Divergerende platen
Platen kunnen op 3 manieren schuiven: divergerend, convergerend en transform. Divergerend houdt in dat de platen uit elkaar schuiven en convergerend houdt in dat de platen naar elkaar toe bewegen. Transform houdt in dat de plaatsen langs elkaar heen schuiven. Dit artikel gaat over het eerste dus de divergentie van de platen.Ook nu heb je weer 2 verschillen:
[OLIST]De divergentie van oceanische platen en de
divergentie van Continentale platen[/OLIST]
De divergentie van de oceanische plaat
Een goed voorbeeld van deze situatie is te vinden in de Noordelijke helft van de Mid-Atlantische Rug, hier divergeert de Euraziatische plaat van de Amerikaanse plaat af. Bij de scheur van de plaatsen is het middelpunt van convectiestromen, convectiestromen zijn stromen met magma die een circulerende beweging maken in de aardkorst. De scheuren ontstaan door deze convectiestromen, omdat deze zo extreem heet zijn dat er een scheur komt in de aardkorst.Langs deze breuken wordt vervolgens magma omhooggestuwd en hierdoor wordt nieuwe aardkorst aangemaakt. Dit gebeurt symmetrisch, dus links en rechts wordt er evenveel aardkorst aangemaakt. Dit proces heet ocean floor spreading, oftewel het vergroten van de oceanische grond.
Boven het breukensysteem vormt zich een oceanische bergketen, dit wordt een Mid-Oceanische Rug genoemd. Dit is een gigantische bergketen die honderden kilometers breed kan zijn en duizenden kilometers lang kan zijn. De hoogste punten van deze ruggen steken als eilandjes boven het water uit, een bekend voorbeeld is Ijsland.
Zoals op het plaatje te zien is moet je je voorstellen dat plaat A en B uit elkaar bewegen. Als Y nu sneller beweegt dan X dan ontstaan er scheuren: dit zijn de dwarsbreuken. Ook op de deze dwarsbreuken ontstaan aardbevingen en vulkanisme. Gesteente op dwarsbreuken is meestal jong gesteente.
