade maar blijf weg van de MRI machine als het niet beslist noodzakelijk is. Het geneest je probleem niet en is meer een standaardprocedure en meest onnodig bij gehoorproblemen die door overmaat aan geluid veroorzaakt zijn.

Leo, 15-07-2010 12:15 #48
15 jaar geleden heb ik een MRI scan van mijn nek moeten laten maken en ik ging daar onvoorbereid naar toe. Smalle tunnel, plastic kap over je hoofd, enfin ik was er binnen 2 minuten weer uit. Vandaag moest ik er weer aan geloven, voor migraine klachten. De tunnel was korter dan ik me herinnerde, de operator was heel meelevend en er zat een spiegeltje boven op de plastic kap. Ik had ook wat kalmerends ingenomen. Dat spiegeltje scheelde echt enorm, als je erin ligt zie je niet dat de tunnel kort is, maar met dat spiegeltje wel, je ziet ook de operator en ik had een koptelefoon met een radiozender naar keuze. De herrie viel me reuze mee. Al met al geen pretje, maar goed te doen. Het duurt wel lang voor je gevoel, sessies van geluiden die werden aangekondigd van 4 minuten leken veel langer te duren, zeker in het begin. De radio was een mooie afleider. Ik ben opgelucht dat ik het volgehouden, heel andere ervaring dan 15 jaar geleden. De herrie is ook echt niet hard, doet het meest aan experimentele house muziek denken en is echt te doen. de immense herrie zoals beschreven vind ik zwaar overdreven. Mocht je angst hebben voor kleine ruimtes, weet dat je er altijd zo weer uit kan. Desnoods dan maar geen MRI, of één onder licht narcose. Beschouw het niet als "gek", dit werd door zowel neuroloog als operator ook bepaald niet beschouwd als aanstellerij. Een aantal zaken die in bovenstaand stuk staan beschreven kan ik niet beoordelen, maar ik vind de teneur toch wel wat angstaanjagend.

Stephanie, 21-06-2010 16:58 #47
Het is wel makkelijk gezegd van sommige mensen dat mri niet schadelijk is omdat zij geen schade hebben ondervonden. Het hoeft niet zo te zijn dat iedereen er last van ondervind, niet iedereen is sowiezo ook voor dezelfde dingen gevoelig en elk lichaam reageert weer anders op dingen. Geluidsoverlast is ook zeker niet iets om te negeren, ik ken genoeg mensen die daar problemen van ondervinden door te vaak naar harde muziek te hebben geluisterd!
Ik vind het ook jammer dat artsen dan soms zo laconiek reageren op klachten van patienten. En ze helaas ook niet altijd open staan voor andere dingen ( zoals andere bijwerkingen in de stukjes hieronder) dan ze ooit uit hun boekje hebben geleerd, terwijl dingen vaak genoeg achterhaald worden en het dus eigenlijk heel star is.
Ze weten uiteindelijk ook alleen maar wat ze in een hun boekje ooit hebben geleerd ( om het maar even kort door de bocht te zeggen). Maar dat boekje blijkt ook wel eens niet geheel te kloppen.


Maar los daarvan als je denkt ernstig ziek te zijn lijkt mij de beslissing snel gemaakt om wel een mri te ondergaan.

Stephanie, 21-06-2010 16:33 #46
Aan Leysen Maryse:
Amalgaam vullingen zijn sowiezo slecht voor de gezondheid, het is vaker gebeurd dat mensen deze vullingen hebben vervangen door witte vullingen en er toen inene een heleboel lichamelijke klachten verdwenen.
Misschien een idee om ze te vervangen.

Callisz, 10-06-2010 20:21 #45
Op 8 juni jl. heb ik een dubbel MRI onderzoek ondergaan. Mijn halswervels en hoofd (hersenen) zijn onderzocht. Ik heb tijdens of na het maken van de MRI totaal geen pijn- of andere klachten ondervonden. Ik heb almagaamvullingen in mijn kiezen, een gouden kroon, een tatoeage en permanente make-up. Maar… ik heb helemaal nergens last van of pijn aan gehad. Ik vind dan ook dat dit artikel een zeer hoog bangmakerij-gehalte heeft. Natuurlijk reageert iedereen anders en het is dan ook verstandig om je van te voren goed te (laten) informeren. Maar laat je (vooral vooraf) niet bang maken door dit soort artikelen! Het lawaai waar men over spreekt is goed te verdragen als je oordoppen draagt (verkrijgbaar bij de drogist). Je krijgt ook een koptelefoon op met muziek (neem een CDtje met je favoriete muziek mee!) Als je je ogen sluit (en gesloten houdt) als je in te tunnel wordt geschoven en je concentreert op de muziek, is de kans op claustrofobie absoluut tot een minimum beperkt. En het allerbelangrijkste: blijf rustig ademen en blijf zo stil mogelijk liggen. Zo voorkom je dat het onderzoek langer duurt omdat men nieuwe opnames moet maken. Het is mij echt zoooo meegevallen! Veel succes voor degenen nog door de MRI moeten. Het valt echt reuze mee!:-)

Tania, 17-05-2010 20:12 #44
Ik heb 15 febr een mri laten maken en s ochtends de 16de ben ik wakker geworden met oorsuizen!
nu na drie maanden is het nog niet over :-(
ik heb echt het gevoel dat het dr het felle lawaai komt, doch de mri dienst zegt dat het onmogelijk is.
men kno arts zegt dat het wel mogelijk zou kunnen zijn omdat ik heel gevoelige oren heb.
de oortests wijzen uit dat er één toon is die minder goed is dan de andere tonen.ik heb erg veel spijt dat ik ooit een mri heb laten uitvoeren.
en vindt het heel spijtig dat dit het einge artikel is over dit onderwerp op internet.
momenteel ben ik heel depressief dr het vele lawaai,
heeft iemand tips?mercikes, Tania

en ik had helemaal geen angst vrde mri hoor!

Marco, 17-05-2010 10:52 #43
Vandaag een MRI van mijn schouder gehad. Het is wel wat een vreemde gewaarwording als je net in die buis ligt. Voor de rest merk je eigenlijk niks van. Je ligt comfortabel, hebt een koptelefoon op met muziek. Als je gewoon ontspant en je lekker op de muziek focust is het helemaal geen probleem. Je hoort het apparaat wel maar ik vond het niet storend. De truc is gewoon je niet druk maken en rustig ademhalen.

Rick, 06-05-2010 20:18 #42
Op 06-11-2009 heb ik mijn ervaringen met een MRI-scan beschreven, met name het geluidsniveau. Het is moeilijk aan te tonen maar mijn gehoor heeft danig te leiden gehad van deze gebeurtenis. Ik weet dat ik er voor tot ca. 15kHz kon horen. Na de scan hoor ik nog maar tot 11kHz. In feite gebeurd daar waar medici altijd voor waarschuwen: gruwelijk hoge geluidsniveaus in discotheken en oordopjes. Dat je het niet direct als schadelijk ervaart wil nog niet zeggen dat het dat ook niet is.

Ciska, 29-04-2010 20:47 #41
Vandaag in de MRI geweest voor mijn rug. Stelde niet veel voor. Het lastigste was stil blijven liggen. Helemaal met die housebeat er bij ;-) Ik heb wel de hele tijd mijn ogen dicht gehouden om geen claustrofobisch gevoel te krijgen. De metalen draad achter mijn tanden gaf geen problemen.

Tom, 27-04-2010 18:48 #40
Heb vanochtend een scan van hoofd en nek gehad. Was voor het eerst en dit gaat geen nieuwe hobby van me worden. Vooral bij de hoofdscan ging het geluid me door merg en been. De hoofdtelefoon met muziek kon ik niet meer horen vanwege de herrie. Kan me voorstellen dat wanneer je claustrofobisch bent aangelegd het helemaal geen pretje is.
Al met al is het 30 minuten afzien, maar geef je maar over en het is zeker wel te doen!

Peter, 21-04-2010 22:19 #39
Dit is zeker een bangmakerij! Heb vanavond een MRI Scan van mijn knie moeten laten maken, maar het viel echt reuze mee! Het geluid van de MRI is wel vrij hard, maar tegenwoordig mag je je eigen CD meenemen, en dan zetten ze die op voor je! headset op, en luisteren maar! De begeleider legt alles goed uit, en in de wachtkamer staat al aangegeven wat je allemaal verboden is wat je wel en niet mee mag nemen, als je de MRI ondergaat! Ik zeg: Mensen, maak je geen druk, dit is echt pure bangmakerij!

Daan, 11-04-2010 23:52 #38
Wat een bangmakerij is dit artikel zech. Ik raad mensen die binnenkort een MRI hebben echt aan om dit artikel absoluut niet serieus te nemen. Het geluid is redelijk hard, maar het zal echt geen tinnitus of hyperacusis veroorzaken. Het geluid in de gemiddelde discotheek is vergelijkbaar qua volume en hoewel er ontzettend veel mensen zijn die wekelijks zo`n discotheek bezoeken (lange en regelmatige bloodstelling aan hard geluid heeft een veel hoger risico) zijn de mensen die hier problemen van oplopen ook te verwaarlozen.

De grootste onzin van dit artikel vond ik nog wel het temperatuursverschil dat volgens jullie zou kunnen lijden tot problemen. In een mri kan het zijn dat je een paar graden warmer wordt, echt geen tientallen. En al zou dat zo zijn; heb je ooit iemand gezien die onvruchtbaar is geworden of brandwonden heeft opgelopen door een rondje sauna?

Stop met mensen bangmaken. Niet een MRI, maar dit artikel zou LEVENSGEVRAARLIJK kunnen zijn want wie weet is er wel iemand met ernstige aandoeningen die niet kunnen worden geconstateerd omdat hij/zij aan de hand van dit artikel een MRI scan heeft geweigerd.

P.S. Ik heb zelf vorige week een MRI van mijn hoofd gehad en vond het echt niks voorstellen. Ik heb het van nature ook niet zo op kleine ruimtes, maar ik heb gewoon mijn ogen gesloten en heb het allemaal over me heen laten komen.

Jaap, 29-03-2010 12:42 #37
Als je bovenstaand verhaal leest, zou je het bijna niet meer doen, omdat je er halfdood uitkomt klinkt het. Ik heb onlangs vrijwillig meegewerkt aan neurologisch onderzoek en 2x 30min. in een Siemens fMRI-scanner gelegen. Oordoppen in, koptelefoon op, computerpad in de handen om taken uit te voeren, viel allemaal reuze mee. Ben blij dat ik het gedaan had!

Ik kan niet spreken voor mensen met defecten/bandages/klachten die erin moeten, maar als je een gezond persoon bent valt het naar mijn idee wel mee. Ik kom er steeds meer achter, dat niet alles wat je op internet leest, gelijk waar is- hoe profi een website er ook uitziet!

Mijn vullingen (amalgaam) gaven geen probleem, riem moest wel af, knoopjes in jeans waren ook niet magnetiseerbaar. Tunnel is vrij smal, maar wel comfortabel. Kussen onder de knieën en ellebogen, hoofd zit vrij stevig ingeklemd. Licht gaat uit (in mijn geval), ik had een schermpje voor mij waar ik op moest focussen, dus dat was wel prettig.

Ik kan niet voor andere mensen spreken, maar je hebt mensen die krijgen al last van hun lichaam als ze een loempia met ketchup eten, tja… wat moet je dan? Dan kan ik mij indenken dat je dit erg vindt inderdaad.

Christine, 23-02-2010 21:48 #36
Ik heb vandaag ook een MRI-scan gehad. Ik zag er een beetje tegenop. Ik werd zeer vriendelijk ontvangen en ik kreeg enige uitleg. Eenmaal in de tunnel leek er in eerste instantie niets aan de hand. Ik zei nog tegen de radioloog dat het me reuze meeviel. Ik kon me goed ontspannen. De radioloog waarschuwde me via de intercom dat ik niet moest schrikken van het harde geluid. Ik verwachte heel wat, maar het geluid viel me reuze mee. De eerste 2 minuten scan verliepen zonder problemen. Aan het eind van de tweede keer 2 minuten scan kreeg ik plotseling pijn in mijn kiezen waar flinke amalgaamvullingen in zitten en het gevoel dat mijn wang flink opzette. Ik probeerde de pijn te negeren, omdat ik dacht dat dit 'tussen mijn oren' zat. Ik ontspande en ademde rustig door en opeens voelde ik me wegtrekken, net alsof ik flauw zou vallen. Gelukkig stopte de scan op dat moment en het gevoel verdween. De radioloog vroeg via de intercom hoe het ging. Ik vertelde hem over het gevoel van flauwvallen en over de kiespijn en vroeg of dit?tussen mijn oren? zat, even viel het stil, dus ik stelde nogmaals mijn vraag en na een korte stilte antwoordde hij aarzelend dat het dat zou kunnen zijn. Hij wilde door met de scan en ik vroeg hem even te wachten totdat ik weer ontspannen was. Toen zei hij bot we moeten nu door, de keus is aan jou doorgaan of stoppen. Ik besloot te stoppen. Ik werd er uit gehaald en hij zei ga maar naar huis en neem contact op met je arts. Ik barste spontaan in tranen uit. Ik schaam me vreselijk! Ik heb nog steeds last van mijn kiezen. Ik voel me echt waardeloos, een kneus, echt verschrikkelijk!

Sanne, 04-02-2010 19:24 #35
Hallo allemaal,

Ik heb afgelopen dinsdag een mri-scan van mijn hersenen laten maken in het ziekenhuis in Venlo.
Ik had vantevoren op verschillende sites gelezen over een mri-scan zodat ik wist wat ik kon verwachten.
Ik moet zeggen dat dit mij allemaal erg zenuwachtig maakte en dat dit achteraf nergens voor nodig bleek te zijn.

Ik werd erg prettig ontvangen door de laborante. Ze stelde mij eerst een aantal vragen en vervolgens moest ik mij omkleden. Na 5 minuten werd ik opgehaald en liep ik de kamer waar de mriscan stond binnen.
In mijn verbeelding was de tunnel veel smaller en ook veel langer, dus dat viel af meteen mee.
De laborante vertelde dat ik de tunnel ingeschoven zou worden en dat ze via een koptelefoon met mij kon communiceren. Afhankelijk van de verkregen beelden zou gekeken worden hoeveel scans er nodig waren.

Ik vertelde dat ik erg gevoelig was voor geluid en toen kreeg ik van die dikke gele oordopjes en daarbovenop nog een koptelefoon met muziek. De laborante moest de muziek op het hardst zetten, anders hoorde ik het niet door de oordopjes heen.
Mijn hoofd werd met 2 steunen vastgezet (tegen je oren, wat het geluid ook nog dempt!) en vervolgens werd ik de scan ingereden.
Ik moest een scan vanm ijn hoofd, dus lag ik er maar tot mijn navel in. Als ik een beetje schiun keek, kon ik njog naar buiten kijken, wat ik wel prettig vond.
De laborante zei via de koptelefoon dat ze eerst een scan van 20 sec zou maken. Dit was dus zo voorbij.
OMdat ik rustig was maakte ze daarna 2 scans van 3 1/2 minuut.
Ik moet zeggen dat het geluid me erg meeviel. Het leek net of mijn broertje op de kamer naast me housemuziek op had staan… niet akelig ofzo. Je moet je er vooral niet op concentreren. Gewoon lekker je ogen dichtdoen en wat wegdromen.
Na die 2 scans van 3 1/2 minuut kwam de laborante binnen en ze vertelde dat de beelden allemaal goed waren en werd ik weer uit de scan gerold.

Ik kan alleen maar zeggen: het stelt echt niks voor. Door op internet te lezen word je alleen maar bang gemaakt.
Oke de verhalen over de risisco's zouden kunnen kloppen, maar meestal ga je ook niet voor niks onder een scan. Ik had zoveel klachten dat ik de eventuele risico's dan maar op de koop toe neem!

Esm, 03-02-2010 20:00 #34
Tja, de gevaren van een MRI. Je kan net zo goed een stukje schrijven over de gevaren van oversteken of de gevaren van een broodje eten. Ja, er kunnen zich inderdaad gevaarlijke situaties voordoen, maar die zijn echt maar zelden.En een MRI heb je meestal niet zonder reden. Ik heb nu 2x een mri-scan gehad, 1x een half uur en 1x 2 uur erin gelegen.
Het geluid is echt wel te doen, zolang je er maar niet op focused. Heel nuttig is een CD meegeven die gedraaid wordt (als dat kan natuurlijk) en focus je op je muziek. Ook is de ruimte helemaal niet zo eng als je geen claustrofobie hebt. Ik wist niet zeker of ik het had, maar ik hield gewoon 2 uur lang mijn ogen open in de mri, er was niets engs aan.
Het enige vervelende was dat ik 2 uur stil moest liggen, wat niet prettig is als je o.a. niet goed ter been bent.
Als je bang bent voor je de mri in gaat: bespreek en vraag alles aan de laboranten daar. En lees je goed in, bijv. met patiëntenfolders. Dan weet je wat je staat te wachten, en merk je dat het heus meevalt.

Angela Clavaux, 09-12-2009 19:21 #33
Ontzettend bedankt voor bovenstaande informatie!
Vanmorgen, reeds in de MRI tunnel geschoven heb ik de begeleider gesommeerd mij direct uit de tunnel te halen nog voor de scan nog was begonnen, De dame was verbaasd… u bent heel rustig! Ja, zei ik en toch ga ik het niet doen! Intuitief beslist maar na het lezen van uw artikel ben ik zo blij! Ik ben namenlijk gevoelig voor geluid. Een restverschijnsel van een aangezichtsverlamming! Ik weet nu zeker dat ik schade heb voorkomen terwijl ikzelf denk dat de MRI helemaal niet nodig is! U heeft gelijk, het gaat op de manier van baat het niet dan schaad het niet! In mijn geval had het zeker geschaad! Hartelijke groet!

A. Vriendts, 22-11-2009 09:56 #32
Ik moet onder de mri scan, maar ik heb tweeinplantaten met een brug in mijn mond, nu word er gezegd dat het niet kwaad kan, hoe zit dat nu dan?ik heb het doorgegeven in het ziekenhuis.nu voel ik ik niet prettig.graag antwoord of het wel kwaad kan.bij voorbaat mijn dank.ik ben 70 jaar.en ben bang in enge ruimtes

Ingrid, 12-11-2009 19:39 #31
Ik heb gisteren een MRI-scan van mijn hoofd ondergaan in het ziekenhuis in Dokkum. Ik zag er een beetje tegenop, maar zo'n scan maken ze niet voor niks dus "het moest maar even gebeuren". De man die me begeleidde was een aardige man die me goed voorbereidde op hetgeen er komen ging. Het gaf me een heel erg veilig gevoel. Het vastliggen in de helm vond ik niet fijn, het geluid ook niet, maar gelukkig had ik wat hardere muziek (Anouk) op m'n cd gezet. Halverwege opende ik mijn ogen en kreeg ik een beetje een raar gevoel. Gauw dus weer mijn ogen dicht en concentreren op de muziek. Ik was blij dat ik eruit mocht en nog blijer toen ik de uitslag kreeg.
Niet alles in het leven is leuk, maar sommige dingen moeten gewoon. Je inlezen in een onderzoek is prima, maar laat je niet bangmaken! Elk individu ervaart de dingen anders.

Steven, 11-11-2009 10:29 #30
Binnenkort wordt er een MRI uitgevoerd, waarbij het hoofd wordt bekeken i.v.m. duizeligheidsklachten. Onlangs zijn er in de kransslagader 2 stents geplaatst. Nu vraag ik mij af, hebben de magnetische velden en/of de geluidtrillingen daar nog invloed op?

Rick, 06-11-2009 23:44 #29
Dit artikel vond ik bij het googlen nadat ik een MRI-scan moest ondergaan. In artikel en de reacties kan ik me heel treffend herkennen. Voorafgaan was ik op geen enkele manier voorbereid op wat er ging gebeuren. Even door een soort rioolbuis heen leek me geen probleem. Pas op het moment dat ik voor het ding lag werd mij duidelijk dat het lawaai zou maken omdat ik een koptelefoon op kreeg. Ik ben erg gevoelig voor geluid en kan hard geluid helemaal niet verdragen. Door de bedienende verpleegkundigen werd niets uitgelegd en tijdens het scannen werd ook op geen enkele manier gecommuniceerd. Het scannen maakte een hels kabaal, 100db heb ik later gelezen. Dat is hard hoor, als of je naast een drilboor ligt. Langzamerhand werd ik er helemaal naar van. Toen het een tijdje bezig was werd ik in mijn lichaam verwarmd tijdens het kabaal, alsof ik in een magnetron lag. Hierdoor voelde ik me nog slechter worden. Om wille van het onderzoek heb ik het nog zo'n 25 minuten volgehouden, toen was ik op en heb in het balletje geknepen en me eruit laten halen. Ik heb uitgelegd dat dit voor mij een foltering was, dat ik niet tegen lawaai kon, dat ik op geen enkele manier was voorbereid, dat er op geen enkele manier werd gecommuniceerd. Volgens mij is dat allemaal niet overgekomen bij de verpleegkundigen. Die hebben blijkbaar geen menselijk gevoel. Nog meer dan één dag heb ik me naar en misselijk gevoeld. Dit was een afschuwelijke ervaring. Met de juiste voorbereiding, extra oordoppen, wat aandacht en gevoel denk ik dat het lang zo erg niet geweest zou zijn.

Erik, 05-06-2009 01:47 #28
Vandaag mijn eerste MRI-scan gehad en ik moet zeggen, door het lezen van de reacties op de site was ik behoorlijk zenuwachtig.
De scan vond plaats in het Haga Ziekenhuis in Den Haag omdat ik mogelijk een cyste in mijn schouder heb. Ik werd in een vreemde houding op mijn zij gelegd met een zandzak op mijn arm zodat ik die niet kon bewegen. Ik had een cd met muziek meegenomen die ik door de koptelefoon die ik opkreeg hoorde.
Toen ik het aparaat in schoof verwachtte ik een hels kabaal dat pijn aan mijn oren zou doen, maar dat viel heel erg mee, het klonk als een heel snel tak-tak-tak, een beetje als speedcore/terror-muziek, alleen zonder melodie. Maar doordat ik de koptelefoon op had, klonk dit helemaal niet zo hard dat het storend was.
Ik vond het niet claustrofobisch omdat mijn voeten er nog uitstaken en ik het gevoel had er maar ongeveer een meter diep in te liggen. Ik hield het grootste deel van de tijd mijn ogen dicht, maar opendoen was niet eng of zo, ik zag enkel de binnenkant van de buis op ongeveer 10cm afstand. De binnenkant van de buis was verlicht en door de oncomfortabele houding kon ik niet slapen.
Na ongeveer een half uur had ik er wel een beetje genoeg van en moest ik nog 10 minuten langer. Dit was veverlend, omdat ik een beetje last van mijn arm kreeg, maar meer dan vervelend zou ik het ook niet willen noemen.
Mensen moeten blij zijn dat er technieken als MRI bestaan, waardoor afwijkingen zonder operatie zichtbaar kunnen worden gemaakt. Een scan doe je niet voor je lol, maar ik heb het zeker niet zo erg ervaren als de mensen die een paar posts onder hebben gereageerd. Dus mocht je iets (denken te) mankeren, laat je alsjeblieft niet tegenhouden om een scan te maken!

Elke, 12-05-2009 22:30 #27
Ik ben twee maal in een MRI geweest niet wegens een of andere aandoening maar gewoon voor een onderzoek. Het eerste was voor het testen van verschillende kniebraces op de hersenactiviteit en het andere was een of ander psychologie onderzoek waarbij je verschillende namen en bijhorende zinnen kreeg en nadien een vragenlijst moest invullen. Mijn ondervindingen; de eerste maal zat mijn hoofd compleet vast (ik moest m'n knie telkens plooien en strekken maar mijn hoofd mocht niet bewegen omdat dit slechte beelden zou opleveren) dat was niet echt aangenaam maar nu ook niet bepaald uiterst irritant. Het tweede onderzoek duurde behoorlijk lang en daar ben ik toen zelfs eventjes in slaap gevallen :-p.
Tja ik had een hele dag les gehad en het was daar aangenaam warm. Dit is dan ook het enige dat ik kan bevestigen van de MRI, namelijk dat het aangenaam warm is in zo'n ding.

John, 12-05-2009 19:23 #26
Vanmorgen een MRI ondergaan van mijn hoofd. Tijdens en na het onderzoek nergens last van gehad, lekker met gesloten ogen het onderzoek ondergaan. Als je het bovenstaande artikel leest en sommige commentaren zoals die hieronder zijn weergegeven, zou een MRI een verschrikking en nogal risicovol moeten zijn. Wel, zo heb ik het niet bepaald ervaren. Akkoord, het geluid lijkt op een uit de hand gelopen house party maar om te zeggen dat je, nadat een en ander achter de rug is met suizende oren onder het apparaat vandaan komt, nee.
Volgens mij heeft hoe je een en ander ervaart alles te maken met de instelling van de persoon waarmee die zo´n onderzoek ondergaat. Als je jezelf tevoren over van alles en nog wat druk maakt dan zou je dit onderzoek misschien als minder prettig kunnen ervaren. Als je het onderzoek ingaat met de instelling dat je dit moet ondergaan om bepaalde zaken te kunnen uitsluiten c.q oorzaken van bepaalde verschijnselen te kunnen achterhalen dan beleef je een en ander misschien als minder heftig.
Ik heb op die manier ook verschillende operaties ondergaan (ook weer met het idee van: ik kom hier om beter gemaakt te worden). De artsen en verpleegkundigen stonden versteld van de snelheid waarmee ik van de ingrepen herstelde, het wegblijven van bijverschijnselen na de narcose enz. Als je jezelf niet teveel laat leiden door angst of zaken die misschien zouden kunnen gaan gebeuren, dan merk je dat het allemaal wel meevalt. Dat heeft niets met ongevoeligheid te maken maar alles nuchter en positief kunnen en willen bekijken en hoofd van bijzaken scheiden.

Met dit soort zaken omgaan is te leren, net als het leren omgaan met tegenslagen. Alleen staat of valt dit leerproces wel met de persoonlijke instelling van de betreffende persoon.

Een mens lijdt het meest door het lijden dat hij vreest.

Clee, 14-03-2009 02:59 #25
Positief! Blijf kalm want je denkt immers te weten dat deze MRI procedure noodzakelijk zal zijn voor de doktoren voor het doen vaststellen van hun juiste diagnose! Vervolgens weet je dat je alles wilt doen om maar een kans te hebben om weer beter te willen doen worden!

Zelf heb ik nu dit vorige week meegemaakt. In het begin van het onderzoek behoorljk verrast door de geluiden die op me werden "afgevuurd". Na deze verrassing heb ik gewoon geprobeerd zoveel mogelijk te doen ontspannen. Gedachtes als hoe technisch dit allemaal niet was tot inbeelden dat ik rustig in een "gezondheidscocoon" lag, deed me gewoon rustig doen blijven. Overigens, vooraf en tijdens werd ik correct en rustig ingelicht door de betreffende mensen over hoe of wat!

A. Brand, 18-02-2009 15:25 #24
Ik was opgegeven voor en MRI na een beroerte, kon met moeite de verpleging waarschuwen voor het aanwezig zijn van metalen gehoorbeentjes en last van hevig oorsuizen.
Gelukkig heeft deze verpleegkundige informatie ingewonnen bij het AMC, waar deze operatie uitgevoerd was, en kon ze de neuroloog overtuigen van het gevaar waardoor het gelukkig niet doorging.
Zelf kon ik het niet vertellen daar ik hevige afasie had en geheel niet kon praten.

Sacha, 14-02-2009 23:39 #23
Recent ben ik voor de ca. 18e keer 'ben de tel een beetje kwijt' in een MRI-scanner geweest. Zelf heb ik geen claustrofobie en, ben in het verleden ook tweemaal in een MRI-scanner geweest die niet tunnelvormig is. Deze leek meer op een soort broodje hamburger. Een ronde schijf waar je op ligt en een soortgelijke schijf die daar boven hangt. Met afgezien van een meter aan beide zijden, vrij uitzicht. Volgens mij zijn deze speciaal zo gemaakt omdat veel mensen claustrofobisch of niet toch moeite hebben met een tunnel. Lijkte me goed nieuws voor ieder van u die daar ook moeite mee heeft.

Verder maakt het apparaat maakt wel lawaai, maar gehoorschade krijg je hier zeker niet van. Je krijgt een hoofdtelefoon op en ze kunnen muziek voor je aanzetten. Iets wat ik zelf nooit wil.

Zelf maak ik me meer zorgen over de mogelijke langer termijn schade van zo?n sterk magnetisch veld en de contrastvloeistof. Ik weet wel dat er geen enkel bewijs voor eventuele de gevolgen zijn, maar dat bestaat feitelijk voor het tegendeel ook niet. Soms is het noodzakelijk en, heiligt de kwaal alle middelen.

In vroegere jaren was volgens wetenschappers de insecticide DDT ook niet schadelijk.
Dit inzicht is zoals vele andere inzichten inmiddels herzien.

Twan, 12-02-2009 14:53 #22
Hallo, ik heb op 17-12-08 een MRI scan gehad van mijn hoofd, dit i.v.m. gehoor problemen. Ik ging er naartoe met de gedachten van, als ik maar niet in slaap val! Kortom ik was erg relaxed. Tijdens de scan heb ik enorme paniek aanvallen gehad, ondanks de fijne kerstmuziek en spiegeltje in de tunnel. Ik had nog nooit last gehad van claustrofobie of paniek aanvallen. De twee weken na mijn scan waren een ramp, ik was per ongeluk in een autowas straat gereden een week na de scan en dat was een ramp, weer dezelfde aanval, hartkloppingen, zweten en maagpijn. Ook durfde ik niet meer in het donker te rijden, op bezoek bij vrienden ging ook niet meer langer als een uurtje… Twee weken later ging ik terug naar het ziekenhuis voor de uitslag van de MRI bij de KNO arts, er was niets gevonden op de MRI, gelukkig, ik de arts verteld over mijn aanvallen, ze zei letterlijk: ''Dat vind ik heel bizar, maar je moet er mee naar de huisarts''. Dus ik weer naar huis, plots bedacht ik misschien werken die rustgevende tabletten ook wel. Mensen slikken die ook wel voor een examen of voor innerlijke rust, ik langs de drogisterij, tabletten geslikt en warempel ze werkten ook nog! Later bij vrienden nieuwjaar ingeluid wat dankzij de tabletten goed ging. Eigenlijk ging alles weer goed, dus gestopt met de tabletten. Het heeft een 4-5 weken goed gegaan maar nu begind het weer van voor of aan. Ik ga NOOIT NOOIT NOOIT meer in een MRI, in ieder geval niet bij positieven…

Sandra, 31-01-2009 08:41 #21
Nou, afgelopen donderdag kreeg ik een arthrografie en een MRI van mijn schouder. Ik was echt heel erg bang voor de injectie met contrastvloeistof die ik in de schouder gespoten zou krijgen en de MRI leek me wel wat eng maar ik zou naar mijn idee het verstand gewoon op nul zetten. De orthopeed vroeg nog we of of ik claustrofobisch was maar dat was ik niet dacht ik. Ik krijg wel soms een naar gevoel in de lift of zo maar kan dat zo weg werken. Wel kan ik echt gek worden als ik vast in een blouse of trui of zo zit. Ik scheur het dan gewoon kapot omdat ik er uit moet.
Ik vond dat niet claustrofobisch.
Nou die injectie heb ik helemaal niks van gevoeld (terwijl het hart in mijn keel zat). Maar die MRI vond ik een verschrikking. Ik moest half op mijn zij gaan liggen met een band om mijn schouder. Dit gaf me al een naar gevoel omdat je armen dan vast zitten. Nog steeds niet echt een groot probleem vond ik. Ik had mijn ogen dicht gedaan zodat ik geen idee zou hebben van hoe nauw het er binnenin zou zijn. Dit was het advies van mijn zoon. Die heeft het zelf ook gehad maar hij had geen problemen.
Meteen toen ik erin ging voelde ik met mijn schouder de bovenkant van de tunnel. Mijn ogen ogen gingen vanzelf open en ik dacht dat ik gek werd. Wat een nauwe tunnel, dat had ik echt niet verwacht. Ik kreeg een heel raar paniekgevoel maar kreeg het snel onder controle door naar mijn eigen meegebrechte cd te luisteren. Maar zodra het harde geluid uit ging kreeg ik het weer. Ze hebben me er 1 keer uit moeten halen omdat ik het idee kreeg dat ik gek werd maar ben er toch weer in gegaan. Het zou nog 12 minuten duren. Nou het leek een eeuwigheid. De laatste minuut kreeg ik het weer. Heb toen samen met het personeel afgeteld anders moesten ze opnieuw beginnen. Ik heb het gered maar het laatste gedeelte was helemaal bewogen. Volgens hen was het groorste gedeelte van de plaatjes wel gelukt. Dat hopen we dan maar. Ik ga er in ieder geval nooit meer in! Vond het echt vreselijk! Had ook niet geacht dat ik het zo erg had. Kom je dus echt pas achter als je er in ligt! Over 10 dagen de uitslag. Hopen dat het gelukt is.

Nicolette, 01-11-2008 10:26 #20
Het MRI onderzoek van mijn oren is gelukkig meegevallen. Het medisch personeel was erg behulpzaam en aardig. Ik had zelf de gele herriestoppers in en met een koptelefoon (zonder muziek) van het ziekenhuis was het geluid goed te verdragen, ik schrok soms wel even als het geluid weer begon na een stilte. Er was een soort toeter/alarm geluid in het begin, daarna een hele tijd een dreunend geluid. Ik mocht overigens gewoon slikken. Ik mocht alleen een t-shirt, een onderbroek en sokken aanhouden, alle sieraden / haarspelden af en geen make-up.

Voordat ik in de MRI werd geschoven (met 'helmpje' rond het hoofd) heb ik mijn ogen dicht gedaan op advies van de medewerker en de hele tijd dicht gehouden totdat ik er weer uit werd gehaald. Absoluut geen last gehad van claustrofobie daardoor. Je ligt comfortabel in goede steunen voor je hoofd en je benen. Bij thuiskomst kreeg ik wel wat hoofdpijn maar dat was volgens mij van de spanningen voor het onderzoek die loskwamen. Kortom, het viel allemaal mee en als het moet, zou ik met een gerust hart weer gaan. Nu nog wachten op de uitslag over twee weken. Succes voor iedereen die nog een MRI scan moet ondergaan en sterkte voor degenen die wel een vervelende ervaring met de MRI hebben gehad.

Nicolette, 09-10-2008 16:18 #19
Binnenkort heb ik een MRI-scan voor mijn rechteroor omdat ik een jaar lang last heb van continu een hoge fluittoon in mijn oor. Ik ben dit jaar ook geopereerd aan een chronische kaakholte ontsteking waarbij de neusruimte vergroot is (ik bleek ook extra ' kamers' te hebben in de kaakholte). Dit heeft helaas niet geholpen voor het wegggaan van de fluittoon. Mijn gehoor zelf is heel goed (als 42-jarige hoor ik 'als een gezonde 18-jarige' volgens meerdere testen.); ik kan echter slecht tegen harde geluiden zoals popconcerten e.d.
Als ik dit artikel lees ben ik bang dat mijn gehoorproblemen door het harde geluid van de MRI kunnen gaan verergeren. Welke gehoorbescherming moet ik gebruiken om niets te horen en kan dat wel als juist mijn oren worden onderzocht?

Peter Hulshof, 04-10-2008 17:14 #18
@ Martim: Ik zie dat u mijn reactie nogal persoonlijk opvat. Met mijn reactie heb ik geenszins geprobeerd uw angst te bagatelliseren. Ik onderken zeker dat het maken van een MRI scanner problematisch kan zijn voor mensen met claustrofobie. Verder heb ik ook niet ontkend dat een MRI scan flink veel geluid produceert. Ik wens u alle goeds toe en hoop dat u nog eens de moeite wilt nemen om mijn reactie te lezen.

Martim, 20-09-2008 18:59 #17
Ze zouden de Hulshofjes en andere laboranten moeten vastbinden op de brancard, de alarmknop onklaar moeten maken, het dekselse pannenconcert op volle toeren moeten zetten, en dan 3 weken op vakantie moeten gaan terwijl de patient alleen achterblijft. Hulshof heeft blijkbaar weinig tot geen kaas gegeten van psychologie, blijkens het bagatelliseren van ernstige klachten. Dat de gezondheidszorg vaak schandelijk opereert kunnen we lezen in de jaarlijkse AD ziekenhuis ranking, of nog recenter bij de beoordeling van de Nederlandse opticiens (AD vandaag)waarvan meer dan een kwart je scheel laat kijken. Alsof in Hulshof's termen de wetenschap een vrijgeleide is om gezond verstand van een fobicus te negeren.

Om van claustrofobie af te komen heb ik ooit een maandenlange training ondergaan bij de RUG Groningen, en dat is wat anders dan alleen een geruststellend woordje van een minimaal opgeleide man als Hulshof. De tunnel van een Boeing 747 is nog wel wat ruimer dan zo'n MRI sigaar van 60 cm doorsnee. Als je fobisch bent: ga niet in zo'n gesloten MRI-scan! Ga naar Duitsland of Mill in Brabant (open MRI scan), en bespreek het met een bekwame therapeut in alle rust. Je huisarts weet er meer van.

Complimenten voor het degelijk artikel en een blamage voor de z.g. deskundigen, bah.

Peter Hulshof, 06-09-2008 12:36 #16
- Het gaat hier alleen om ferromagnetisch materiaal (ijzer enzo)!

De meeste chirurgische materialen zoals vaatclips, protheses etc. die in Nederland zijn ingebracht zijn van titanium of van andere niet-magnetische materialen gemaakt. Dit levert geen gevaar op in een MRI scanner! (het kan hoogstens het beeld slechter maken) Een patient die voor een scan komt zal vantevoren gescreend worden op aanwezigheid van metalen voorwerpen.

- Wanneer er een onderzoek wordt aangevraagd voor een patient (of het nu gaat om een CT, MRI of gewoon een rontgenfoto) zal er altijd een afweging gemaakt worden. Wegen de voordelen (het vinden van de ziekte/afwijking) van het onderzoek op tegen de eventuele nadelen. Artsen en laboranten hebben een lange opleiding gehad waarin veel aandacht besteed wordt aan veiligheid tijdens de onderzoeken.

- Wetenschappelijk? Ik weet verder niet wat voor site dit precies is. Maar aan de URL te zien heeft het iets met wetenschap te maken. Helaas is er weinig wetenschappelijks aan dit artikel. Het enige wat ik zie is bangmakerij. U doet een heleboel uitspraken die een heleboel mensen bang maakt. Het is goed dat u kritisch kijkt naar het MRI gebeuren. Daar keur ik dit artikel niet op af! Wel moet u dingen die sporadisch gebeuren niet presenteren alsof het dagelijkse praktijk is. De meeste laboranten en artsen zijn gemotiveerd in hun vak en zullen er alles aan doen om het onderzoek zo goed mogelijk te laten verlopen. Wanneer u dit artikel leest en bang bent geworden kunt u misschien meer onderzoek doen voor uzelf en laat u niet leiden door dit ene artikel!

Ik doe zelf de opleiding Medische Beeldvorming en Radio Therapeutische Technieken. Dit is een vierjarige opleiding waarin laboranten wordt geleerd hoe er zo goed en veilig mogelijk afbeeldingen gemaakt kunnen worden.

Met vriendelijke groet, Peter Hulshof

Annemarie de Wolf, 06-09-2008 09:13 #15
Met verbijstering zojuist gelezen dat ik toch niet de enige ben met klachten na een MRI-scan van mijn hoofd. Hartelijk dank voor alle reacties. Tot op heden vindt mijn huisarts mij psychisch gestoord en alle bezochte artsen doen of ze niets weten van de mogelijke gevolgen voor het welbevinden zoals duizeigheid en evenwichtstoornis. Toevallig hoorde ik gisteren dat de neuroloog aan de huisarts schreef dat ik geen MRI meer wil omdat ik claustrofobisch zou zijn, daar is geen sprake van. Vond het zelfs wel leuk in die tunnel met achtbaanschokken en oorlogsgeluid. Nu zullen anderen mij wel gestoord vinden maar ik neem het artsen kwalijk dat ze de patiënt na zo'n nare ervaring in het ongewisse laten en net doen of zoiets niet kan voorkomen. Met vriendelijke groet, A. de Wolf.

A. de Wolf, 06-09-2008 08:49 #14
Wat ik als meest ellendig heb ervaren na een MRI scan is dat geen enkele arts iets zegt te weten van de mogelijke effecten op de hersenen na zo'n scan. Bij toeval hoorde ik van mijn huisarts dat de neuroloog schreef dat ik geen MRI meer wil omdat ik claustrofobisch zou zijn maar ik ben al maanden duizelig en dat kan niet meer van het CVA komen. Ronduit walgelijk dat artsen zo met hun patiénten omgaan want ik kan me niet voorstellen dat ze hier werkelijk niets van weten. Dit gedrag maakt patiënten nog machtelozer dan ze al zijn.

Dianne, 18-08-2008 19:39 #13
Is het mogelijk een MRI te maken bij iemand bij wie een portocat is ingebracht?

Jinnan, 14-07-2008 15:24 #12
Wat is het doel van dit artikel?
Alle medische onderzoeken zijn gevaarlijk als er geen juiste voorzorgmaatregelen getroffen worden.
MRI is in vergelijking met andere onderzoeken veilig te noemen.

Er zijn tegenwoordig ook open MRI scanners, waarbij er geen sprake is van een tunnel.

Gina, 27-05-2008 13:05 #11
Ik was erg gespannen voordat ik vanochtend een MRI-scan van mijn hoofd moest laten maken. Grotendeels omdat ik claustrofobisch ben. Hiervoor ben ik ook bij een angsttandarts (ik kan niet lang stilliggen/me overgeven). Ik moet zeggen, het was een beproeving, maar ik heb het doorstaan! Van te voren heb ik bach druppels genomen(rustgevende bloesemdrupppels). en had een rustgevende cd meegenomen, maar die was grotendeels niet te horen omdat het een hels kabaal maakt. DE grootste moeite had ik dus met het stilliggen zo'n 40 minuten. Ik voelde mijn nek verkrampen en moest me heel erg concentreren om naar mijn buik te ademen. Ik ben 2 keer gaan hyperventileren, maar heb het onder controle gekregen. Ik dacht steeds als ik het niet volhoud moet het nog een keer, hou vol, hou vol. Je moet echt oop jezelf inpraten, dat er niks kan gebeuren, en dat je in een ziekenhuis bent waar mensen voor je zorgen. Op het moment dat ik ging hyperventileren heb ik aan mijn bevalling gedacht, dat ik dat ook heb volbracht en dat dit daarmee vergeleken niks voorstelt. Valium heb ik niet genomen, dat heb ik een keer geprobeerd nbij de tandarts, maar dat hielp niet, je moet een knop in je hoofd omzetten. (het helpt bij een ander misschien wel). Pas toen ik klaar was kwam de spanning los en heb ik even gehuild. Op de gang ben ik heel goed opgevangen door een ziekenhuismedewerker, ik kreeg koffie en ze ging even bij me zitten tot ik rustig was. Overigens ben ik heel goed ingelicht van te voren. Ik had al informatie mee naar huis gekregen over alle voorzorgsmaatregelingen, zo had ik een katoenen traingspak aangetrokken, zonder metalen ritsen enzo. En werd vlak van te voren hierover nog op gecheckt. Door de intercom vroegen ze steeds gaat het nog goed? Ik had een alarmbelletje in mijn hand waar ik 2x op moest drukken indien nodig (dan zouden ze me er onmiddelijk uit laten.
Al met al heb ik het dus goed doorstaan, ik vond het moeilijk, maar ben blij dat het is gelukt! (nu alleen nog even de uitslag afwachten, ahum)

Regie, 26-04-2008 13:43 #10
Gisteren voor de 2e maal poging gedaan om de MRI te ondergaan. Vorige keer hield ik het precies 7 minuten uit. Nu mocht ik naar een zogenaamde Open MRI. Nou open is het niet als je een MRI van de hersenen moet ondergaan. Volslagen in paniek, zelfs met kalmeringspilletje, eigen muziek en man naast me die me hand vasthield. Ik heb mezelf beloofd om dit niet meer te doen, niet eerder als dat men een apparaat uitvind waarbij ik danwel zittend met een soort helm op, danwel liggend in een apparaat kom met vrij uitzicht! Als je echt claustrofobisch bent is het gewoon niet te doen! Daar kom je pas achter als je er ligt!

Costero, 19-04-2008 19:45 #9
Ik moet volgende week een MRI scan ondergaan om uit te sluiten dat er metastasen aanwezig zouden kunnen zijn. Dit n.a.v bortkanker 5 jaar geleden. Omdat er klachten zijn van duizeligheid en om uit te sluiten dat er iets naars gevonden zou kunnen worden vind dit onderzoek plaats. Maar ik ben voor het eesrt in mijn leven bang, bang omdat ik na 6 weken bestraling van de borst nog dagelijks erg gevoelig ben voor straling. Als ik voor mijn pc zit, voor de oven en de magnetron, bij kassa's in de buurt kom in warenhuizen of supermarkten. Ik ben bang dat tijdens het scannen mijn hersens een opdonder krijgen en tevenens mijn gehoorklachten, Meniere, Hyperacusie en Tinnitus zullen verergeren. Heeft iemand raad?

Anja van Overloop, 15-04-2008 18:20 #8
Is het niet mogelijk om mensen met b.v. lage rugklachten omgekeerd in de MRI te schuiven, zodat het hoofd buiten blijft, dan worden heel veel klachten (claustrofobie) voorkomen.

Wendy, 13-02-2008 11:43 #7
Ik ben 22 jarige studente neuropsychologie en heb gisteren een MRI ondergaan als 'gezond proefpersoon' voor onderzoeken. Ik ben dus als vergelijkingsmateriaal voor zieke mensen gescant. Ik moet zeggen dat ik totaal geen last van alle bovenstaande mogelijkheden heb gehad. Het geluid is hinderlijk, en de gemiddelde hoofdpijnpatient zal er even last van hebben. Ook waren mijn ogen wat trillerig, waarschijnlijk door de straling die op je losgelaten word. En ten leste is het even claustofibisch als je hoofd vastgesnoerd word in zon helmpje en je naar binnen geschoven word. Toch ben ik van mening dat als het uit te houden is voor iemand die gezond is, het zeker te doen moet zijn voor iemand die he nodig heeft in belang van zijn ziekte/aandoening. Natuurlijk wil ik niet de evt klachten van de mensen hieronder bagatelliseren, maar ik wil wel aangeven dat dit zeldzame zaken zijn en dat lang niet iedereen het ervaart als onprettig. Ik heb expres deelgenomen aan dit onderzoek omdat ik later als arts wil weten waar ik over praat met mijn patienten. Ik vind het belangrijk praktijkervaring te hebben met verschillende (neuro)psychologische testen, en ik mag wel zeggen dat dit zeker niet de naarste ervaring is geweest. Mvg wendy

Roos, 16-01-2008 21:44 #6
Ik heb gisteren weer een mri scan van mijn hersenen gehad en wederom was het PIJNLIJK! De eerste keer werd mij duidelijk gemaakt dat dat niet mogelijk was en ik ging ervan uit dat ik paniek had gehad. Gister voelde ik hetzelfde branden weer in mijn hoofd en voornamelijk als het lawaai weer begon. Ik heb dit gevoel nooit eerder ervaren en toen ik klaar was, was het branden ook meteen over. Ik moet wel zeggen dat ik heeeel vriendelijk en begripvol werd geholpen en dat zij er voor gezorgd hebben dat ik wel volhield. Ik zoek op het internet of het mogelijk is, dat het te onderzoeken gebied, branderig kan gaan aanvoelen, maar tot op heden nog niets gevonden. Het werd niet heet, maar een vreselijk brandend gevoel, heeft iemand daar ooit iets van gehoord?

Eric Hendriks, 06-01-2008 19:36 #5
Een tijd terug heb ik een mri scan gehad. Niks aan de hand, maar ineens werd de machine superheet en kwam er een brandend gevoel op mijn rechterbeen. Nu heb ik een litteken vanwege brandwond met mri scan.

Yvonne, 29-12-2007 00:46 #4
Ik heb vandaag een MRI-scan gehad en doe het nooit meer! Dit was echt het ergste wat ik ooit heb meegemaakt. Het was net of ik de vloeistof in mijn hoofd naar linksboven voelde glijden. Ik werd helemaal niet goed en dacht dat ik het bewustzijn verloor. Ik heb wel 10 keer in de alarmbel geknepen maar niemand reageerde. Het gevoel alsof je op zijn kop in de achtbaan zit en dan twintig minuten lang. Na afloop ben ik nog zeker een uur duizelig geweest en had ik het gevoel alsof mijn armen en benen trilden alsof ik te weinig had gegeten. Ik hen overigens ook nog last van mijn rechteroog. Bovendien was er alleen gezegd dat ik geen mascara op mocht hebben. Ik had wel vloeibare eyeliner op.
Ik doe het echt nooit meer!

B. M. Remmen, 07-12-2007 16:39 #3
Veel (technische) informatie is achterhaald of klopt simpel niet.
Inmidels bestaan er bijvoorbeeld MRI compatible pace makers!

De risico's en (mogelijk ook eigen) ervaring zijn sterk overdreven.
De indruk wordt gewekt, dat radiologisch artsen en laboranten geen kennis en ervaring hebben met bijvoorbeeld claustrofobische patienten of patienten met reeds bestaande gehoorsproblemen.

Met de juiste ondersteuning, kunnen zelfs mensen met bijvoorbeeld een oorlogstrauma dit onderzoek doorstaan.
Alle scanners en onderzoeken moeten voldoen aan strenge eisen m.b.t. veiligheid van patient en omstander.
Leveranciers spelen hier zelf een belangrijke rol bij.

De potentiele gevaren van MRI zijn (voor diegene die ermee werken) allang bekend. In de praktijk zijn strikte protocollen, die gevolgt worden om gevaar voor patient EN OMSTANDER te voorkomen. Door deze werkwijze zijn veel bovengenoemde voorbeelden GEEN realistische praktijksituaties!
Jammer dat deze onrust wordt gezaaid! Onterecht!

Ik ben radiologisch laborant in Den Haag. Wij bieden claustrofobische patienten de optie geheel vrijblijvend te komen kijken naar het systeem en eventueel "proef" te liggen. Zonder overdrijven zijn bij mij het afgelopen jaar ( 2007) 4 mensen de MRI NIET ingegaan. Alle andere claustrofobische mensen hebben het onderzoek uiteindelijk prima doorstaan.

Madocin, 06-12-2007 09:11 #2
Eindelijk eens iemand die wijst op de gevaren van MRI. Dit ben ik nog niet eerder tegengekomen op internet!
Prima geschreven, mijn complimenten!

Leysen Maryse, 05-12-2007 06:42 #1
Heb allergische reactie gehad op de contraststof, gandolinium. O.a. ademhalingsmoeilijkheden, braakneigingen en fel jeukende rode papels op gans mijn lichaam. Terwijl ik dit artikel las, dacht ik aan de kwikvullingen van mijn tanden; toch ook een metaal, niet? Een paar jaar voordien heb ik poetswerk verricht in een onderzoeksruimte van de Universitaire Instelling Antwerpen. Ik heb wekelijks een groot grijs koepelvormig object afgestoft. Ongeveer 3m diameter, een halve in een lager gedeelte van de vloer geplaatst en sterk magnetisch-ik kon er mer moeite mijn poetsgerief vanaf krijgen. De aanwezige prof. toen heeft mij er wel op geattendeerd dat ik geen horloge mocht aandoen en zeker geen pacemakerpatient mocht zijn. Het gaat sinds enkele jaren slecht met mijn gezondheid. Mijn bloedonderzoek scoort slecht op nucleaire immuniteit. Zien jullie misschien een verband?

Infoteur: Astrid-d-g
Laatste update: 24-11-2015
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Onderzoek
Bronnen en referenties: 10
Reacties: 160
Schrijf mee!