InfoNu.nl > Wetenschap > Sterrenkunde > Het heelal: inhoud en afstanden

Het heelal: inhoud en afstanden

Het heelal: Ons universum heeft 4 dimensies: 3 van ruimte (lengte, breedte en hoogte), en een vierde, de tijd. Het is ontstaan ervan is niet bekend: misschien door een oerknal (de Big Bang) of geschapen door een Godheid?

Het heelal

Het zonnestelsel is een verzameling van hemellichamen die bestaan uit een centrale ster of dubbelster (twee sterren die om elkaar heen bewegen) met daaromheen planeten en dwergplaneten. Ons zonnestelsel bestaat uit acht planeten, namelijk: Mercurius, Venus, Aarde, Mars, Jupiter, Saturnus, Uranus, Neptunus.

In een sterrenstelsel bevindt zich een grote verzameling sterren die relatief dichtbij elkaar liggen. Sterrenstelsels hebben gewoonlijk een spiraalvormige, schijf- of bolvormige structuur, met daaromheen een bolvormige halo (bolvormige ruimte die een melkwegstelsel omsluit). Verschillende soorten sterrenstelsels; elliptische stelsels, spiraalstelsels, Balkspiralen, onregelmatige sterrenstelsels.

Lichtjaar,symbool ly, is een lengtemaat die wordt gebruikt in de astronomie.Het is de afstand die licht aflegt in één jaar: ongeveer 9,46 × 1012 kilometer (9,46 petameter).Eenheden van het lichtjaar zijn de lichtminuut en lichtseconde. Een lichtminuut is gelijk aan 17.987.547.480 m

Grootte van het heelal

Het deel van het heelal dat wij kunnen waarnemen heeft een breedte van ongeveer 156 miljard lichtjaren. Dat is dus ongeveer 156.000.000.000 x 9,46 × 1012 kilometer = 1,48 x 10 ^ 24 km.

De grootte van het universum is afhankelijk van:
  1. vorm
  2. leeftijd
  3. versnelling
  4. de totale massa
  5. toename (of afname) van ruimte

De melkweg is ongeveer 100.000 lichtjaren breed. Dat is dus 100.000 x 9,46 × 1012 kilometer = 9,46 x 10^17 km. Het waarneembare deel van het heelal is dus 156.000.000.000 lichtjaren/100.000 lichtjaren = 1.560.000 keer zo groot als onze melkweg.

Met behulp van de lichtsnelheid, 300.000 km/s, kun je uitrekenen hoelang licht erover doet om van de ene plaats naar de andere plaats te komen. Om een beeld te vormen van de snelheid van het licht, moet je nagaan dat licht in één seconde ongeveer 7,5 keer rond de evenaar kan gaan.

Een paar voorbeelden:

Onze zon staat 150.000.000 km bij ons vandaan, het licht doet daar ongeveer 8 minuten over, want:
150.000.000 / 300.000 = 500 seconden. Dat is 500/60 = 8,33 minuten. Dus ongeveer 8 minuten.

De dichtstbijzijnde ster staat 40.681.440.000.000 km bij ons vandaan, het licht doet daar ruim 4 jaar over, want:
40.681.440.000.000 / 300.000 = 135.604.800 seconden. Dat is 135.604.800 / 3600 = 37668 uur.
En dat is weer 37668 / 24 = 1569,5 dagen, en dat is 1569,5/365 = 4,3 jaar. Dus het antwoord is ruim 4 jaar.


Als we dit weer vergelijken met de grootte van de melkweg kunnen we opmerken dat de melkweg ongeveer 100.000/4 = 25.000 keer zo groot als de afstand tussen de aarde en de dichtstbijzijnde ster.
© 2008 - 2018 Scheerbajes, het auteursrecht (tenzij anders vermeld) van dit artikel ligt bij de infoteur. Zonder toestemming van de infoteur is vermenigvuldiging verboden.
Gerelateerde artikelen
Astrologie vs. Astronomie - horoscopenAstrologie vs. Astronomie - horoscopenAstrologie wordt zeer vaak verward met astronomie. Deze twee dingen zijn geheel andere dingen. Astrologie is eerste en v…
Bezoek de sterrenwacht van Valle d'AostaVerstopt in de Saint Barthélemy vallei, vlakbij de stad Nus, ligt een bijzondere astronomische sterrenwacht die ook open…
Hoe is de Aarde ontstaan? Het verhaal van onze planeet!Hoe is de Aarde ontstaan? Het verhaal van onze planeet!Vele mensen vinden het maar normaal dat wij hier vandaag de dag leven en dat wij rondlopen op planeet Aarde. En eigenlij…
Heelal, planeten, sterren etc,Heelal, planeten, sterren etc,Het heelal is een grote ruimte met planeten, sterren, zwarte gaten, meteoren. Het zonnestelsel is een van de stelsels me…
Het Universum (heelal of ruimte)Het Universum (heelal of ruimte)Universum Heelal Ruimte. Waar begint de ruimte? Hoe groot is het universum of heelal? Wat is een lichtjaar precies? Wann…

Reageer op het artikel "Het heelal: inhoud en afstanden"

Plaats een reactie, vraag of opmerking bij dit artikel. Reacties moeten voldoen aan de huisregels van InfoNu.
Meld mij aan voor de tweewekelijkse InfoNu nieuwsbrief
Ik ga akkoord met de privacyverklaring en ben bekend met de inhoud hiervan
Reacties

Martin, 08-04-2015 23:41 #11
Als we naar een melkwegstelsel kijken die 50% roodverschuiving heeft en aan de hand van dat de verste delen van de oerknal nu op 13,7 miljard lichtjaar afstand staat zou dat stelsel nu op 6,85 lichtjaar staan, als we er van uit gaan dat het licht met 50% van de lichtsnelheid ten opzichte van ons op ons toe komt, dan stond dat stelsel toen het zijn licht uit zond wat wij nu kunnen zien, op 3,425 miljard lichtjaar afstand en aangezien het perspectief van een uitdijend heelal met een grotere roodverschuiving dan 50% alleen stelsels laat zien die dichterbij staan, is de maximum afstand in het uitdijende heelal 3,425 miljard lichtjaar wat wij kunnen waarnemen.
Als we op you tube kijken naar de ultra deep space opname van de Hubble telescoop is er weinig van terug te vinden van het perspectief van de oerknal en zou het nodig zijn dat die verre stelsels met 90% roodverschuiving 1000 maal lichter zijn als onze dicht bij zijnde stelsels en in plaats van dat er 1000 maal zo veel van dat soort stelsels zijn, omdat daar 1000 maal zo veel materie aanwezig hoort te zijn, is daar niks van terug te vinden en zou er toch ergens een stof wolkje extra moeten rond zweven.
Met de vriendelijke groeten Martin

Felix, 07-11-2014 11:12 #10
Het getal van 156 miljard lichtjaar lijkt me gebaseerd op een artikel uit 2003, dat een theoretische ondergrens probeerde te geven voor de diameter van het hele universum (dus niet slechts het waarneembare). De daarin gegeven diameter van 78 miljard lichtjaar is kennelijk ook nog eens verdubbeld in de veronderstelling dat het om een straal ging.

De diameter van het waarneembare universum is 93 miljard lichtjaar.

Martin, 21-10-2014 01:17 #9
Licht kan van de ene plaats naar de andere plaats gaan, maar als we er van uit gaan dat we in een heelal zitten wat expandeert, hebben we te maken met bronnen die zich van elkaar verwijderen en kan er volgens mij niet zo maar van uit gegaan worden dat licht de lichtsnelheid heeft, om maar een voorbeeld te geven, als we een stelsel hebben op 7 miljard lichtjaar afstand en dat stelsel verwijderd zich met de halve licht snelheid van ons, dan komt dat licht met de halve lichtsnelheid op ons af en niet met de lichtsnelheid, toch komt het licht van dat stelsel met de lichtsnelheid onze telescoop in, wat zou betekenen dat het licht sneller gaat als de oorspronkelijke snelheid, wat doet vermoeden dat het licht accelereert op zijn weg door het heelal, als dat zo is, dan kan dat licht als het verder de ruimte doorkruist stelsels bereiken die sneller als het licht gaan ten opzichte van de bron.
Als dat niet mogelijk zou zijn, hoe kan het dan dat het licht van dat stelsel met de lichtsnelheid onze telescoop in gaat en niet verder de ruimte in met de lichtsnelheid.
Met de vriendelijke groeten Martin,

Martin, 21-09-2014 09:00 #8
Beste infoteur,
Als we een deel van het universum, zeg een stukje dat 10% roodverschuiving creëert en we nemen nog zo'n stukje aan sluitend en in het verlengde van het eerste stukje en er word aan het begin van het eerste stukje licht uitgezonden, dat zich door het eerste stukje beweegt en uiteindelijk als het bij het uiteinde van het eerste stukje komt en bij het begin van het tweede stukje heeft het 10% roodverschuiving en heeft het van bv de 100 megahertz er nog 90 megahertz over, als we nu een signaal van 100 megahertz mee zenden in de zelfde richting en beide licht bundels komen aan het einde van het tweede stukje dan zou je verwachten dat het signaal van het tweede stukje dat zich alleen door het tweede stukje heeft bewogen 10% roodverschuiving heeft opgeleverd en dus nog 90 megahertz heeft, terwijl het signaal dat begint bij het eerste stukje dan 81% roodverschuiving, maar er word ook wel beweert dat een dubbele roodverschuiving een dubbele afstand heeft, wat zo op het eerste gezicht niet overeen komt met een uitdijend heelal, maar eerder met een stabiel heelal zonder oerknal en zou de roodverschuiving door het veranderen van onze atomen kunnen zijn gegenereerd.
Met de vriendelijke groeten Martin

Martin, 02-05-2014 03:13 #7
Beste infoteur,
Dat sterren relatief dicht bij elkaar staan kan ik niet begrijpen, als we onze zon nemen staat de zon ongeveer 4.000.000 maal de zon diameter van de volgende ster af, terwijl het melkwegstelsel van 100.000 lichtjaar ongeveer 100 maal zijn diameter van het volgende melkwegstelsel weg staat, ik had de indruk dat als er een astronomische afstand ergens aanwezig was dat het de afstand tussen de sterren is.

Het bepalen van de afstand van een exoplaneet op 600 lichtjaar afstand kan met de mogelijk met een parallax meting of door het karakter met de lichtsterkte te combineren van de ster waar deze planeet om heen draait, binnen ons melkwegstelsel kan een ster niet zo maar door de roodverschuiving een afstandmeting genomen worden aangezien o.a. de afstand tot het centrum van het melkwegstelsel de rotatiesnelheid in het melkwegstelsel beïnvloed.

De grootte van het heelal zou oneindig zijn en kunnen wij door onze beperking alleen een bolvormige waarneming hebben en kunnen wij door aan te nemen dat het heelal expandeert en we niet sneller kunnen als de lichtsnelheid tot de conclusie komen dat het heelal 14 miljard jaar oud is, maar de roodverschuiving waar dat op gebaseerd is, is niet de enige optie om de roodverschuiving te verklaren, dat zou ook door het krimpen van onze atomen kunnen, die dan een hogere frequentie krijgen als in het verleden, zodat als wij naar het verleden kijken van verre objecten we roodverschuiving kunnen zien die niet altijd door het snel verwijderen van objecten gegenereerd word, maar doordat we kijken naar objecten die achter lopen in het krimpen van de atomen.
Dan zouden we in een stabiel heelal zitten zonder versnelling met een oneindige massa en ruimte.
Met de vriendelijke groeten Martin

Richard, 18-03-2014 14:14 #6
'het deel van het heelal dat we kunnen waarnemen heeft een breedte van ongeveer 156 miljard lichtjaren' schrijft u.
ik dacht dat de waarnemingshorizon 14 miljard lichtjaar zou zijn omdat het heelal ongeveer 14 miljard jaar oud is, zodat het licht van de meest verweggelegen (theoretisch waarneembare) objecten in die tijd maximaal 14 miljard lichtjaar afgelegd kan hebben.
hoe komt u bij die waarnemingshorizon van 156 miljard?

Harm Camstra, 25-01-2014 04:13 #5
Geachte infoteur,
Een tijdje geleden vernam ik dat over een x.aantal miljoen jaar het Andomeda-stelsel met ons Melkweg stelsel zal botsen. Daarnaast botsen vaker grote stelsels in het universum. Dit zou volgens het middelpunt principe dus niet mogelijk moeten zijn. Daarvoor zijn de massa's te groot. Hoe is dit dan toch wel mogelijk?
Ik ben benieuwd naar uw reactie.

Jj, 22-03-2013 11:48 #4
Reactie op Ronald: In een stationaire ruimte heb je gelijk dat je niet verder kunt kijken dan de weg die een lichtdeeltje heeft afgelegd. Tegenwoordig gaan we er echter van uit dat de ruimte aan inflatie onderhevig is geweest. Wat dit betekent is wel in getallen uit te drukken maar niet voor te stellen: gedurende de periode tussen 10^-36 en 10^-33 s na de oerknal expandeerde het universum met een factor 10^80. Dit is vele malen sneller dan de lichtsnelheid, maar de waarde daarvan beperkt niet de expansie van de ruimte als zodanig. Wel is het zo dat ook binnen die snel expanderende ruimte geen voorwerp zich sneller zou kunnen bewegen dan een lichtdeeltje.

Ronald, 21-03-2013 16:47 #3
Een vraag waar ik al even mee worstel: heeft iemand enig idee hoe het mogelijk is dat een heelal dat 13,82 miljard jaar oud is, groter is dan 27,64 miljard lichtjaar?
Als ik de relativiteitstheorie een klein beetje begrepen heb is groter dan 13,82 miljard lichtjaar al verwonderenswaardig.

Het idee: niets kan sneller dan het licht. Iets kan dus maximaal net zo groot zijn in lichtjaren als dat het oud is.

S. Nan, 07-12-2011 14:27 #2
Hoe kan iemand nu zoals bij de nieuw ontdekte planeet 600 lichtjaar van ons vandaan, deze afstand bepalen? Reactie infoteur, 27-01-2012
Dat gebeurt met erg ingewikkelde berekeningen op basis van de snelheid van het object. Kort door de bocht zijn er twee principes die daarvoor worden gebruikt:

1. Hoe verder een object van de aarde verwijderd is, hoe sneller het van zich van de aarde af beweegt. Omdat het heelal vanuit één punt is ontstaan bewegen alle objecten zich steeds verder van het middelpunt af en steeds verder van elkaar af. Vergelijk dit met een ballon waarop de sterrenstelsels zijn getekend, en die wordt opgeblazen. De sterrenstelsels zullen zich niet alleen steeds verder van elkaar verwijderen, maar het zal ook steeds sneller gaan.

2. Een object dat sneller van ons af beweegt zendt licht uit met een lagere frequentie. Dit is vergelijkbaar met het Doppler-effect bij geluid; iedereen heeft dit effect wel eens ervaren bij een langsrijdende ambulance met sirenes. Als de ambulance voorbij is, lijkt de sirene trager te klinken.

Door constatering 1 met 2 samen te nemen kan men aan het verschil tussen de verwachte frequentie van het licht en de gemeten frequentie van het licht de afstand bepalen. Dit verschil wordt in de natuurkunde roodverschuiving genoemd, omdat zichtbaar licht met een lagere frequentie meer richting de kleur rood gaat.

Victor, 19-10-2011 13:25 #1
"Als we dit weer vergelijken met de grootte van de melkweg kunnen we opmerken dat de melkweg ongeveer 100.000/4 = 250.000 keer zo groot als de afstand tussen de aarde en de dichtstbijzijnde ster."

100.000/4 = 25.000, dus niet 250.000 Reactie infoteur, 26-01-2012
Bedankt voor de correctie! Ik heb het aangepast.

Infoteur: Scheerbajes
Laatste update: 26-01-2012
Rubriek: Wetenschap
Subrubriek: Sterrenkunde
Reacties: 11
Schrijf mee!